Czy dorastanie może być bolesne? - Analiza "Przedwiośnia" Stefana Żeromskiego w kontekście innych lektur.

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.10.2023 o 18:24

Czy dorastanie musi być bolesne? To pytanie nurtuje wiele osób w okresie młodzieńczym, kiedy są one w trakcie dojrzewania fizycznego i emocjonalnego. Odpowiedzi na to pytanie można szukać w różnych źródłach, w tym również w literaturze. W mojej wypowiedzi chciałbym poruszyć tę kwestię, odnosząc się do powieści Stefana Żeromskiego "Przedwiośnie" oraz do osobistej lektury, którą wybrałem.

Przede wszystkim, warto wspomnieć o "Przedwiośniu", które jest jednym z najważniejszych utworów polskiej literatury. Książka opowiada o młodzieńczym dorastaniu głównego bohatera, Cezarego Baryki, w czasach przed I wojną światową. Nie możemy jednak zapominać, że "Przedwiośnie" to także szeroka panoramka społeczna przedwojennego społeczeństwa, w której autor ukazuje nie tylko trudności związane z dorastaniem, ale także wiele innych problemów epoki. Mimo to, bohater naszej historii staje się swojego rodzaju symbolem trudnego dojrzewania, saddlem atakowanej przez rodzinne tajemnice, konflikty ideologiczne czy miłość. W tym kontekście, można zaryzykować tezę, że dorastanie jest tutaj przedstawione jako proces pełen bólu i trudności.

Wyborem drugiej lektury, na podstawie której można również analizować temat dorastania, jest dla mnie "Opowieść podręcznej" Margaret Atwood. Ta dystopijna powieść skupia się na młodej dziewczynie o imieniu Ofred, która w totalitarnym społeczeństwie staje się "podręczną" - kobieta, członkini sławnej Kasty Żon i wykorzystywana seksualnie jako broodmare do zapłodnienia. Chociaż "Opowieść podręcznej" nie jest bezpośrednio o dorastaniu, ukazuje ona w znacznej mierze skutki zetknięcia się z brutalną i niehumanitarną rzeczywistością, której musi stawić czoła młoda bohaterka. W tym przypadku, dorastanie jawi się jako bolesna i traumatyczna konsekwencja życia w opresyjnym systemie.

Nie można jednak zapominać, że każdy człowiek dojrzewa inaczej i na różne sposoby. Z własnego doświadczenia mogę powiedzieć, że etap dorastania jest pełen nie tylko bólu, ale również radości, odkrywania siebie i świata, poznawania nowych ludzi i doświadczeń. W moim przypadku, lekturą, która w pewien sposób wpłynęła na moją wizję dorastania, jest "Harry Potter" J.K. Rowling. Choć seria powieści o czarodzieju mówi o znacznie bardziej fantastycznym świecie, wiele z elementów opisanych przez autorkę można odnaleźć w naszym rzeczywistym życiu. Harry Potter dojrzewa wraz z kolejnymi tomami, staje się coraz bardziej świadomym i odpowiedzialnym człowiekiem. Czasami musi stawić czoła przeciwnościom losu, ale jego droga do dorosłości jest pełna pozytywnych odkryć i rozwoju.

Podsumowując, dorastanie może być bolesne, ale nie zawsze tak jest. Powieść "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego oraz "Opowieść podręcznej" Margaret Atwood ukazują tę trudność, ale warto pamiętać, że każdy przejmuje ten etap w sposób unikalny. Osobiście uważam, że dorastanie to również czas odkrywania siebie i świata, pełen pozytywnych doświadczeń i rozwoju. Choć boleśniejsze momenty są nieodłączną częścią tego procesu, wierzę, że można je przezwyciężyć i wyrosnąć na silniejszego człowieka.