Funkcja ironii w obrazie świata przedstawionym w literaturze. Odwołaj się do "Ferdydurke", twórczości Wisławy Szymborskiej, a także uwzględnij inny utwór literacki i kontekst.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2023 o 16:16

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.11.2023 o 22:49

Funkcja ironii w obrazie świata przedstawionego

Ironia jest jednym z najważniejszych narzędzi literackich, które autorzy wykorzystują w swojej twórczości. Pełni ona istotną rolę w kształtowaniu obrazu świata przedstawionego, umożliwiając ukazanie sprzeczności, paradoksów oraz wyrażanie krytyki czy sarkazmu. W niniejszym wypracowaniu skupię się na analizie funkcji ironii w powieści "Ferdydurke" autorstwa Witolda Gombrowicza oraz w twórczości Wisławy Szymborskiej. Dodatkowo, odwołam się także do innego utworu literackiego oraz kontekstu, aby ukazać wszechstronność i znaczenie tego literackiego środka wyrazu.

Zacznijmy od "Ferdydurke". Powieść, wydana w 1937 roku, stanowi jedno z najważniejszych dzieł polskiej literatury. Gombrowicz w swoim utworze używa ironii, aby krytykować społeczne normy, konwenanse oraz biurokrację. Główny bohater, Józio Kowalski, zostaje wyrwany ze swojej normalnej egzystencji i zmuszony do powrotu do szkoły. Ironia spaja całość powieści, przedstawiając absurdalność życia społecznego oraz bezsensowność przesadnych norm i reguł, które ograniczają jednostkę. Autor wykorzystuje ironię jako narzędzie przekazu, aby ukazać groteskowe aspekty rzeczywistości oraz wywołać reakcje u czytelników.

Likwidując granicę między dorosłością a dzieciństwem, Gombrowicz wprowadza elementy komiczne, które wspomagają ironię i umacniają przekaz. Często wykorzystuje sytuacje i postacie, które są przerysowane i dziwaczne, co sprawia, że czytelnik uśmiecha się. Przełamywanie konwenansów społecznych za pomocą ironii pozwala autorowi na wyrażenie swoich poglądów w sposób ukryty, a zarazem skuteczny. Przykładem może być scena w klasie prowadzonej przez profesora Pimko, gdzie Gombrowicz wyolbrzymia absurdy obecne w szkolnej edukacji.

Inną twórczością, w której funkcja ironii ma duże znaczenie, jest utwórczość Wisławy Szymborskiej - jednej z najbardziej znanych polskich poetek. Szymborska wykorzystuje ironię jako narzędzie do odsłonięcia paradoksów, absurdu życia oraz niewłaściwych wartości. Często w swoich wierszach ukazuje sprzeczności i kontrasty, aby zmusić czytelnika do refleksji.

Na przykład, w wierszu "Nie myśl o śmierci" autorka ironicznie przerysowuje temat śmierci, co ma oddziaływać na odbiorcę i skłonić go do zastanowienia się nad tym problemem. Ironia w tym kontekście kwestionuje społeczną presję, aby unikać myślenia o konfrontacji z własną śmiertelnością.

Kluczowy jest również kontekst, w jakim twórczość funkcjonuje. Zarówno "Ferdydurke", jak i wiersze Wisławy Szymborskiej powstały w czasach, gdy Polska przeżywała trudne czasy - w okresie międzywojennym oraz w okresie komunizmu. Ironia w tych utworach staje się narzędziem wyrażania sprzeciwu wobec istniejącego systemu i jego absurdów. Działa jako swojego rodzaju obrona przed panującą rzeczywistością.

Dodatkowo, warto odwołać się do innego utworu literackiego, który wykorzystuje ironię jako ważny element w kreowaniu obrazu świata przedstawionego. Przykładem może być "Opowieść podręcznej" autorstwa Margaret Atwood. Powieść ta, opisując dystopię, ukazuje świat, w którym kobiety są niewolnikami, a ich wolność i godność zostają odebrane. Ironia jest jednym z podstawowych narzędzi, które autorka wykorzystuje, aby uwypuklić absurdalność takiego społeczeństwa. Dzięki zastosowaniu ironii Atwood skutecznie krytykuje patriarchalne struktury i ich wpływ na życie kobiet.

Wnioskując, funkcja ironii w kształtowaniu obrazu świata przedstawionego jest niezwykle istotna. Pozwala twórcom na ukazywanie sprzeczności i paradoksów, a także wyrażanie krytyki i sarkazmu. Przykładem może być powieść "Ferdydurke" Witolda Gombrowicza, w której ironia wskazuje na absurdalność i bezsensowność społecznych norm. Twórczość Wisławy Szymborskiej natomiast wykorzystuje ironię w celu odsłonięcia paradoksów, absurdu życia oraz niewłaściwych wartości. Dzięki kontekstowi, w jakim te utwory powstały, ironia pełni funkcję wyrażania sprzeciwu wobec panującej rzeczywistości. Innym ciekawym przykładem jest powieść "Opowieść podręcznej" Margaret Atwood, która również wykorzystuje ironię w celu ukazania absurdalności dystopijnego świata. Wszystkie te przykłady potwierdzają, jak ważną rolę odgrywa ironia w kształtowaniu literackiego obrazu świata przedstawionego.