Młodość jako czas pierwszych nadziei i rozczarowań

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 10.01.2025 o 16:03

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.11.2023 o 17:56

Młodość to okres w życiu człowieka, który nierozerwalnie wiąże się z poszukiwaniem tożsamości, odkrywaniem świata oraz naprzemiennym doświadczaniem nadziei i rozczarowań. Literatura na przestrzeni wieków dostarcza wielu przykładów tego, jak młodzi ludzie kształtują swoje marzenia i jednocześnie mierzą się z brutalną rzeczywistością. Dzieła takich autorów jak Johann Wolfgang von Goethe, Fiodor Dostojewski czy Stefan Żeromski ukazują młodość jako czas intensywnych emocji i niełatwych wyborów.

Jednym z najbardziej reprezentatywnych obrazów młodości jako czasu pierwszych nadziei i rozczarowań jest "Cierpienia młodego Wertera" Johanna Wolfganga von Goethego. Główny bohater, Werter, to młody mężczyzna, który jest pełen pasji i żywiołowej miłości do życia. Jego nadzieje skoncentrowane są na miłości do Lotty, kobiety, która staje się dla niego uosobieniem wszystkiego, co piękne i idealne. Werter idealizuje Lottę, przekładając na nią wszystkie swoje młodzieńcze marzenia o szczęściu i spełnieniu. Jednak z czasem Werter przestaje być w stanie ignorować rzeczywistość – Lotta jest zaręczona z Albertem, a jego miłość do niej staje się źródłem cierpienia. Rozczarowanie Wertera prowadzi go na skraj rozpaczy, ukazując, jak niebezpieczne mogą być nieodzowne dla młodości idealizacje. Werter staje się symbolem młodzieńczej nadziei, która zderza się z realnością, prowadząc do nieuchronnego rozczarowania.

Kolejnym przykładem jest "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego, gdzie młody student Rodion Raskolnikow stawia przed sobą ambitne i rewolucyjne nadzieje. Przepełniony ideą, że jednostka wybitna posiada prawo łamać normy moralne dla wyższego dobra, Raskolnikow dokonuje zbrodni, która ma udowodnić jego wyjątkowość. Początkowo żywi nadzieję, że jego czyn zostanie uzasadniony przez chęć poprawy świata, ale zmaga się z rosnącym poczuciem winy i moralnym rozdarciem. Młodzieńcze marzenie o byciu ponad prawem i moralnością zderza się z brutalnością rzeczywistości, a Raskolnikow doświadcza gorzkiego rozczarowania, prowadzącego w końcu do jego stopniowej przemiany i odkupienia. Jego losy ukazują, jak skomplikowane mogą być ścieżki, które młodzi ludzie wybierają pod wpływem swych najgłębszych przekonań i nadziei na wielkość.

Na polskim gruncie, Stefan Żeromski w powieści "Przedwiośnie" przedstawia Cezarego Barykę jako postać, która również przeżywa intensywne nadzieje i rozczarowania. Wychowany w rodzinie o rewolucyjnych poglądach, Cezary wierzy w możliwość zbudowania lepszego świata. Rewolucja w Rosji oraz późniejsze doświadczenia w Polsce stają się dla niego jednak nie końcem problemów, ale źródłem nowych dylematów i rozczarowań. Zderza się z rzeczywistością kraju, który daleko odbiega od jego młodzieńczych wyobrażeń o świecie sprawiedliwości i równości. Przez to staje przed pytaniem o swoją tożsamość i miejsce w społeczeństwie. Cezary staje się obrazem młodzieńca, który musi porzucić dziecięce ideały, by znaleźć swoje prawdziwe miejsce w życiu.

W literaturze młodość jawi się nie tylko jako czas nieskrępowanych marzeń, ale również jako okres, w którym nadzieje często ustępują miejsca głębokim rozczarowaniom. Proces ten to nieodłączny element dorastania, który pozwala na przejście od dziecięcej naiwności do bardziej dojrzałego postrzegania świata. Młode postacie literackie, takie jak Werter, Raskolnikow czy Cezary Baryka, pokazują, jak skomplikowanym i bolesnym, ale jednocześnie kluczowym etapem życia jest młodzieńczy entuzjazm, który z czasem ewoluuje w trzeźwiejsze spojrzenie na życie. Wszystkie te przykłady podkreślają, że umiejętność radzenia sobie z rozczarowaniami stanowi ważną część kształtowania osobowości i dorastania do ról, które przypadły nam w życiu.