Obowiązująca podstawa programowa wychowania fizycznego: Realizacja kompetencji fundamentalnych i wysokich.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 21.02.2025 o 10:14

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 18.02.2025 o 0:19

Wychowanie fizyczne w polskich szkołach średnich stanowi niepodważalnie istotny element edukacji młodzieży. Obowiązująca podstawa programowa wychowania fizycznego skupia się na rozwijaniu tzw. kompetencji fundamentalnych oraz kompetencji w stopniu wysokim. Celem jest kształtowanie postaw i wartości kluczowych dla funkcjonowania w społeczeństwie poprzez różnorodne formy aktywności fizycznej. Warto tutaj podkreślić rolę sprawczości, czyli samorealizacji oraz nastawienia na rozwój, które odgrywają istotną rolę w zależności od indywidualnych predyspozycji ucznia, jego potencjału oraz zainteresowań.

Podstawa programowa wychowania fizycznego uznaje rozwój fizyczny za integralną część ogólnego rozwoju młodego człowieka. Włączenie się w aktywności fizyczne pozwala uczniom nie tylko na rozwijanie sprawności fizycznej, ale także na kształtowanie umiejętności społecznych, takich jak współpraca w grupie, przestrzeganie zasad fair play czy rozwijanie umiejętności lidera. Jednym z przykładów literackich, który oddaje znaczenie aktywności fizycznej i jej wpływ na rozwój osobisty, jest powieść "Stowarzyszenie Umarłych Poetów" autorstwa N.H. Kleinbauma. Choć nie dotyczy ona bezpośrednio edukacji fizycznej, pokazuje, jak ważne jest wspieranie młodzieży w samorealizacji i rozwijaniu indywidualnych talentów oraz pasji.

Dostosowanie programu lekcji wychowania fizycznego do potrzeb ucznia jest kluczowym elementem jego rozwoju. W przypadku uczniów z orzeczeniami o niepełnosprawności, podejście to staje się jeszcze bardziej istotne. Program edukacyjny w szkołach powinien być elastyczny, uwzględniając różne możliwości i ograniczenia, jakie mogą mieć uczniowie. Wprowadzenie specjalnych zajęć czy ćwiczeń dostosowanych do możliwości każdego ucznia gwarantuje, że każdy z nich może rozwijać się w swoim tempie i w zgodzie z własnymi możliwościami. Świadczyć to może o rzeczywistym zrozumieniu różnorodności ludzkich potrzeb i zdolności, co współgra z filozofią integracji.

Samorealizacja i rozwojowe nastawienie są fundamentalnymi wartościami, które kształtowane są przez poprawnie realizowane zajęcia wychowania fizycznego. Każdy uczeń ma inne możliwości i potrzeby, dlatego nauczyciel, jako mentor, powinien potrafić dostrzec te różnice i odpowiednio na nie reagować. Dla jednego ucznia osiągnięcie wysokiego wyniku w skoku wzwyż może być powodem do dumy, dla innego takim wydarzeniem będzie nauczenie się nowych technik pływania. Wartości takie jak systematyczność, wytrwałość czy dążenie do celu są wartościami uniwersalnymi, których rozwijanie ma nieoceniony wpływ na przyszłe życie młodego człowieka.

Dość podobne motywy możemy odnaleźć w literaturze klasycznej. Przykładem jest powieść "Władca Pierścieni" J.R.R. Tolkiena, chociaż to dzieło nie jest związane z tematyką sportową, to jednak ukazuje wagę współpracy, odwagi i dążenia do celu mimo przeszkód. Jego bohaterowie, dzięki wspólnej pracy i wzajemnemu wsparciu, pokonują trudności, co jest doskonałym odzwierciedleniem wartości, jakie wychowanie fizyczne powinno rozwijać.

Dzięki dobrze zaplanowanym zajęciom wychowania fizycznego uczniowie uczą się także odpowiedzialności nie tylko za siebie, ale też za członków zespołu. Udział w zespołowych grach sportowych uczy, jak ważna jest organizacja, komunikacja oraz dążenie do wspólnego celu. Takie umiejętności są bardzo przydatne w późniejszym życiu zawodowym i osobistym, a ich rozwój w szkole średniej znacząco wpływa na przyszłą zdolność do pracy zespołowej.

Podsumowując, podstawa programowa wychowania fizycznego w polskich szkołach średnich wychodzi naprzeciw potrzebom rozwojowym młodzieży. Kształtowanie fundamentalnych kompetencji, samorealizacji oraz nastawienia na rozwój poprzez rożne formy aktywności fizycznej wpływa znacząco na młodych ludzi, pomagając im odkrywać i rozwijać swoje możliwości. Indywidualne podejście do każdego ucznia oraz dostosowanie programu do jego indywidualnych potrzeb, w tym uwzględnienie uczniów z orzeczeniami o niepełnosprawności, jest kluczowe dla pełnego realizowania założeń edukacyjnych i wychowawczych w kontekście współczesnego świata. Wzmacnia to także kształtowanie postaw prospołecznych, takich jak odpowiedzialność, empatia czy umiejętność współpracy, które są nieodzowne dla prawidłowego funkcjonowania w społeczeństwie.