Źródło nadziei w trudnych czasach: Makbet, Treny Kochanowskiego, Antygona oraz Pieśń o Rolandzie

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.01.2026 o 9:25

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.06.2025 o 11:56

W literaturze często można spotkać motywy, które pozwalają na refleksję nad nadzieją w trudnych czasach. W szczególności warto zwrócić uwagę na dzieła takie jak "Makbet" Williama Szekspira, "Treny" Jana Kochanowskiego oraz "Antygona" Sofoklesa. Każde z tych dzieł, choć osadzone w różnych kontekstach historycznych i kulturowych, ukazuje, jak bohaterowie literaccy mogą poszukiwać źródła nadziei w obliczu przeciwności losu.

W "Makbecie" Williama Szekspira obserwujemy historię, w której nadzieja zostaje zniszczona przez ambicję i chciwość. Tytułowy bohater, z początku wierny rycerz króla Dunkana, szybko ulega pokusie władzy, podsycanej przez przepowiednie trzech wiedźm. Chociaż Makbet początkowo ma nadzieję na lepsze jutro dla siebie i swojej żony, jego czyny prowadzą jedynie do katastrofy. W świecie pełnym brutalności i zdrad, postać Makbeta staje się przykładem tego, jak nadzieja może zostać utracona przez brak moralności i przewagę egoizmu. Jednak nawet wśród tej przewrotności, choć zdominowanej przez ciemność i niesprawiedliwość, pojawia się uniwersalne przesłanie - przestroga przed zatraceniem się w żądzy władzy i zapomnieniem o fundamentalnych wartościach humanistycznych. W rezultacie, w "Makbecie", mimo że nadzieja jest na wpół zniszczona, istnieje możliwość odkupienia poprzez refleksję i powrót do moralności.

W "Trenach" Jana Kochanowskiego, z kolei, mamy do czynienia z osobistym dramatem autora po stracie ukochanej córki Urszulki. W tym cyklu dziewiętnastu trenów możemy zaobserwować, jak człowiek zmaga się z cierpieniem, próbując znaleźć sens i nadzieję po ogromnej stracie. Na początku utworów, Kochanowski wyraża głęboki smutek i rozpacz, które zdają się nie mieć końca. Jednak w miarę postępu cyklu, poeta odnajduje uspokojenie poprzez filozoficzną refleksję nad życiem i śmiercią. W końcowych trenach zauważa istnienie porządku wszechświata, który mimo wszystko przynosi ukojenie. Przez kontemplację nad nieśmiertelnością duszy oraz akceptację boskiego planu, Kochanowski odnajduje nadzieję w postaci duchowej harmonii i poczucia, że Urszulka jest częścią większego, wiecznego świata. Zatem, w trenach poety widać, że nadzieja może być czerpana z głębszego zrozumienia życia i śmierci oraz akceptacji nieuniknionych kolei losu.

W sztuce Sofoklesa "Antygona" obserwujemy konflikt wartości etycznych z politycznymi. Antygona, córka Edypa, stoi przed trudnym wyborem: postępować zgodnie z rozkazami króla Kreona, czy też wypełnić moralny obowiązek wobec zmarłego brata Polinejkesa. Jej działanie, kierowane miłością i lojalnością wobec rodziny, stanowi symbol osobistej nadziei na wierność wartościom niezależnie od nacisków ze strony władzy. Mimo że historia Antygony kończy się jej tragicznie, jej postawa inspiruje innych do refleksji nad znaczeniem prawdziwej sprawiedliwości i moralności. W świecie Antygony, nadzieja nie płynie z osiągnięcia ziemskiego sukcesu, ale z pewności, że oddanie swoim przekonaniom moralnym daje wieczne znaczenie działaniom człowieka. Jest to cenny przekaz, że prawdziwa siła i nadzieja często leżą w obronie tego, co uważamy za słuszne, nawet w skrajnie nieprzyjaznych warunkach.

Podsumowując, każda z tych literackich historii ukazuje inne oblicze nadziei w trudnych czasach. Makbet ostrzega przed zgubnym wpływem ambicji na nadzieję i moralność, "Treny" pokazują, że refleksja i filozoficzne zrozumienie mogą przynieść ukojenie po osobistej stracie, a "Antygona" uczy, iż siła płynąca z głębokiej wiary w moralność i osobiste przekonania jest najlepszym źródłem nadziei nawet w obliczu nieodwracalnych tragedii. Każde z tych dzieł przypomina nam, że nadzieja, choć często wystawiona na próby, może być odnaleziona w różnych aspektach ludzkiego doświadczenia.