Romantyczny wzorzec miłości - „Śluby panieńskie” Aleksander Fredro

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 26.12.2023 o 4:54

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.12.2023 o 14:26

„Śluby panieńskie” Aleksandra Fredry to popularna polska komedia, która zdobyła ogromne uznanie zarówno wśród współczesnych, jak i dawnych widzów. Jednakże warto zastanowić się, jak bardzo komedia ta odzwierciedla romantyczny wzorzec miłości, który dominował w tamtym okresie.

Po pierwsze, warto zauważyć, że „Śluby panieńskie” nie idealizują romantycznego wzorca miłości. Głównym wątkiem komedii jest próba zawarcia małżeństwa dla bogactwa, statusu społecznego czy też z powodu presji społecznej, a nie miłości. Jest to odbicie realiów tamtego czasu, gdzie celebrowanie uczucia romantycznego niekoniecznie było na pierwszym miejscu. W zrozumieniu tych realiów leży zarazem siła komedii, która rozśmiesza widzów, którzy nie powinni traktować sytuacji przedstawionych w sztuce jako ideałów romantycznego związku.

Pomimo tego, że komedia nie stawia miłości w romantycznym świetle, można zauważyć w niej pewne elementy właściwe dla romantycznego wzorca miłości. Na przykład postacie takie jak Janusz czy Podstolina, interpretowane jako typowe bohaterowie romantyczni, są gotowi poświęcić wiele dla miłości. Janusz, zakochany w Hrecie, jest bardzo zdeterminowany w dążeniu do celu i nie zważa na przeciwności losu, aby osiągnąć swą miłosną obietnicę. Podstolina natomiast, z pozoru niezainteresowana miłością, okazuje się w końcu oddaną i wierną ukochanemu.

Co więcej, romantyczny wzorzec miłości odzwierciedla się również w walce o miłość i ideał. Jak w przypadku Zosi, która, wbrew woli ojca, decyduje się poślubić niebogatego Hrabię. Jest to odzwierciedlenie romantycznego dążenia do wolności i samorealizacji, które były na wagę złota w tamtym okresie.

Omawiane wyżej kwestie potwierdzają, że choć sama komedia Aleksandra Fredry nie idealizuje romantycznego wzorca miłości, w sposób subtelny dostarcza nam elementów, które były wartościowane przez romantyków. Widać tutaj przede wszystkim walkę o miłość, niezależność, poświęcenie czy też silną determinację w dążeniu do celu, które były obecne w ówczesnej literaturze romantycznej.

Podsumowując, „Śluby panieńskie” Aleksandra Fredry nie są idealnym przykładem romantycznego wzorca miłości, choć zawierają pewne elementy charakterystyczne dla tego okresu. Komedia ukazuje inną rzeczywistość, w której miłość jest często przedstawiana jako środek do osiągnięcia innych celów. Warto jednak dostrzegać, że choć historyczne konteksty i konwencje mogą się różnić, uczucia i ideały romantyczne miały swoje miejsce również w czasach, kiedy dominowała komedia Fredry.