Rozmowa z babcią Miguela z filmu 'Coco'

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2026 o 8:29

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 23.01.2025 o 13:55

Miguel, główny bohater filmu „Coco”, to pełen pasji chłopiec, który stara się zrozumieć zakaz muzyki w swojej rodzinie. Aby lepiej poznać tło tej intrygującej historii, przeniesiemy się do fikcyjnego świata i przeprowadzimy rozmowę z jego babcią, Eleną, która reprezentuje rodzinną tradycję i wartości. Rozmowa ta pozwoli nam lepiej zrozumieć relacje rodzinne oraz dziedzictwo kulturowe, jakie składają się na fundamenty życia Miguela.

Na początek, przychodzę do Eleny z ciekawością. Chciałbym zrozumieć jej punkt widzenia oraz to, dlaczego tak wyraźnie sprzeciwia się muzyce. Elena jest jednak osobą, która mimo pozornej surowości, skrywa wiele miłości do swojej rodziny oraz mądrości życiowej, którą chętnie dzieli się z młodymi pokoleniami. Zaczynamy rozmowę od prośby o opowieść o tym, dlaczego muzyka stała się tabu w ich rodzinie.

Elena z nostalgią w głosie opowiada o swojej babci, Mamelandzie, która była żoną Hectora. Hector, choć z początku kochającym mężem i ojcem, postanowił opuścić rodzinę, aby spełniać swoje marzenia muzyczne. To właśnie jego decyzja stała się przyczyną traumy, jaka na zawsze zmieniła życie rodziny. Mamelanda, opuszczona przez męża, musiała sama zadbać o siebie i swoją córkę, Imeldę, której stała się jedyną opiekunką. To doświadczenie ukształtowało przyszłe pokolenia, pozostawiając w rodzinie Riczów głęboki uraz oraz przekonanie, że muzyka może zniszczyć każdy związek i rodzinne więzi. Elena wyraża swoją obawę, że Miguel może pójść w ślady swojego prapradziadka, co byłoby dla niej nie do zniesienia.

Z zainteresowaniem słucham opowieści Eleny, zauważając, jak bardzo przeszłość wpływa na teraźniejszość. Przyznam, że nigdy wcześniej nie myślałem o rodzinnej traumie jako o siłach, które mogą tak bardzo kształtować losy kolejnych pokoleń. Pytam Elenę, jak czuje się z faktem, że Miguel tak bardzo kocha muzykę i jest tak utalentowany, że być może już teraz odkrywa swoje życiowe powołanie. Czy nie obawia się, że hamowanie jego pasji może mieć odwrotne skutki?

Elena wzdycha ciężko, zastanawiając się nad odpowiedzią. Wyraża swoje zdanie, że pragnie dla Miguela tylko najlepszego, a jej stanowisko bierze się głównie z miłości i troski o jego przyszłość. Rozumie, że Miguel ma talent, ale obawia się, że podążanie za muzyką oznaczałoby dla niego życie pełne rozczarowań i samotności, tak jak to miało miejsce w przypadku Hectora. Elena wyznaje, że głęboko dba o więzi rodzinne, które uważa za fundament szczęścia i stabilności.

Chciałbym dowiedzieć się, jak mogliby znaleźć kompromis, który pozwoli na zachowanie rodzinnych wartości, jednocześnie dając Miguelowi możliwość rozwijania swojej pasji. Pytam Elenę, czy jest jakaś szansa na to, by muzyka stała się częścią ich życia w sposób, który nie zagrażałby więzom rodzinnym. Elena zastanawia się nad tym przez chwilę, a potem mówi, że być może czas na otwarcie się na nowe możliwości.

Uświadamia sobie, że każda generacja wnosi coś nowego i ważne jest, aby znaleźć równowagę. Może muzyka, zamiast być postrzeganą jako zagrożenie, mogłaby stać się środkiem do zacieśniania więzi rodzinnych i wspólnego spędzania czasu. Elena zaczyna dostrzegać potencjał, jaki tkwi w łączeniu tradycji z nowoczesnością, w tworzeniu rodziny, która wspiera się nawzajem, niezależnie od wybranej drogi.

Pod koniec rozmowy Elena uświadamia sobie, że najważniejsze jest zaufanie do Miguela i wspieranie go, aby osiągnął swoje marzenia w sposób, który nie zaprzepaści rodzinnych wartości. Z jej twarzy bije nowy rodzaj determinacji – zdecydowanie pragnie spróbować znaleźć nowe podejście, które pozwoli na pogodzenie miłości do rodziny i pasji do muzyki. W końcu, to, co naprawdę się liczy, to miłość i wsparcie w rodzinie, które może przezwyciężyć wszystkie przeszkody.