Różne postawy wyrażające miłość do ojczyzny

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 22.12.2024 o 14:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.12.2024 o 19:21

Miłość do ojczyzny jest jednym z najważniejszych tematów, które przewijają się przez literaturę polską. W różnych okresach historycznych autorzy opisują różnorodne postawy bohaterów wobec ojczyzny, ilustrując tym samym różne sposoby wyrażania patriotyzmu. W literaturze polskiej możemy znaleźć liczne przykłady postaci, które, kierując się miłością do kraju, podejmują działania mające na celu jego dobro. I choć formy, jakie przybiera ich miłość do ojczyzny, są różnorodne, to jednak wszystkie świadczą o głębokim przywiązaniu do kraju i pragnieniu jego niezależności oraz rozwoju. Prześledźmy kilka takich postaw na podstawie wybranych dzieł literackich.

Jednym z najważniejszych utworów podejmujących temat miłości do ojczyzny jest epopeja narodowa „Pan Tadeusz” Adama Mickiewicza. Akcja dzieje się w czasie napoleońskich wojen, kiedy to wielu Polaków z nadzieją patrzyło na Francję, licząc na wsparcie w odzyskaniu niepodległości. Charakterystyczną postawą wobec ojczyzny jest tu działalność Jacka Soplicy, który początkowo wiódł życie pełne przygód i konfliktów, jednak z czasem jego miłość do kraju przybrała formę patriotycznej działalności na rzecz ojczyzny. Przybierając pseudonim księdza Robaka, Soplica angażuje się w działalność patriotyczną na rzecz Polski. Jego wyrzeczenia i działania na rzecz kraju ukazują głęboką troskę o przyszłość ojczyzny i są przykładem postawy, w której miłość do kraju nakazuje poświęcenie osobistych ambicji oraz przeszłych win na rzecz wspólnego dobra.

Kolejnym istotnym dziełem opisującym miłość do ojczyzny jest „Dziady” cz. III również autorstwa Adama Mickiewicza. W tym utworze postawa miłości do ojczyzny wyraża się przez gotowość poswięcenia życia dla jej niepodległości. Postać Konrada jest tego najlepszym przykładem. Jego monolog, znany jako „Wielka Improwizacja”, jest próbą walki o wolność narodu, w której Konrad stawia dobro wspólne ponad własne życie. Jego determinacja oraz pragnienie wywalczenia wolności dla ojczyzny są poruszającym przykładem skrajnej miłości do kraju, która nie zna ograniczeń i gotowa jest na najwyższe poświęcenie.

Innym przykładem literackiej wizji miłości do ojczyzny jest nowela „Latarnik” Henryka Sienkiewicza. Tytułowy bohater, Skawiński, to polski emigrant, który z powodu swego patriotyzmu zmuszony został do opuszczenia kraju. Żyje on w Stanach Zjednoczonych, gdzie podejmuje się pracy strażnika latarni morskiej. Jego tęsknota za Polską jest tak silna, że kiedy otrzymuje w prezencie „Pana Tadeusza” Adama Mickiewicza, i pogrąża się w lekturze, zapomina o swoich obowiązkach. To prowadzi do utraty pracy, ale pokazuje jednocześnie, jak wielką rolę w jego życiu odgrywa miłość do ojczyzny. Skawiński przez całe życie niesie ze sobą pamięć i miłość do Polski, co staje się głównym motywem jego działań i tęsknoty.

Również w literaturze XX wieku temat miłości do ojczyzny jest obecny w wielu dziełach. Szczególnym przykładem jest postać Rudego, jednego z głównych bohaterów „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego. Jest to opowieść o młodzieży, która w czasie II wojny światowej angażuje się w działalność konspiracyjną, walcząc o wolność kraju. Postawa Rudego to przykład młodzieńczego idealizmu i gotowości poświęcenia siebie w walce o wolność ojczyzny. Składa on – wraz z przyjaciółmi – swój młody wiek na ołtarzu ojczyzny, pokazując tym samym, jak głęboka i bezwarunkowa może być miłość do kraju.

Miłość do ojczyzny towarzyszy również bohaterom powieści „Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego. Andrej Radek, jeden z bohaterów, angażuje się w tajne nauczanie, by pielęgnować polską kulturę i język w czasach zaborów. Walka o przetrwanie narodowej tożsamości i przekraczanie granic czynów, jakie Andrzej podejmuje, są świadectwem tego, jak wielką wartość ma dla niego ojczyzna.

Podsumowując, w literaturze polskiej wyróżnić można wiele postaw związanych z miłością do ojczyzny. Czy to poprzez czyny heroiczne, codzienną pracę dla dobra kraju, czy poprzez pielęgnowanie kultury i języka – wszystkie te działania świadczą o głębokim przywiązaniu do ojczyzny i pragnieniu jej dobra. Każda z opisanych postaw ukazuje, jak ważną rolę w życiu człowieka może pełnić miłość do kraju i jak różnorodnie może być wyrażana.