Świadectwo ludzkiej siły wobec śmierci, cierpienia i zła w dwóch lekturach obowiązkowych i wybranym kontekście

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.10.2023 o 19:30

Świadectwo ludzkiej siły wobec śmierci, cierpienia i zła jest tematem często poruszanym w literaturze. Dwie lektury, które doskonale ukazują ten problem, to "Przedwiośnie" Stefana Żeromskiego oraz "Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego. Wybrany kontekst, na którym chciałbym się skupić, to los młodych bohaterów i ich starania o ocalenie własnych wartości.

Cezary Baryka, główny bohater "Przedwiośnia", jest młodzieńcem, który przeżył rewolucję i wojnę domową na terenie Rosji, by później trafić do odrodzonej Polski. Samotny, poszukujący własnej drogi w życiu, musi odnaleźć się w rzeczywistości pełnej chaosu i rozpadu wartości. Siła Cezarego przejawia się w jego ciągłym dążeniu do zrozumienia otaczającego go świata i w poszukiwaniu ideałów, które mogłyby nadać sens jego egzystencji. Mimo doświadczania zdrady, ubóstwa i zobaczenia, jak jego ojciec umiera w wyniku przykrych doświadczeń, nie traci on wiary w możliwość znalezienia lepszego świata. Jest to świadectwo nie tylko jego siły ducha, ale i wiary w człowieka oraz przyszłość.

W "Zbrodni i kara" Rodion Raskolnikow jest inteligentnym, lecz ubogim studentem prawa, który decyduje się na zamordowanie starej lichwiarki, by, jak twierdzi, sprawdzić, czy jest zdolny do popełnienia „supermorderstwa”. Jego czyn i wynikające z niego konsekwencje doprowadzają go do głębokiej analizy swojego ja i stają się impulsem do odkupienia win. Raskolnikow spotyka się z odrzuceniem przez społeczeństwo, ale także z miłością i otwarciem serca ze strony Soni, która staje się dla niego symbolizmem dobra w świat przepełnionym złem. To właśnie siła ducha Soni, jej bezwarunkowa miłość i wiara w możliwość odkupienia, stają się dla niego drogowskazem do własnej przemiany.

Jakkolwiek różne są drogi, które wybrali bohaterowie, ich historie łączą się we wspólnym temacie – poszukiwaniu człowieczeństwa i godności w najciemniejszych okolicznościach życia. Świadomość zła staje się dla nich początkiem długiej drogi ku odnalezieniu siły, umożliwiającej wewnętrzną transformację. Cezary, chociaż błądzący, jest postacią, która za wszelką cenę dąży do odnalezienia idei, która pozwoli mu przyczynić się do budowy lepszego świata. Raskolnikow natomiast, mimo iż początkowo chciał się wywyższać, to ostatecznie to właśnie pokora i akceptacja uniwersalnych wartości, takich jak miłość i współczucie, prowadzą go ku możliwości zbawienia.

Oba konteksty, czyli los młodych bohaterów, wprowadzają nas w świat wewnętrznej walki i próby ocalenia wartości. Aby przetrwać, Cezary i Raskolnikow muszą stawić czoła trudnościom, poradzić sobie z cierpieniem i próbować zrozumieć naturę zła. Pokazują, że ludzka siła nie polega tylko na fizycznej walce, ale przede wszystkim na wytrwałości, determinacji i moralnym uporze.

Wniosek, który płynie z analizy obu lektur, jest taki, że człowiek jest zdolny do wielkich czynów, nawet w obliczu śmierci, cierpienia i zła. To siła woli, wiara w wartości, a także refleksja nad samym sobą i własnymi czynami mogą prowadzić go ku ocaleniu i odrodzeniu. "Przedwiośnie" i "Zbrodnia i kara" pokazują, że to właśnie w najtrudniejszych sytuacjach człowiek może okazać się najmocniejszy.