Opowiadanie o Julii i Małgosi.

Ta praca została zatwierdzona przez naszego nauczyciela: 27.02.2025 o 11:00

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.02.2025 o 1:56

W małej wiosce, położonej na skraju wielkiego lasu, mieszkała dziewczynka o imieniu Julia. Była to odważna i ciekawska dziewczynka, która zawsze pragnęła przeżyć prawdziwą przygodę. Pewnego dnia, podczas odwiedzin u dziadków, Julia znalazła w starym strychu tajemnicze, lśniące pudełeczko. Nie mogąc powstrzymać ciekawości, zabrała je ze sobą na dół, by pokazać siostrze – Małgosi.

„Spójrz, co znalazłam!” – zawołała Julia, pokazując Małgosi pudełeczko. Razem zdecydowały się je otworzyć. Gdy tylko to zrobiły, pokój zalało jasne światło, a obie dziewczynki poczuły, jak coś magicznego unosi je w powietrze.

Znaleźli się w przepięknym, zaczarowanym lesie, gdzie drzewa miały złote liście, a kwiaty świeciły niczym małe lampki. Wszystko wokół zdawało się żyć. Wkrótce do dziewczynek podszedł biały zając w eleganckiej marynarce.

„Witajcie, odważne podróżniczki!” – przemówił. „Mam na imię Marcel, i potrzebujemy waszej pomocy.”

Julia i Małgosia nie mogły uwierzyć własnym uszom. „Możemy rozmawiać ze zwierzętami!” – wykrzyknęła Małgosia. „Jak możemy wam pomóc?” – zapytała Julia, gotowa na przygodę.

Marcel opowiedział im, że w lesie zniknął najważniejszy klejnot – kryształ, który sprawiał, że magiczny świat mógł istnieć. Bez niego zwierzęta przestaną mówić, a las straci swoje magiczne właściwości.

Dziewczynki, nie wahając się ani chwili, postanowiły pomóc. Wyruszyły razem z Marcelem na poszukiwanie kryształu. Przemierzając las, spotkały wiele innych zwierząt, które także chciały pomóc – mądrą sowę, wesołego jelonka i odważnego lisa.

„Kryształ powinien być w jaskini za Wielką Górą” – powiedziała sowa. „Ale musicie być ostrożne, bo drogę pilnuje stary, zrzędliwy smok, który nie lubi intruzów.”

Dziewczynki, choć początkowo przestraszone, po wewnętrznej rozmowie zyskały na odwadze. Wiedziały, że muszą spróbować. Gdy dotarły do Wielkiej Góry, czekało je pierwsze wyzwanie – jak przedostać się do jaskini niezauważone przez smoka.

„Mam pomysł” – powiedziała Julia. „Użyjemy magicznych kwiatów, które sprawią, że będziemy niewidzialne na krótką chwilę.”

Plan się powiódł. Dziewczynki i zwierzęta weszły do jaskini i rozpoczęły poszukiwania. W końcu, przy pomocy mądrości sowy i sprytu lisa, udało im się znaleźć kryształ ukryty wśród skał.

Zabawka tylko sprawiła, że wszystko wokół nich zaczęło ponownie błyszczeć, a las wypełniła radosna muzyka. Smok, o którego tak się obawiali, okazał się być rozdrażniony jedynie skutkiem utraty magicznego klejnotu. Gdy przywrócono mu klejnot, zmienił się nie do poznania – stał się miły i przyjacielski.

Pełne szczęścia, dziewczynki pożegnały się z nowymi przyjaciółmi i obiecały, że kiedyś wrócą. „Dziękujemy wam bardzo” – powiedział Marcel ze łzami w oczach. „Jesteście naszymi bohaterkami.”

Gdy te słowa padły, Julia i Małgosia poczuły, jak coś znów unosi je w powietrze. Znów znalazły się w pokoju dziadków, trzymając w dłoniach magiczne pudełeczko.

„To była najwspanialsza przygoda!” – zawołała Julia. „Ciekawe, czy babcia i dziadek wiedzą, jakie skarby mają na strychu” – dodała Małgosia z uśmiechem.

Od tego dnia siostry nosiły przy sobie mały, błyszczący kamień jako dowód, że nawet najdziksze marzenia mogą się spełniać. A pudełeczko odłożyły z powrotem na strych – gotowe na przyjęcie kolejnych śmiałków, w poszukiwaniu przygód i magii, które kryje w sobie świat.