Jak relacja i druga osoba wpływa na człowieka

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.11.2024 o 8:42

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 27.11.2024 o 8:16

Relacja z drugim człowiekiem to element, który odgrywa kluczową rolę w kształtowaniu tożsamości oraz wartości jednostki. Literatura obfituje w przykłady pokazujące, jak wpływ drugiej osoby może zmieniać poglądy, życie oraz samego człowieka. Niezależnie czy chodzi o relacje przyjacielskie, miłosne, czy też wrogie, wszystkie mają potencjał wprowadzenia istotnych zmian w życie bohaterów literackich. W niniejszym wypracowaniu przyjrzymy się postaciom z wybranych dzieł literackich, by dokładniej zrozumieć, jak relacje wpływają na człowieka.

Za przykład pierwszego możemy posłużyć się utworem Aleksandra Fredry „Zemsta”. W sztuce tej kluczową relacją jest wzajemne oddziaływanie na siebie dwóch antagonistycznych postaci: Cześnika Raptusiewicza i Rejenta Milczka. Ich konflikt to nie tylko motor napędowy akcji, ale również lustro, w którym odbija się charakter każdego z nich. Zderzenie osobowości Raptusiewicza, znanego z porywczości i skłonności do gniewu, z zimną kalkulacją Milczka tworzy komiczne, ale i jednocześnie głęboko prawdziwe sytuacje, które zmuszają ich do zmiany. Na końcu to dzięki tym starciom Raptusiewicz i Milczek dochodzą do pewnego porozumienia, co pokazuje, jak wzajemne napięcia potrafią prowadzić do osiągnięcia dojrzałości i porozumienia.

Innym, niezwykle ważnym przykładem z literatury polskiej jest powieść „Lalka” Bolesława Prusa, gdzie kluczową rolę odgrywa relacja między Stanisławem Wokulskim a Izabelą Łęcką. Jest to relacja, która w pośredni sposób kreuje życie i losy głównego bohatera. Miłość, jaką Wokulski darzy Izabelę, staje się dla niego zarówno siłą napędową, jak i przyczyną jego upadku. Wokulski, pod wpływem uczucia do Izabeli, podejmuje decyzje, które zmieniają jego życie zawodowe i prywatne. Przenosi się do Paryża, gdzie chce rozpocząć nowe życie, jednak z czasem uświadamia sobie, że ideał, który stworzył w swojej wyobraźni, nie istnieje. To zdanie sobie sprawy z realności Izabeli prowadzi go do głębokiej refleksji nad sobą samym oraz wartościami, które do tej pory wyznawał.

Nie możemy pominąć także słynnego dzieła Adama Mickiewicza „Pan Tadeusz”, w którym również relacje międzyludzkie odgrywają centralną rolę. Przykładem jest przyjaźń Tadeusza i Zosi oraz romantyczne uczucia, które między nimi się rozwijają. Uczucie to jest kluczowe dla dojrzewania obu bohaterów, prowadząc ich do zrozumienia własnych emocji i zobowiązań wobec siebie nawzajem i wobec kraju. Miłość Tadeusza i Zosi symbolizuje również nadzieję na jedność dwóch zwaśnionych rodów, w których imieniu młodzi decydują się na poświęcenie osobistych ambicji.

Z kolei w literaturze światowej jednym z najsłynniejszych przykładów wpływu drugiej osoby na jednostkę jest relacja między Huckiem Finnem a Jimem w powieści Marka Twaina „Przygody Hucka Finna”. Postać Jima, zbiegłego niewolnika, ma ogromny wpływ na rozwój emocjonalny i moralny Hucka. Ich wspólna podróż po rzece Mississippi nie tylko wzmacnia ich przyjaźń, ale również skłania Hucka do samodzielnego kwestionowania społecznych norm dotyczących rasy i niewolnictwa. Huck zaczyna postrzegać Jima jako człowieka równego sobie i gotowy jest podejmować działania, które są sprzeczne z panującymi wówczas w społeczeństwie normami.

Powściągliwy i często cichy wpływ drugiej osoby na życie bohatera jest z kolei widoczny w „Zbrodni i karze” Fiodora Dostojewskiego. Relacja między Rodionem Raskolnikowem a Sonią Marmieładową jest jednym z kluczowych czynników prowadzących do przemiany wewnętrznej głównego bohatera. Sonia staje się dla Rodiona symbolem czystości i skruchy, a jej miłość i cierpliwość pomagają mu znaleźć drogę do moralnego odkupienia. Dzięki niej Raskolnikow zaczyna dostrzegać wartość życia w prawdzie i miłości, co prowadzi go do spowiedzi i ostatecznej przemiany.

Wpływ drugiej osoby, zarówno w przyjaźni, miłości, czy też w rywalizacji, kategorii pozytywnej czy negatywnej, ma potencjał, aby odmienić losy i życie bohatera. Literatura doskonale obrazuje, że relacje te, mimo iż bywają skomplikowane, mogą prowadzić do istotnych przemian, które kształtują nie tylko pojedynczą jednostkę, lecz także nawet całe społeczeństwa w ich otoczeniu. To pokazuje, że człowiek nie jest samotną wyspą, lecz istotą, która rozwija się w relacjach z innymi, zyskując przez to na głębi i złożoności.