Motyw tańca w literaturze na przykładzie wiersza "Świdryga i Midryga" Bolesława Leśmiana

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.10.2023 o 20:38

Motyw tańca jest jednym z najbardziej ujętych w literaturze, inspirujących autorów do tworzenia niezwykłych opowieści. Przez taniec możemy doświadczyć pełni emocji, wyrazić siebie w sposób bezpośredni, a także zanurzyć się w magicznym światku, gdzie granice między rzeczywistością a fantazją zacierają się. Pragnę omówić ten motyw na wybranych przykładach literackich, zwracając szczególną uwagę na wiersz Bolesława Leśmiana "Świdryga i Midryga".

Wspomniany wiersz jest znakomitym przykładem, w którym motyw tańca jest jednym z głównych elementów fabuły. Bohaterowie opowieści, Świdryga i Midryga, to dwaj bracia zamieszkujący stepy. Autor przedstawia nam ich życie związane z muzyką i tańcem, które staje się nie tylko immanentną częścią ich codziennej egzystencji, ale także symbolem wolności i harmonii. Tańcząc, bohaterowie nie tylko celebrowali swoje życie, ale także wtapiali się w otaczającą ich naturę i odnajdywali sens istnienia.

Leśmian ukazuje różne konteksty, w jakich tańczyli bracia. W pewnym fragmencie wspomina o ich tanecznej zabawie z gawędą i żertwą. Jest to moment, w którym taniec nabiera charakteru celebracyjnego, a jednocześnie pełni rolę integracyjną w społeczności. Podkreśla to znaczenie tańca jako formy zbiorowej ekspresji i dialogu z innymi ludźmi.

Ponadto, autor wprowadza mistyczną aurę do opisów tanecznych scen. Przykładem jest moment, w którym Świdryga i Midryga tańczą przy blasku księżyca, a ich cienie nabierają magicznego życia. Jest to symboliczny obraz tęsknoty za niematerialnym, za krótkotrwałymi momentami radości, które pojawiają się i znikały jak przyśpieszone odblaski cienia. Ta scena ukazuje, że taniec może być nie tylko sztuką, ale również metaforą ulotności ludzkiego życia oraz poznania tajemnic większej rzeczywistości.

Również inne utwory literackie poruszają motyw tańca. Na przykład w powieści "Królowa Śniegu" Hansa Christiana Andersena, Królowa Śniegu tańczy w okół Kaja i Gerdy, oferując im ucieczkę od codzienności i wprowadzając ich w rzeczywistość pełną magii. Podobnie w baśni braci Grimm "Kopciuszek", taniec odgrywa centralną rolę w zwrotach akcji. To przez taniec, Kopciuszek odnajduje swoje szczęście i zostaje uwolniona od prześladowań.

Motyw tanecznego rytuału można również znaleźć w utworach polskich pisarzy, takich jak "Zielona Czarodziejka" Wandy Gąsiorowskiej czy "Pachnidło" Patricka Süskinda. W obu przypadkach, tańczące postacie znajdują w tańcu swoje jedyny zbawienie, jedyny sposób na wyrażenie swojej tożsamości.

Podsumowując, motyw tańca to fascynujący element literatury, który pozwala nam się zanurzyć w intrygujący świat i doświadczyć pełni emocji. Wiersz "Świdryga i Midryga" Bolesława Leśmiana jest znakomitym przykładem, w którym autor ukazuje nam, jak taniec może wyrażać wartości i uczucia, jak przynoszące radość, integrację, ale także tęsknotę czy uniesienie duchowe. Literatura pobudza naszą wyobraźnię, pozwala na odkrywanie nowych sposobów na wyrażanie samego siebie. I choć taniec jest formą artystyczną, nie ograniczamy go jedynie do płaszczyzny fizycznej, ale rozumiemy go również jako metaforę i ekspresję intelektualną.