Historia muzyki filmowej.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2024 o 19:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 8.01.2024 o 18:51

Muzyka filmowa stanowi nieodzowny element kinematografii i towarzyszy obrazom ruchomym niemal od samego początku istnienia filmu. Historia tej formy sztuki zaczyna się wraz z pierwszymi kinematografami, które pojawiły się na przełomie XIX i XX wieku. Wówczas do filmów niemych często grano na żywo - w salach kinowych umieszczano pianina lub organy, a czasami nawet całe zespoły muzyczne, które miały za zadanie podkreślić emocje wywoływane przez obrazy.

Film "Jazz Singer" z 1927 roku jest powszechnie uważany za pierwszy film dźwiękowy, lecz to właśnie "Don Juan" z 1926 roku był pierwszy, który zawierał zapisaną ścieżkę dźwiękową z muzyką, lecz bez dialogów. Od tego momentu muzyka stała się integralną częścią produkcji filmowych.

W tamtych czasach, dominującym stylem miała być tzw. "era złota" Hollywood, charakteryzująca się stosowaniem pełnoharmonicznych, symfonicznych partytur, które podnosiły walory dramatyczne filmu. Kompozytorzy tacy jak Max Steiner ("Przeminęło z wiatrem"), Alfred Newman ("Wszystko o Ewie") czy Erich Wolfgang Korngold ("Przygody Robin Hooda") uważani są za pionierów i mistrzów w tej dziedzinie. Ich prace definiowały dźwięk i emocje w kinematografii klasycznego Hollywood.

Po II wojnie światowej w muzyce filmowej zaczęły pojawiać się nowe prądy. Bernard Herrmann, który zyskał sławę dzięki współpracy z Alfredem Hitchcockiem, wprowadzał innowacyjne rozwiązania harmoniczne i instrumentalne, tworząc wyjątkowo sugestywną muzykę, z której najbardziej znany jest motyw z "Psychozy".

Lata 60. przyniosły eksperymenty z elektroniką oraz wpływy muzyki popularnej. Ennio Morricone zdobył sławę dzięki swoim innowacyjnym kompozycjom do spaghetti westernów Sergia Leone, gdzie wykorzystywał zarówno konwencjonalne orkiestry, jak i dzwony kościelne, gwizdy czy bicze. Te nietypowe dźwięki stały się ikoniczą częścią westernu.

Wpływ muzyki popularnej wzrósł na znaczeniu wraz z rock'n'rollem i muzyką pop, co dobrze widać w filmach takich jak "Łatwy jeźdźiec" czy "Narodziny gwiazdy". Kompozytorzy tacy jak John Barry ("Goldfinger", seria filmów o Jamesie Bondzie) zaczęli wykorzystywać elementy jazzu i popu, wprowadzając do muzyki filmowej zupełnie nowe brzmienia.

Rozwój technologii dźwiękowej w latach 70. i 80. przyniósł kolejne zmiany w muzyce filmowej. Synthesizery i zaawansowane sprzęty studyjne umożliwiły kompozytorom tworzenie bardziej złożonych i innowacyjnych dźwięków. Vangelis, z jego elektroniczną ścieżką do "Rydwany ognia" czy Giorgio Moroder, który za swój wkład w ścieżkę dźwiękową do filmu "Midnight Express" otrzymał Oscara, stali się prekursorami wykorzystania nowych technologii.

Lata 90. przyniosły pojawienie się kompozytorów takich jak Hans Zimmer, którego innowacyjne podejście do "Króla Lwa" czy "Gladiatora" mieszające orkiestrową muzykę z elektroniką, sprawiło że te ścieżki dźwiękowe stały się bardzo popularne. Innym ważnym kompozytorem tego okresu był James Horner, który stworzył wyjątkowo emocjonalne brzmienia dla filmów takich jak "Titanic" czy "Braveheart".

Współczesna muzyka filmowa wykazuje wielką różnorodność. Kompozytorzy tacy jak Alexandre Desplat, Thomas Newman czy Johann Johannsson eksperymentują z formą i teksturą, wykorzystując nietypowe instrumenty lub czerpiąc z tradycji muzyki poważnej. Ścieżki dźwiękowe, takie jak te z "Wielkiego Hotelu Budapest" czy "Teorii wszystkiego", prezentują jak muzyka filmowa ciągle się rozwija, mając na celu osiąganie coraz większej głębi emocjonalnej i artystycznej. Każdy z tych kompozytorów wnosi swoją unikalną wizję i talent do świata muzyki filmowej, tworząc tym samym bogatą i różnorodną historię tego gatunku.