Dzieło dające obraz najpełniejszej miłości- Biblia

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 17.01.2024 o 13:17

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 15.01.2024 o 22:22

Biblia, najbardziej rozpowszechniona księga na świecie, jest dla wielu ludzi źródłem duchowego przewodnictwa oraz moralnego wsparcia. Dzieło to, obok aspektów religijnych i historycznych, zawiera w sobie opis najpełniejszej miłości, której przykłady można wydobyć zarówno ze Starego, jak i Nowego Testamentu.

Miłość w ujęciu biblijnym różni się od potocznych wyobrażeń. Nie sprowadza się jedynie do uczucia czy porywu serca. Jest to miłość pełna, głęboka, trwała i wymagająca. W 1 Księdze Mojżeszowej, rozdziale 22, znajdujemy historię Abrahama i Izaaka, który pokazuje miłość pełną poświęcenia. Abraham, będąc gotów złożyć w ofierze własnego syna na polecenie Boga, ukazuje nie tylko posłuszeństwo boskiemu nakazowi, ale głęboką wiarę w to, że prawdziwa miłość wymaga największych ofiar. Pomimo dramatyzmu sytuacji, historia ta kończy się szczęśliwie – interwencja anioła zapobiega tragedii, a wierność Abrahama zostaje wynagrodzona, ukazując, że Boża miłość jest także pełna litości i miłosierdzia.

Pieśń nad Pieśniami, często interpretowana jako alegoria miłości Boga do ludu wybranego, a przez chrześcijan także jako odniesienie do relacji pomiędzy Chrystusem a Kościołem, daje obraz namiętnej, uczuciowej i oddanej miłości. Opisuje ona miłość tak intensywną i osobistą, że wszystko inne wydaje się nieistotne – miłość, która jest silniejsza niż śmierć i nie może być ugłaskana przez żadne bogactwa.

Prawdziwą głębię miłości biblijnej znajdujemy w Nowym Testamencie, przede wszystkim w życiu, nauczaniu i śmierci Jezusa Chrystusa. W Ewangelii św. Jana (3,16) czytamy słynne zdanie: „Tak Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne”. Tym jednym zdaniem wyrażona jest ogromna miłość Boga do ludzkości, która znajduje swój szczytowy punkt w ofierze Jezusa, składanej za grzechy całego świata.

Miłość ta jest przewodnim motywem Dobrej Nowiny, to miłość przebaczająca, uzdrawiająca, przywracająca człowieka do wspólnoty z Bogiem. Jezus w swojej działalności wielokrotnie ukazywał, co to znaczy kochać. Jednym z najsłynniejszych jego przykazań jest wezwanie do miłości bliźniego jako siebie samego, które znajdujemy m.in. w Ewangelii wg św. Mateusza (22,39). Jezus wskazuje, że miłość do innych ludzi jest naturalną konsekwencją miłości do Boga, a oba te przykazania są nierozłącznie powiązane.

W praktyce oznaczało to gotowość do przebaczenia, jak w przypowieści o synu marnotrawnym (Ewangelia wg św. Łukasza 15,11-32), gdzie ojciec z radością powitał powracającego syna, nie zważając na jego wcześniejsze upadki. Zachęta do miłości wobec wrogów i modlitwy za prześladowców, jak to Jezus przekazuje w Kazaniu na Górze (Ewangelia wg św. Mateusza 5,44), zaskakuje uniwersalną zasadą miłosierdzia.

Biblia nie ukrywa również trudności związanych z miłością. Przez pryzmat różnych postaci i ich życiowych wyborów, które nie zawsze były słuszne, uczymy się, że miłość wymaga pracy, wytrwałości i wierności. Dzieje Apostolskie i listy Pawła potwierdzają to, ukazując miłość jako fundament życia wspólnotowego, poprzez motyw "jednego ducha i jednego serca" wśród pierwszych chrześcijan (Dzieje Apostolskie 4,32).

Dzieło to, choć starożytne, nadal inspiruje i wzbudza podziw swoim przesłaniem. Biblijna koncepcja miłości jest zarówno wyzwaniem, jak i drogowskazem dla każdego człowieka, przypominającym, że w pełni miłość przejawia się w dawaniu siebie i gotowości do największych ofiar dla dobra innych. Ta miłość to ostateczna odpowiedź na wszelkie ludzkie dążenia, niepokoje oraz pragnienie bycia kochanym i akceptowanym. W kontekście chrześcijańskim jest to miłość, która wynika z relacji z Bogiem, a stanowi model dla międzyludzkich relacji.