Obraz dorosłych w „Małym Księciu”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2025 o 9:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 6.11.2025 o 18:50

"Mały Książę", autorstwa Antoine'a de Saint-Exupéry'ego, to dzieło literackie uznawane za klasykę literatury światowej. Lektura ta w sposób subtelny i jednocześnie dogłębny przedstawia wiele aspektów życia ludzkiego, w tym szczególnie interesujący dla czytelników obraz dorosłych. Powieść składa się z wielu warstw symbolicznych i metaforycznych, z których jedną z najważniejszych jest krytyczna ocena dorosłości. Dorosłość, według autora, to stan często towarzyszący zagubieniu w materializmie, rutynie i braku wyobraźni, co przeciwstawia się czystej perspektywie dziecka, otwierającej się na doświadczenia, emocje i prawdziwe wartości.

Dorosłość ukazano w "Małym Księciu" z perspektywy tytułowego bohatera. Mały Książę pochodzi z innej planety, co pozwala mu patrzeć na ziemskie sprawy z dystansem i świeżością spojrzenia. Jego podróż przez różne planety symbolizuje etapy dorastania i wpływ dorosłości na ludzką psychikę. Na swojej drodze Mały Książę spotyka różnych dorosłych, z których każda postać ukazuje inny aspekt ludzkiej natury, zazwyczaj negatywnie oceniany przez autora.

Pierwsze spotkanie Małego Księcia po jego opuszczeniu asteroidy B-612 odbywa się na planecie Króla. Król jest przedstawicielem władzy, jednocześnie urzekającej i ograniczonej swoimi własnymi regułami. Symbolizuje on dorosłego, który mimo żądzy kontroli nad światem, jest sam ograniczony przez swą własną logikę i schematy myślenia. Król żyje w iluzji władzy nad wszystkim i wszystkimi, nie dostrzegając jednak, jak puste są jego rozkazy bez poddanych, którzy mogliby je wypełniać. Ma to swoje odniesienie do realnego świata, gdzie wielu dorosłych zadowala się iluzorycznym poczuciem kontroli, zapominając o prawdziwych wartościach i wpływie na innych ludzi.

Kolejną planetą, którą odwiedza Mały Książę, jest planeta Próżnego. Ten z kolei jest pochłonięty wyłącznie własnym ego i potrzebą bycia podziwianym. Dorośli, jak twierdzi Mały Książę, często są niewolnikami swojej potrzeby uznania i zewnętrznej aprobaty. Próżny, niczym zwierciadło, odbija obsesję współczesnego świata na punkcie sukcesu, popularności i wyglądu zewnętrznego, kosztem wartości wewnętrznych i autentycznych relacji z innymi.

Na innej planecie Mały Książę napotyka Pijaka, który w sposób szczególnie przejmujący ukazuje spiralę autodestrukcji, w jaką często wpadają dorośli. Pijak pije, by zapomnieć o wstydzie związanym z piciem, co stanowi metaforę dla różnych form ucieczki od odpowiedzialności, problemów i trudności życia codziennego. Ukazuje to, jak dorośli często wikłają się w błędne koła nawyków i uzależnień, zamiast podejmować próbę rozwiązania problemów, co jest zrozumiałym, ale smutnym aspektem ludzkiej egzystencji.

Spotkanie z Bankierem na kolejnej planecie odsłania aspekt materializmu i chciwości. Bankier liczy gwiazdy, przekonany, że posiada je na własność. Dla niego świat jest zbiorem licz i wartości, które można przeliczyć na zyski. Ten obraz chciwości i zawężenia horyzontów myślenia do czysto materialnych kwestii jest krytyką ludzi goniących za bogactwem kosztem duchowego rozwoju i harmonii z otaczającym światem.

Na planecie Latarnika spotykamy dorosłego, który jest najbliższy bycia pozytywnym odniesieniem. Latarnik poświęca się pracy, mimo że jest ona bezsensowna i niemożliwa do wykonania przy ciągle zmieniających się parametrach. Jego lojalność i poczucie obowiązku w zestawieniu z bezsensowną rutyną czynią go przykładem dorosłego, który mimo dobrych intencji jest uwikłany w absurd codziennego życia.

Ostatnim elementem tej smutnej galerii jest Geograf. Geograf nie opuszcza nigdy swojego biurka, tworząc opis świata, którego nie zna z własnego doświadczenia. Reprezentuje tu wiedzę książkową oderwaną od rzeczywistości i życie w teorii. Saint-Exupéry poprzez tę postać wyraża krytykę myślenia teoretycznego, które jest niezwiązane z praktyką i realnym doświadczaniem świata.

Na tych kilka przykładowych postaci nakłada się ogólna krytyka dorosłych jako tych, którzy zatracają w sobie dziecko – tracą zdolność do marzeń, do patrzenia na świat z ciekawością i otwartością. Dorosłość, jak ją przedstawia "Mały Książę", to etap życia, który wiąże się z utratą tego, co w ludziach najcenniejsze: poczucia zachwytu, miłości do prostoty, bezinteresowności.

Mały Książę, będąc sam wciąż blisko dziecięcej niewinności, ukazuje dorosłych jako zagubionych w świecie, który sami stworzyli. Jakkolwiek światowy i międzyludzki kontekst tej krytyki, jest on również wezwaniem dla każdego człowieka, by próbował odnaleźć równowagę między dorosłością a dziecięcą zdolnością do widzenia istoty rzeczy. Narracja o dorosłych w "Małym Księciu" to nie tylko smutna refleksja nad kondycją dorosłych, ale również apel do czytelników, by nie zapomnieli o wartości marzeń, przyjaźni i prostoty, bez względu na wiek.

Poprzez symboliczne postacie dorosłych, Antoine de Saint-Exupéry tworzy sugestywny portret ludzkiego życia, pełen głębokich i poruszających wniosków. To literackie dzieło uczy zarówno młodych, jak i dorosłych, jak ważne jest patrzenie na świat przez pryzmat serca, a nie tylko intelektu i logiki. Obraz dorosłych przedstawiony w "Małym Księciu" nie jest tylko krytyką, ale również delikatnym przypomnieniem o wartościach, które niosą nas przez życie, niezależnie od wieku.