Artyzm poetycki i językowy w 'Bogurodzicy' - analiza

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.10.2023 o 14:06

"Bogurodzica" to jedno z najstarszych polskich utworów literackich, które zostało napisane około XII wieku. To niezwykłe dzieło pełne jest licznych środków stylistycznych oraz charakteryzuje się unikalnymi cechami artystycznymi i językowymi. Analizując utwór, można dostrzec wiele elementów, które dowodzą artyzmu poetyckiego i językowego "Bogurodzicy".

Pierwszym aspektem, który wyróżnia "Bogurodzicę", jest jej forma. Utwór został napisany wersyfikacją staro-cerkiewno-słowiańską, która była wówczas popularna w literaturze religijnej. Wiersz ten składa się z trzech czterowersowych strof, zwanych tetrastychami. Również zastosowana rymowanka, opierająca się na pełnych i dokładnych rymach, nadaje utworowi pewną harmonię. Ta forma stwarza niepowtarzalny rytm i melodyjność, sprawiając, że czytanie "Bogurodzicy" jest prawdziwą przyjemnością.

Drugi aspekt, który potwierdza artyzm poetycki utworu, to liczne środki stylistyczne stosowane przez autora. Przykładem jest bogate zastosowanie apostrofy, czyli bezpośredniego zwracania się do adresata. Autorytet Matki Boskiej jest podkreślany poprzez apostrofę "ZMiłościwej Matce" oraz "Ty". Ponadto, "Bogurodzica" jest pełna przenośni, metaphor oraz epitetów, które nadają utworowi dużo głębi. Na przykład, wers "Słońce ziemskie przewyższa" obrazuje wyjątkowość i niezwykłość postaci, której hołduje utwór.

Niezwykły artyzm językowy "Bogurodzicy" jest widoczny poprzez wykorzystanie średniowiecznej polszczyzny. Utwór zawiera liczne archaizmy, które dodają mu uroku i trudności w zrozumieniu dla współczesnych czytelników. Specyficzna archaicznosć jest odczuwalna już w pierwszej linijce tekstu: "Bogurodzica, dziewica, Bogiem sławiena Maryja". Również wiele wyrażeń i słów jest odmiennych niż te, używane obecnie.

Podsumowując, "Bogurodzica" jest pełna artystycznych rozwiązań zarówno w kontekście poetyckim, jak i językowym. Forma utworu, opierająca się na staro-cerkiewno-słowiańskiej wersyfikacji, przykuwa uwagę i nadaje mu niezwykłą melodię. Wiersz jest również pełen różnych środków stylistycznych, takich jak apostrofy, przenośnie czy epitety, które dodają utworowi głębi. Dodatkowo, artyzm językowy "Bogurodzicy" wynika ze stosowania archaizmów i staropolszczyzny. To wszystko sprawia, że utwór ten jest niezwykle wartościowym świadectwem polskiego dziedzictwa kulturowego i literackiego.