Bajka, przypowieść, legenda... Znaczenie włączenia innych form literackich w kreacji świata przedstawionego

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 26.12.2025 o 22:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.02.2025 o 16:24

W literaturze, różnorodność form literackich odgrywa kluczową rolę w budowaniu świata przedstawionego, a także w przekazywaniu głębszych znaczeń i wartości. Bajki, przypowieści i legendy, jako formy literackie, umożliwiają autorom nie tylko wzbogacenie fabuły, ale także nadanie jej uniwersalnych znaczeń i odniesienie do szerszych kontekstów. Włączenie takich form do literatury nie tylko uatrakcyjnia tekst, lecz także umożliwia jego głębszą analizę i refleksję nad istotą ludzkiej natury oraz rzeczywistości. Rozważmy, jak te formy spełniają swoje funkcje w różnych utworach literackich, odnosząc się do dwóch lektur obowiązkowych oraz trzech innych dzieł literackich.

Jedną z lektur obowiązkowych, w której znajdziemy elementy przypowieści, jest „Dżuma” Alberta Camusa. Ta powieść, opisująca zmagania mieszkańców Oranu z epidemią, nie jest jedynie realistycznym opisem walki z chorobą. Przypowieściowy charakter „Dżumy” pozwala czytelnikowi na dostrzeżenie jej symbolicznego wymiaru – dżuma staje się metaforą zła, które zagraża ludzkości. Dzięki temu Camus może bardziej uniwersalnie ukazać kondycję ludzką oraz postawy, jakie ludzie przyjmują w obliczu nieuchronnego cierpienia i śmierci. Przypowieściowy charakter pozwala również na refleksję nad filozofią egzystencjalizmu, którą autor eksploruje, zadając pytania o sens życia i miejsce człowieka w świecie.

Kolejnym przykładem utworu obowiązkowego jest „Mistrz i Małgorzata” Michaiła Bułhakowa, gdzie literatura integruje elementy legend oraz przypowieści. Jednym z najważniejszych wątków powieści jest historia Piłata i Jeszui, która funkcjonuje jako przypowieść o władzy, odpowiedzialności oraz prawdzie. Przenikanie się świata realnego z elementami nadprzyrodzonymi w postaci postaci Wolanda i jego świty daje powieści bajkowy, ale także alegoryczny charakter. Te elementy umożliwiają autorowi nie tylko krytykę społeczną wobec realiów życia w Związku Radzieckim, ale również eksplorację pokładów ludzkiej duszy oraz moralnych dylematów jednostki.

„Mały Książę” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego to kolejny przykład dzieła, w którym bajka i przypowieść odgrywają kluczową rolę w kreacji świata przedstawionego. Historia Małego Księcia jest subtelnie zawoalowaną przypowieścią o miłości, przyjaźni i odpowiedzialności. Poprzez bajkowy świat, autor przekazuje głębokie prawdy o ludzkim życiu i relacjach międzyludzkich. Dzięki formie przypowieści, utwór ten staje się uniwersalnym przesłaniem skierowanym zarówno do dzieci, jak i dorosłych, oferując przemyślenia na temat wartości, które w zabieganej codzienności często są zapominane.

W "Boskiej Komedii" Dantego Alighieri również odnajdujemy elementy przypowieści. Ta epicka podróż przez zaświaty – piekło, czyściec i raj – pełna jest alegorii i symboliki, które nadają utworowi przypowieściowy charakter. Dante nie tylko relacjonuje swoją podróż, ale wykorzystuje ją, by przedstawić teologiczne i filozoficzne prawdy o kondycji ludzkiej. Przewodnicy, których spotyka po drodze, ilustrują różne aspekty ludzkiej natury i moralności, a całość przypomina przypowieść o odkupieniu i zbawieniu.

Ostatnim utworem, który warto przywołać, jest „Faust” Johanna Wolfganga von Goethego, dzieło, które integruje elementy legendy o Fauście. Historia ta, oparta na starożytnej legendzie, wkracza głęboko w ludzkie pragnienia, poszukiwania wiedzy i sensu życia. Forma legendy nadaje tej opowieści archetypiczny charakter, który pozwala czytelnikowi zrozumieć uniwersalne ludzkie dążenia i wybory. Legendarny wymiar „Fausta” umożliwia Goethe’emu przekazanie refleksji o ograniczeniach ludzkiej natury i dążeniu do transcendencji.

Formy literackie takie jak bajki, przypowieści i legendy pełnią istotną funkcję w kształtowaniu świata przedstawionego i nadawaniu mu głębszych, często ponadczasowych znaczeń. Dzięki nim autorzy mogą eksplorować złożone tematy w sposób dostępny i atrakcyjny dla czytelnika, jednocześnie skłaniając go do refleksji nad naturą rzeczywistości oraz samym sobą. Literatura nie jest tylko wiernym odwzorowaniem rzeczywistości, ale także przestrzenią, w której za pomocą symboli i alegorii można odkrywać prawdy ukryte poza zasięgiem codziennych doświadczeń.