Pełnia człowieczeństwa w literaturze i sztuce odrodzenia.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.12.2023 o 16:39

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 9.12.2023 o 22:09

W czym przejawia się pełnia człowieczeństwa ukazana w literaturze i sztuce okresu odrodzenia.

Okres renesansu, zwany także odrodzeniem, był nie tylko epoką wiekopomnych odkryć naukowych, ale także okresem, w którym człowiek rozpoczął odkrywanie siebie samego. Niewątpliwie, jednym z najważniejszych przejawów pełni człowieczeństwa w dziełach literackich i artystycznych tego okresu jest zdolność do twórczego myślenia i poszukiwania nowych rozwiązań.

Literatura renesansu ukazuje pełnię człowieczeństwa poprzez prezentację bohaterów, którzy dążą do samorealizacji i poszukują sensu życia. Przykładem tego może być postać Hamleta z dramatu Williama Szekspira. Hamlet jest przez wielu uważany za jedno z najbardziej wieloaspektowych i złożonych literackich przedstawień człowieka. Jego wewnętrzne rozterki, analizowanie rzeczywistości i moralne dylematy to cechy, które ukazują pełnię człowieczeństwa.

W literaturze renesansowej również odnajdujemy wyraz silnej wiary w potencjał człowieka oraz w siłę jego umysłu. Przykładem może być poezja Jana Kochanowskiego, którego utwory są pełne refleksji nad kondycją ludzką i moralnością. Kochanowski w swoich utworach ukazuje wartość sztuki, nauki oraz rozwijanie swoich talentów jako źródło pełni człowieczeństwa.

Sztuka renesansowa zaś, w szczególności malarstwo i rzeźba, nie tylko ukazywała idealizowane wizerunki człowieka, ale także oddawała hołd indywidualności i pięknu ciała ludzkiego. Przykładem może być słynny fresk "Stworzenie Adama" autorstwa Michała Anioła, który przedstawia symboliczne przekazanie od Boga samego źródła życia - ducha człowiekowi. Obraz ten nie tylko podkreśla ważność człowieka, ale również świadczy o dążeniu do doskonałości i pełni człowieczeństwa.

Ponadto, w sztuce renesansowej obserwujemy także podkreślanie roli edukacji i dbałość o rozwój intelektualny człowieka. Szkoły, uniwersytety i dysputy intelektualistów stały się kluczowymi elementami życia społecznego w czasach renesansu, a renesansowi humaniści, takim jak Erasmus z Rotterdamu czy Thomas More, przyświecało przekonanie o rozwoju jednostki przez kształcenie i uczestnictwo w intelektualnej wymianie.

Podsumowując, epoka renesansu była okresem, w którym człowiek zaczął zdawać sobie sprawę z własnej wartości i możliwości. Pełnia człowieczeństwa ukazywana w literaturze i sztuce odrodzenia objawiała się poprzez rozwijanie swoich zdolności, kreatywności, poszukiwanie sensu życia, a także przez podkreślanie roli edukacji i rozwoju intelektualnego. To wszystko razem doprowadziło do wyłonienia nowego obrazu człowieka, jako istoty nieograniczonej, pełnej potencjału i tęsknoty za doskonałością.