Życie codzienne w Polsce w latach 60. i 70. XX wieku: Problemy i radzenie sobie Polaków w państwie totalitarnym

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 27.11.2023 o 17:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.11.2023 o 20:18

Życie codzienne w Polsce lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych XX wieku było naznaczone trudnościami i ograniczeniami wynikającymi z panującego wtedy reżimu totalitarnego. Polacy borykali się z wieloma problemami, jednak dzięki swojej determinacji i kreatywności potrafili sobie radzić w trudnych warunkach.

Jednym z problemów, z jakimi musieli się mierzyć Polacy, było brak wolności słowa. Cenzura była wprowadzona w prasie, telewizji i sztuce, co powodowało ograniczenie informacji dostępnych dla społeczeństwa. Mimo tego, Polacy potrafili znaleźć sposoby na przekazywanie swoich poglądów i informacji, nawet wbrew zakazom. Jednym z przykładów mogą być tzw. "drugie obiegi" - nielegalne wydawnictwa, które drukowano w zakonspirowanych drukarniach i rozpowszechniano wśród ludzi. Wielu Polaków angażowało się również w działalność podziemną, organizując niezależne wykłady, spotkania i dyskusje, aby wspólnie dzielić się wiedzą i informacjami.

Kolejnym problemem, z jakim się zmagali Polacy, było brak dostępu do towarów oraz powszechna niedobór. Państwo kontrolowało gospodarkę i planowało produkcję, co często prowadziło do niedoborów i kolejek w sklepach. Wielu Polaków musiało radzić sobie z brakiem podstawowych artykułów, takich jak żywność czy odzież. Jednak mimo tych trudności, Polacy potrafili być kreatywni i wymyślni w osiąganiu celów. Szukali alternatywnych źródeł zaopatrzenia, takich jak kupno na czarnym rynku, czy samodzielna produkcja niezbędnych przedmiotów. W filmie "Człowiek z marmuru" w reżyserii Andrzeja Wajdy możemy zobaczyć, jak główny bohater, polski robotnik, osiąga sukces, mimo braku możliwości awansu w socjalistycznym systemie.

Następnym problemem, z którym borykali się Polacy, była kontrola państwa nad życiem jednostki. Członkostwo w partii były nieodłącznym elementem awansu społecznego, a brak zaangażowania politycznego mogło prowadzić do różnego rodzaju represji. Jednak pomimo tych ograniczeń, Polacy potrafili zachować swój niezależny charakter i odmienić swoje życie poprzez działalność społeczną. Znalazły się osoby, które angażowały się w prace charytatywne, prowadziły środowiskowe inicjatywy i wspierały innych, niezależnie od politycznych ograniczeń. Przykładem tego może być postać Zofii z filmu "Człowiek z żelaza" w reżyserii Andrzeja Wajdy, która niezależnie od przeciwności losu pomagała innym i walczyła o swoje przekonania.

Życie codzienne w Polsce lat sześćdziesiątych, siedemdziesiątych XX wieku było pełne trudności wynikających z państwa totalitarnego. Jednak pomimo ograniczeń, Polacy nie poddawali się i potrafili radzić sobie w trudnych warunkach. Dzięki swojej kreatywności, determinacji oraz zaangażowaniu społecznemu, udawało im się przekraczać granice narzucone przez reżim. Źródłem informacji dla tego wypracowania były filmy "Człowiek z marmuru" oraz "Człowiek z żelaza" w reżyserii Andrzeja Wajdy, które ukazują życie Polaków w tamtych czasach.