Czy przeciwności losu scalają przyjaźń, czy są początkiem jej rozpadu?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 6.02.2026 o 14:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 4.02.2026 o 10:49

W literaturze, przyjaźń często bywa wystawiana na ciężkie próby, a przeciwności losu pełnią rolę katalizatora, który może zarówno scalić, jak i rozdzielić przyjaciół. Przykłady z literatury pokazują, że zarówno jedno, jak i drugie jest możliwe, a ostateczny rezultat zależy od charakteru bohaterów, ich systemu wartości oraz okoliczności, w jakich się znaleźli. Analizując zatem różne dzieła literackie, możemy odpowiedzieć na pytanie, czy przeciwności losu scalają przyjaźń, czy są początkiem jej rozpadu.

Pierwszym przykładem, który odzwierciedla ukazany problem, jest powieść "Władca Pierścieni" J.R.R. Tolkiena. W tej epickiej opowieści Frodo Baggins i Samwise Gamgee stają przed wieloma trudnymi wyzwaniami, próbując zniszczyć Jedyny Pierścień. Przeciwności losu, takie jak zdrada Boromira czy nieustanne zagrożenie ze strony Saurona, zjawiają się niemal na każdym kroku. Mimo to, to właśnie te trudności wzmacniają i scementują ich przyjaźń. Sam, choć przecież mógłby wybrać łatwiejszą drogę, pozostaje wierny Frodowi do samego końca ich misji. Ta niezłomna lojalność i poświęcenie Samwise’a są dowodem na to, że wspólnie przeżywane ciężary mogą w niesamowity sposób zacieśniać więzi przyjaźni.

Z kolei przyjaźń opisana w powieści Johna Steinbecka "Myszy i ludzie" pokazuje bardziej złożone oblicze relacji międzyludzkich. George i Lennie, dwóch wędrownych robotników, podróżują razem i marzą o lepszym życiu. Ich przyjaźń jest z jednej strony pełna oddania, ale z drugiej – napięta przez różnice w ich osobowościach i nieporadności Lenniego. Trudności, które napotykają na swojej drodze – takie jak problemy z innymi pracownikami i fatalny incydent z Curleyem i jego żoną – stopniowo osłabiają ich więź. Choć George podejmuje heroiczne decyzje, by chronić Lenniego, przeciwności te ostatecznie prowadzą do tragicznego zakończenia ich przyjaźni. Dzieło Steinbecka pokazuje, że nie każda relacja jest w stanie przetrwać napór przeciwności, szczególnie gdy różnice i konflikty wewnętrzne stają się nie do przezwyciężenia.

Kolejnym znaczącym przykładem jest "Przygody Tomka Sawyera" Marka Twaina. Tomek i Huck Finn, bohaterowie tej powieści, od najmłodszych lat zmagają się z trudnościami, które w większości sytuacje sami na siebie ściągają. Ich przyjaźń jednak rozwija się, kiedy razem przeżywają niesamowite przygody, takie jak poszukiwanie skarbu i konfrontacja z Indianinem Joe. W ich przypadku, to właśnie przezwyciężanie trudności umacnia więź między nimi – uczą się zależności od siebie i rozwijają poczucie odpowiedzialności. Twain ukazuje, że nawet jeśli przyjaciele różnią się pod wieloma względami, wspólne stawianie czoła przeciwnościom może stać się budulcem trwałej i szczerej przyjaźni.

Niemniej, literatura ukazuje także sytuacje, w których przyjaźń rozpada się pod wpływem zewnętrznych presji. Weźmy na przykład powieść "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Przyjaźń Raskolnikowa i Razumichina zostaje mocno nadwyrężona przez wewnętrzny konflikt Raskolnikowa oraz jego poczucie winy po dokonaniu zbrodni. Choć Razumichin stara się pomóc przyjacielowi, emocjonalne obciążenie związane z tajemnicą i wstydem stopniowo odczynia ich więź. Widać tutaj, że niekiedy przyjaciele mogą się od siebie oddalić z powodu ciężaru, jaki jeden z nich niesie na swoich barkach.

Podsumowując, przeciwności losu mogą działać zarówno jako element scalający, jak i niszczący przyjaźń – wszystko zależy od siły więzi łączącej przyjaciół oraz ich osobistych cech. Przykłady literackie pokazują, że przyjaźń przetrwa, jeśli opiera się na wzajemnej wierności, zaufaniu i gotowości do poświęceń, jak w przypadku Frodo i Sama czy Tomka i Hucka. Z drugiej strony, jeżeli trudno jest przezwyciężyć wzajemne różnice i brakuje wzajemnego zrozumienia, przeciwności mogą stać się początkiem końca relacji, jak pokazują losy Georga i Lenniego oraz Raskolnikowa i Razumichina. Literatura uczy nas, że każda przyjaźń jest unikalna i może różnie reagować na trudności, z jakimi się mierzy.