Kartka z pamiętnika o Ciamciarze, bohaterze książki „Sposób na Alcybiadesa”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: przedwczoraj o 10:26

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 19.02.2026 o 9:09

29 września 2023

Drogi Pamiętniku,

Dziś postanowiłem poświęcić trochę czasu, aby napisać o Ciamciarze, jednym z moich ulubionych bohaterów książki Edmunda Niziurskiego "Sposób na Alcybiadesa". Jest to postać, która może na pierwszy rzut oka wydawać się niepozorna, ale im bardziej zagłębiam się w jej charakter, tym bardziej dostrzegam jej wyjątkowość i wpływ na całą fabułę.

Ciamciara, a właściwie Tomasz Ciamciara, jest uczniem klasy ósmej w liceum imienia Stefana Batorego. Z początku może wydawać się jednym z wielu zwyczajnych uczniów, którzy prześlizgują się przez szkolne życie, próbując uniknąć większych problemów z nauczycielami. Jednak wraz z rozwojem akcji, staje się oczywiste, że Ciamciara posiada nie tylko zmysł organizacyjny, ale także niebywałą zdolność do znajdywania rozwiązań w trudnych sytuacjach, choć może nie zawsze w najbardziej konwencjonalny sposób.

Najbardziej charakterystycznym elementem działań Ciamciary jest jego zaangażowanie w poszukiwanie "sposobu na Alcybiadesa", czyli nauczyciela historii, profesora Misiaka. Zadanie to z początku wydaje się być typowym wybrykiem niesfornych uczniów starających się uniknąć nauki. Alcybiades to postać, która wzbudza mieszane uczucia. Z jednej strony jest to człowiek o dużej wiedzy i pasji do tematu, z drugiej - nauczyciel, który, jak każdy inny, może być potencjalnym celem młodzieńczych intryg i żartów.

W tym kontekście Ciamciara wyróżnia się swoim podejściem do problemu. Zamiast iść na skróty lub próbować oszukać nauczyciela w prymitywny sposób, Ciamciara proponuje bardziej kreatywne i wnikliwe podejście. Jest liderem grupy przyjaciół, która razem stara się znaleźć „sposób” na uniknięcie nauki bez narażania się na gniew Alcybiadesa. To właśnie dzięki temu zaangażowaniu i chęci znalezienia kompromisu między obowiązkiem a przyjemnością, Ciamciara staje się kluczową postacią w grupie.

Jednym z kluczowych momentów w powieści jest odkrycie, że profesor Misiak, wbrew oczekiwaniom uczniów, nie jest bezdusznym nauczycielem, ale człowiekiem o ogromnej pasji dla historii i wrażliwości na sprawy uczniów. To właśnie dzięki inteligencji i spostrzegawczości Ciamciary oraz jego przyjaciół, grupa uczniów odkrywa, że najlepszym sposobem na zdobycie przychylności nauczyciela jest zainteresowanie się jego pasjami. W ten sposób po raz pierwszy udaje im się nie tylko poprawić swoje wyniki w nauce, ale również nawiązać bardziej ludzki kontakt z Alcybiadesem.

Ciamciara swoim podejściem do problemu pokazuje, że czasem to, co wydaje się być zwykłym obowiązkiem czy problemem, może stać się okazją do nauki i rozwoju. Dzięki niemu grupa uczniów z klasy ósmej odkrywa, że nauczyciele, chociaż mogą wydawać się surowi i nieprzystępni, są również ludźmi z pasją, którą można wykorzystać do budowania lepszych relacji i wzajemnego zrozumienia.

Patrząc na Ciamciarę i jego działania, widzę młodego człowieka, który mimo młodego wieku kieruje się inteligencją, odwagą i odpowiedzialnością. Jego postać jest przypomnieniem, że w każdym z nas drzemie potencjał do wielkich rzeczy, jeśli tylko potrafimy spojrzeć na świat z właściwej perspektywy. Ciamciara nie tylko odnajduje sposób na Alcybiadesa, ale przede wszystkim odnajduje się w procesie odkrywania tego, co naprawdę wartościowe – relacje z innymi ludźmi i rozwijanie własnych umiejętności.

Dzięki tej postaci uczymy się, że nie należy bać się trudnych wyzwań, ale zamiast tego, należy znaleźć twórcze sposoby na ich pokonanie. Ciamciara, pomimo swojego młodzieńczego roztrzepania i z pozoru błahych zainteresowań, uczy nas, jak ważne jest wytrwałe dążenie do celu i szukanie porozumienia w każdej sytuacji.

To właśnie dlatego Ciamciara pozostaje jednym z moich ulubionych bohaterów. Jest symbolem młodzieńczej energii i nieposkromionej ciekawości, która prowadzi do odkrywania świata pełnego możliwości i przyjaźni.