Współczesny człowiek wobec cierpienia. Moje uwagi do "Księgi Hioba" i wiersza Anny Kamieńskiej - "Hiob i młodzieniec".

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 11.01.2024 o 13:05

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 11.01.2024 o 9:54

Cierpienie jest nieodłącznym elementem ludzkiego doświadczenia, od zawsze pobudzającym umysły filozofów, pisarzy, poetów i myślicieli do refleksji i poszukiwania odpowiedzi na pytanie o jego źródło, sens i cel. Księga Hioba należy do kanonu literatury światowej jako jeden z najstarszych i najgłębszych tekstów dotykających problemu cierpienia. W konfrontacji z tym starotestamentowym zapisem prób ludzkiego poszukiwania sensu w doświadczeniu bólu oraz utraty okazuje się, iż współczesny człowiek nadal zmaga się z podobnymi dylematami. Utwór Anny Kamieńskiej, "Hiob i młodzieniec", wpisuje się w te nieustanne poszukiwania i dialog między człowiekiem a Bogiem, jednostką a cierpieniem.

Księga Hioba pokazuje postać cnotliwego człowieka, którego wiara i moralność zostają poddane próbie przez serię nieszczęść, jakie na niego spadają. Hiob traci swoje dobytek, dzieci, zdrowie, jednak pozostaje nieugięty w swojej wierze. Z tekstu bije głęboka refleksja nad ludzką kondycją, nad tym, co w życiu jest najważniejsze i nad postawą wobec niesprawiedliwych, z pozoru niezasłużonych cierpień. W centrum stoi pytanie o to, czy cierpienie ma swoje uzasadnienie, czy jest próbą, karą, czy może jest czymś, co po prostu przychodzi na człowieka niezależnie od jego postaw i działań.

Natomiast wiersz Anny Kamieńskiej wprowadza postać młodzieńca, który staje przed Hiobem i nawiązuje z nim dialog. Dla młodego człowieka, pełnego pasji i naiwności, cierpienie Hioba jest czymś niepojętym i nie do przyjęcia. Młodzieniec, może bardziej niż Hiob z Księgi, symbolizuje człowieka współczesnego w jego buncie przeciw bezsensowi bólu, dążącego do życia bez cierpienia, życia pełnego, szczęśliwego i sprawiedliwego. To wyzwanie do odnalezienia nowych dróg dialogu z transcendentną sferą bytu, z Bogiem, którego interwencji oczekuje młody człowiek, jest nadal aktualne.

W mojej opinii, tekst Kamieńskiej interpretować można jako poszukiwanie nowej tożsamości i nowego języka wobec cierpienia w czasach, gdy stara symbolika i metaforyka często okazuje się niewystarczająca. Człowiek współczesny, taki jak młodzieniec z wiersza, chce rozmawiać z Bogiem, ale jego miara jest inna niż w starożytnej Księdze Hioba. Chce zrozumieć, chce się buntować, chce wyjaśnień. Jest niecierpliwy i nierzadko niezadowolony z odpowiedzi, jakie otrzymuje.

Cierpienie ma różne oblicza i dotyka każdego z nas na różne sposoby. Refleksja nad słowami Księgi Hioba oraz wierszem Kamieńskiej sugeruje, że zadaniem człowieka może być nie tylko poszukiwanie sensu cierpienia, ale również poszukiwanie sposobu na godne przez nie przechodzenie. Z jednej strony możemy dążyć do poznania natury i znaczenia naszych cierpień, z drugiej musimy nauczyć się z nimi żyć, odnajdując w sobie siłę i godność Hioba, jak i otwartość i wrażliwość młodzieńca aspirującego do rozmowy z nieznanym.

W konfrontacji z cierpieniem, zarówno Hiob jak i młodzieniec stoją jako dwie strony tej samej monety – po jednej stronie jest dojrzałość, akceptacja i wiara niezłomna, a po drugiej bunt, niepokój i niekończące poszukiwanie. Możemy się od nich wiele nauczyć, jednocześnie odkrywając w sobie odwagę do przyjmowania i transformacji cierpienia, które nieuchronnie spotyka każdego z nas w życiu.