Rozważ stwierdzenie Johna Locke’a odwołując się do znanych ci utworów literackich: „Szczęście i nieszczęście człowieka jest po większej części jego własnym dziełem”.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 4.01.2024 o 17:31

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 2.01.2024 o 8:46

John Locke, słynny angielski filozof, mawiał, iż szczęście i nieszczęście człowieka jest po większej części jego własnym dziełem. Jego zdanie można odnieść do wielu dzieł literackich, gdzie postacie poprzez swoje wybory kształtują własne losy.

Przykładem mogłoby tu być dzieło Williama Szekspira "Makbet". Główny bohater - Makbet - daje się uwieść złudnym przepowiedniom czarownic, które budzą w nim ambicję do zdobycia władzy. Jego decyzje, pełne zazdrości i pożądania, prowadzą go do popełnienia zbrodni na królu Dunkanie. Makbet, mimo że ma wpływ na swoje działania, sam wybiera drogę do nieszczęścia, gubiąc wszelkie moralne zasady. W konsekwencji, jego życie przesycone lękiem i paranoją, zakończone jest tragiczną śmiercią. Postać Makbeta ilustruje dokładnie tezę Locke’a - to człowiek swymi decyzjami przypieczętowuje swój los.

Zupełnie inny przykład przedstawia powieść "Lalka" autorstwa Bolesława Prusa. Protagonista, Stanisław Wokulski, pomimo, że jest postacią pełną pasji i przedsiębiorczości, to jednak jego obsesyjna miłość do Izabeli Łęckiej doprowadza go do upadku. Mężczyzna, będąc ślepo zakochanym, nie dostrzega zupełnej bezduszności swojej ukochanej, trwoni majątek i ostatecznie popada w rozpacz. Szczęśliwy finał jego losów, pomimo nieustającej pracy i wysiłku, wydaje się niemożliwy, gdyż to, co wydawało się Wokulskiemu największym szczęściem, w rzeczywistości jest jego nieszczęściem. Ponownie to postać za sprawą własnych wyborów tworzy sobie życie pełne niedoli.

Również w literaturze współczesnej można znaleźć przykłady potwierdzające myśl Locke'a. "Nieznośna lekkość bytu" Milana Kundery przedstawia historię Tomasza, który żyje zgodnie z własnymi zasadami lekkiego bytu bez większych zobowiązań. Jego miłosne eskapady, pragnienie wolności i unikanie głębokich więzi w końcu prowadzą do pojednania się z ideą trwałej relacji z Teresą. Tutaj decyzje bohatera, jego sposób na życie i koncepcja szczęścia ewoluują wraz z rozwojem fabuły i stanowią odpowiedź na to, w jaki sposób człowiek jest kowalem własnego losu.

Podsumowując, literatura dostarcza licznych przykładów potwierdzających słowa Locke'a. Postaci z różnych epok i różnorodnych społeczno-kulturowych warstw wydają się tworzyć własne przeznaczenie za pomocą swoich wyborów i decyzji. Niektórzy bohaterowie, jak Makbet, są przez własne ambicje skazani na upadek, podczas gdy inni, jak Tomasz z "Nieznośnej lekkości bytu", przez refleksję nad własnymi błędami i wartościami zmierzają ku szczęśliwszemu rozwiązaniu swojego losu. Czy jednak można stwierdzić, że zawsze jesteśmy wyłącznie i całkowicie odpowiedzialni za nasze szczęście czy nieszczęście? Czyż nie wpływają na to również czynniki zewnętrzne i los? Dyskusja na ten temat jest otwarta, jednak literatura wciąż dostarcza nam kolejnych argumentów, by na nowo się nad tym zastanowić.