„Antygona” Sofoklesa jako tragedia charakteru

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.12.2023 o 14:21

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 5.12.2023 o 17:50

Wielu literaturoznawców uważa dramat Sofoklesa, zatytułowany „Antygona”, za jedno z najwybitniejszych arcydzieł w historii literatury. Jednak nie tylko ze względu na mistrzostwo techniczne czy wspaniałe dialogi, ale również ze względu na główną postać- Antygonę jako wyjątkowego bohatera tragicznego o silnym i niezłomnym charakterze.

Antygona, młodsza córka z rodu Labdakidów, jest postacią niezwykle interesującą i pełną kontrastów. Przedstawiona jako bohater tragiczny, fascynuje nas swoją siłą woli, odwagą oraz niezachwianą lojalnością wobec zmarłego brata. To ona podejmuje decyzję o przekroczeniu zakazu króla Kreona i pochówku ciała swojego brata Polinejkesa, mimo ryzyka surowej kary. Jej moralna zasada stawiania wartości rodzinnych i boskich reguł ponad prawem człowieka sprawia, że Antygona staje się uosobieniem heroicznego charakteru.

Podejście Antygony do swojej tragedii, która wynika z walki między jej prywatnymi uczuciami i obowiązkami wobec rodziny, a prawami i rozkazami państwowymi, pokazuje jej niezłomną wolę i dążenie do sprawiedliwości nadrzędnej od ziemskich decyzji. Jej postawa, niezależnie od konsekwencji, jest wyrazem oddania dla zmarłego brata oraz głębokiej wiary w boskie prawa.

Nie możemy zapomnieć, że „Antygona” to również dramat pełen różnych kontrastów i paradoksów. Warto zauważyć, że sukcesywnie eksponowany przed nami jest również charakter Kreona, władcy Teb, który z czasem staje się antagonistycznym kontrastem dla Antygony. Kreon, mimo iż jest przedstawiany jako rozważny i sprawiedliwy król, ignoruje głos moralności oraz natury boskiej, co prowadzi do samounicestwienia się jego rodziny i utraty władzy. Porównując postacie obu bohaterów możemy dostrzec silny wpływ charakteru na ich działania i decyzje. Antygona kieruje się jednoznacznymi wartościami, a Kreon – ambicjami i chęcią utrzymania władzy.

Jednoznaczny hochsztapler woli nad jednoznaczną władzą, ale tylko do pewnego stopnia. Choć dramat Sofoklesa koncentruje się na tragicznej postaci Antygony, możemy zauważyć, że charakter jest dominujący w całości utworu. Wszyscy bohaterowie są kształtowani i prowadzeni przez swoje charaktery. To właśnie one determinują ich wybory, działania i ostateczne losy.

Wnioski, które możemy wyciągnąć z analizy charakteru Antygony, sugerują, że tragedia niepolega wyłącznie na zderzeniu jednostki z przeciwnościami losu, ale również na niezłomnym przekroczeniu ograniczeń. Antygona to postać, która uczy nas o sile moralnego charakteru, odwadze i niezłomności w dążeniu do prawdy i sprawiedliwości. To właśnie ta strona dramatu sprawia, że „Antygona” Sofoklesa jest nieodzownym elementem dorobku literatury światowej.