Zapach polskości: inspiracje z wiersza Wierzyńskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 14:38

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.11.2023 o 22:06

Zapach jest niezwykle silnym zmysłem, który potrafi przenosić nas w czasie i przestrzeni. Jednym z wierszy, który najpełniej oddaje to zjawisko, jest "Zapach" autorstwa Włodzimierza Wierzyńskiego. To utwór, który porusza kwestię zapachu jako nośnika polskości i narodowej tożsamości. Przeanalizujmy więc, jakie zapachy kojarzą mi się z istotą polskości, nawiązując do tego wiersza.

W pierwszym wersie poeta pisze: "Zapach sosny jest dla mnie cichym wzdychaniem Polski". To niezwykle trafne spostrzeżenie, ponieważ zapach sosny jest powszechnie kojarzony z polskimi lasami. To zapach, który towarzyszy nam podczas spacerów po borach i lasach, jest symbolem naszego kraju. Sosna w wierszu Wierzyńskiego jest nie tylko rośliną, ale także istotą, która przemawia do nas poprzez swoje wonności. Jest to zapach, który wzbudza w naszej pamięci nie tylko obrazy przyrody, ale również nostalgiczne odczucia związane z przynależnością do Polski.

Kolejny zapach, który wydaje mi się istotny dla polskości, to ten, który kojarzy mi się z polskim wiejskim charakterem. To zapach wilgotnej ziemi, skoszonej trawy i obecność zwierząt gospodarskich. Jest to zapach, który związany jest nie tylko z wiejskimi terenami, ale także z pracą w polu i troską o uprawy. Ten zapach jest dla mnie symbolem siły, determinacji i prostoty, które są warunkami bytowania na wsi, a także częścią naszej kultury narodowej.

Innym zapachem, który odzwierciedla dla mnie polskość, jest aromat pieczonego chleba. W wierszu Wierzyńskiego nie ma konkretnego odniesienia do tego zapachu, ale dla mnie utożsamia się on z poczuciem wspólnoty i dziedzictwem kulinarnym. Chleb jest nieodłącznym elementem naszych stołów i tradycji kulinarnej. Przywołuje obrazy rodzinnych obiadów, wielkanocnych śniadań i pieczonych na święta ciast. Zapach pieczonego chleba to zatem zapach, który łączy się z poczuciem wspólnoty, tradycją i duchowym odżywieniem.

Wreszcie, nie można zapomnieć o zapachu pierogów, który dla mnie jest jednym z najbardziej charakterystycznych dla polskiej kuchni. To zapach, który kojarzy mi się z wyjątkowymi chwilami spędzonymi w rodzinie podczas przygotowywania tradycyjnych potraw. Zapach nadziewanych klusek jest dla mnie symbolem polskości, bo wskazuje na to, że podążamy za tradycją i zachowujemy wiele dziedzictwa kulinarnego przekazywanego z pokolenia na pokolenie.

Dlatego też, wiersz Wierzyńskiego "Zapach" jest dla mnie wyjątkowym tekstem, który porusza kwestię tego, jak zapach może być nośnikiem polskości. Ze wspomnianymi powyżej zapachami wiąże się nie tylko przyjemność, ale także poczucie tożsamości i przynależności do naszej ojczyzny. Są one częścią naszej kultury, historii i dziedzictwa, które kształtują nas jako Polaków.