"Mistrz i Małgorzata"- dialog z romantyzmem.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.12.2023 o 13:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 13.12.2023 o 18:56

Literatura romantyczna była jednym z najważniejszych nurtów w historii literatury. Jej główne cechy – indywidualizm, tęsknota za nieosiągalnym, fascynacja przeszłością oraz częste akcentowanie emocji – można odnaleźć w wielu dziełach różnych epok. Jednym z takich dzieł jest powieść "Mistrz i Małgorzata" napisana przez Michaiła Bułhakowa, która stanowi doskonały przykład dialogu z romantyzmem.

W "Mistrzu i Małgorzacie" autor bawi się motywami romantycznymi, wprowadzając ich elementy do swojej twórczości, lecz jednocześnie oddając hołd i krytykując nadmierną idealizację romantycznych wzorców. Wizja diabła, jaką przedstawia Bułhakow, może być interpretowana jako symbol tęsknoty romantycznej duszy człowieka, która nieustannie poszukuje sensu życia i stawia pytania o dobro i zło.

Jednym z głównych wątków powieści jest miłość – temat niezwykle istotny dla romantyków. W powieści możemy przeczytać o tragicznej miłości Małgorzaty i jej mistrza. Mistrz jako romantyczny bohater, pełen melancholii i tęsknoty za idealnym światem, nieustannie balansuje na granicy szaleństwa. Małgorzata, z kolei, jest uosobieniem namiętności i poświęcenia. Ich miłość skazana jest na niepowodzenie z powodu sił zła i próżności ludzkiej, co daje nam kolejny romantyczny wątek – walkę z przeciwnościami losu.

Ważnym aspektem romantyzmu w "Mistrzu i Małgorzacie" jest także wyrażanie emocji. Powieść jest pełna silnych przeżyć i odczuć bohaterów, które składają się na wielopłaszczyznową naturę ludzką. Autor ukazuje emocje, jak lęk, gniew, żal czy rozpacz, w sposób intensywny, oddając romantyczną wrażliwość bohaterów. Dobrym przykładem jest postać Małgorzaty, która pod wpływem tragedii, jaką przeżywa, nagle uwalnia swoje emocje i zamienia się w emancypowaną, silną kobietę gotową podjąć ryzyko dla swojej miłości.

Przeszłość, a zwłaszcza średniowiecze jako romantyczny ideał, jest również obecne w "Mistrzu i Małgorzacie". Poprzez postać Mistrza autor przenosi nas w magiczny i tajemniczy świat przeszłości, gdzie wszystko wydaje się być bardziej autentyczne i oniryczne niż rzeczywistość. To odwołanie do dawnych czasów podkreśla tęsknotę romantyków za czymś nieosiągalnym, za czymś, co nigdy już nie powróci.

Jednak Bułhakow, pomimo wyraźnych romantycznych wątków w swojej powieści, nie ukazuje romantyzmu jako wyłącznie pięknego i skrajnie unikalnego. Przez przekorny, humorystyczny ton i ironię, autor demaskuje romantyczną wizję i pokazuje przemyślaną i refleksyjną stronę swojego dzieła. Romantyzm we "Mistrzu i Małgorzacie" staje się czymś, co można poddać analizie, czymś, co nie jest jednoznaczne, ale co budzi naszą ciekawość, nasze pytania i nasze sprzeczności.

Podsumowując, "Mistrz i Małgorzata" to wyjątkowe dzieło, które łączy dialog z romantyzmem w niekonwencjonalny sposób. Bułhakow bawi się romantyczną estetyką, jednocześnie oddając hołd tej epoce, a także dostrzegając jej wady. Powieść jest nie tylko historią miłości i tęsknoty, ale również refleksją nad kondycją człowieka, jego namiętnościami i walką z przeciwnościami. Przyglądając się temu dialogowi z romantyzmem w twórczości Bułhakowa, możemy znaleźć wiele elementów, które kształtują nasze rozumienie tej epoki literackiej i stawiają pytania o wartość naszych własnych tęsknot i idei.