Różne postawy wyrażające miłość do ojczyzny: analiza na podstawie wybranej lektury obowiązkowej (Dziady cz. 3), innego utworu literackiego oraz wybranych kontekstów

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 16.04.2025 o 22:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.04.2025 o 8:21

Miłość do ojczyzny to uczucie, które od wieków inspirowało wielu twórców literackich do wyrażania swoich myśli i uczuć w różnorodny sposób. Szczególnym okresem w historii literatury, w którym miłość do kraju była tematem dominującym, był okres Romantyzmu. W polskiej literaturze znakomitym przykładem analizy różnych postaw patriotycznych są "Dziady cz. III" Adama Mickiewicza, gdzie patriotyzm jest przedstawiony w kontekście walki narodu polskiego o niepodległość. Równie istotnym utworem jest "Pan Tadeusz" Mickiewicza, który także ukazuje miłość do ojczyzny, ale w bardziej idyllicznym, nostalgicznym wymiarze. W niniejszej pracy omówię różne postawy wyrażające miłość do ojczyzny, analizując wymienione utwory oraz odwołując się do kontekstu historycznego i literackiego.

"Dziady cz. III" to dramat, w którym Mickiewicz szczegółowo przedstawia sytuację Polski po upadku powstania listopadowego. Utwór wypełniony jest motywami martyrologicznymi, które ukazują cierpienia narodu polskiego pod zaborami. Jednym z kluczowych wątków jest postawa Konrada, głównego bohatera, który ujawnia skrajną miłość do ojczyzny, wyrażającą się w jego pragnieniu poświęcenia się dla wolności Polski. Konrad, jako poeta i wizjoner, w Wielkiej Improwizacji wyraża swoje uczucia w sposób pełen pasji i buntu. Jego miłość do ojczyzny ma wymiar mesjanistyczny - widzi siebie jako wybrańca, który ma ocalić naród. Ta postawa miłości do kraju jest nacechowana tragizmem, jako że prowadzi do konfliktu z Bogiem i świata, ukazując, że walka o ojczyznę jest tragiczna i samotna.

Innym bohaterem "Dziadów", który przedstawia miłość do kraju w inny sposób, jest ksiądz Piotr. Jego patriotyzm ma wymiar bardziej duchowy i oparty na nadziei. Ksiądz Piotr przez swą pokorę i wiarę głęboko wierzy w odrodzenie Polski. Jego postawa symbolizuje cierpliwość i modlitwę jako formy miłości do ojczyzny. Jest to postawa pełna ufności w boską opatrzność, która ma przynieść wybawienie dla narodu.

Przeciwnie do tragizmu "Dziadów", "Pan Tadeusz" Adama Mickiewicza maluje obraz Polski jako idyllicznej i pełnej harmonii ojczyzny, za którą wzdycha się z tęsknotą. To dzieło, choć napisane w czasie zaborów, ukazuje Polskę jako kraj sielski, pełen obyczajów szlacheckich, piękna przyrody i tradycji. W "Panu Tadeuszu" miłość do ojczyzny wyraża się przez dbałość o tradycje, kulturę i ojczystą ziemię. Bohaterowie, poprzez swoje codzienne życie i przywiązanie do ziemi ojczystej, wyrażają przywiązanie do Polski, a sam utwór staje się symbolicznym testamentem polskości i tożsamości narodowej.

Oprócz literatury Mickiewicza warto również przywołać utwór "Kamienie na szaniec" Aleksandra Kamińskiego, który stanowi doskonały przykład postawy miłości do ojczyzny w kontekście II wojny światowej. Bohaterowie, młodzi członkowie Szarych Szeregów, prezentują patriotyzm poprzez czyny heroiczne w obliczu okupacji niemieckiej. Ich działania są oparte na odwadze, poświęceniu i wierze w wartości, które są fundamentem narodowej tożsamości. Miłość do ojczyzny dla Zośki, Rudego i Alka to przede wszystkim służba i oddanie w walce o wolność, a ich historia ukazuje, jak wysiłki jednostki mogą tworzyć wspólne dobro narodu.

Analiza wymienionych utworów pokazuje, że miłość do ojczyzny jest wyrażana na wiele sposób. Można dostrzec różnorodność postaw: od tragicznej i buntowniczej, poprzez pełną pokory i wiary, aż po nostalgiczną i heroiczną. Każda z tych postaw, niezależnie od formy ekspresji, przyczynia się do budowania poczucia narodowej wspólnoty i jest świadectwem głębokiej więzi z ojczyzną, która, mimo przeciwności historii, pozostaje żywa w sercach jej dzieci. Literackie przykłady miłości do ojczyzny stanowią inspirację do refleksji nad własnymi wartościami i miejscem w świecie, w którym historia nieustannie przypomina o potrzebie wiary i poświęcenia dla dobra wspólnego.