Czy postawa Judyma jest dzisiaj potrzebna? Czy może jest tylko przeżytkiem epok, lubiących heroiczne zachowania Wallenrodów?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 24.01.2024 o 21:41

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 24.01.2024 o 17:18

Tomasz Judym, bohater powieści Stefana Żeromskiego "Ludzie bezdomni", został wykreowany jako postać pełna ideałów, skłonna do poświęceń i działania na rzecz zmarginalizowanych grup społecznych. Jego losy stanowią punkt wyjścia do refleksji nad kwestią potrzebności takiej postawy w świecie współczesnym. Czy wobec powszechnego pragmatyzmu i koncentracji na własnej karierze mamy jeszcze miejsce na heroizm przejawiający się w samopoświęceniu dla innych?

Pochodzący z ubogiej rodziny Judym, dzięki determinacji i ciężkiej pracy, osiąga pozycję społeczną pozwalającą mu na zdobycie wykształcenia medycznego. Po opuszczeniu kraju i odniesieniu sukcesów w Paryżu, wraca do Polski, by tu pomagać najsłabszym. Jego postawa jest symbolem wewnętrznego rozdarcia między osobistym szczęściem a poczuciem obowiązku społecznego, które Żeromski przedstawia za pomocą metafory rozdartej sosny. Postać Judyma wypełniała ideę posłannictwa lekarza jako misji społecznej, a nie tylko zawodu.

Bezdomność, samotność i marginalizacja to problemy społeczne aktualne również dziś. Świat wciąż potrzebuje ludzi z pasją, którzy nie szukają korzyści materialnych, lecz z zapałem i oddaniem realizują swoje powołanie. Współcześnie można tu wskazać działaczy społecznych, wolontariuszy czy organizacje takie jak Lekarze bez Granic, którzy często ryzykują własne życie, by pomóc innym.

Współczesne społeczeństwo, które powinno promować altruizm i edukację, ma niewątpliwie miejsce dla ludzi o takich wartościach, jakimi kierował się Judym. Zawód lekarza szczególnie mocno kojarzy się z ofiarnością - praca na pierwszej linii w czasie światowych kryzysów zdrowotnych rodzi bohaterów codziennego użytku, którzy swoim zaangażowaniem przypominają postać Judyma.

Jednakże, pojawia się pytanie o konformizm. W czasach, gdy młodzi ludzie są bombardowani różnorodnymi bodźcami i presją społeczną, ideał Judyma może wydawać się przestarzały lub nawet naiwny. Czy w świecie, gdzie często liczą się szybkie wyniki i sukces osobisty, postawa Judyma ma szansę znaleźć swoich naśladowców?

Problem etyczny poświęcenia własnego szczęścia osobistego wyraźnie ukazany jest w losach Joasi, która z powodu decyzji Judyma, także cierpi. To nawiązanie do heroizmu Wallenrodycznego, gdzie wyższa idea przyćmiewała życie prywatne. W kontekście dzisiejszych czasów można by zapytać: czy Judym miał moralne prawo, by poświęcić szczęście Joasi w imię swych wyższych celów?

Wielu współczesnych ludzi wpisuje się w etos Judyma: Jan Paweł II, Matka Teresa, regularnie ofiarujący siebie i wybierający trudniejsze ścieżki życiowe na rzecz pomagania innym. Ich działania ewidentnie wpływają na ludzi na całym świecie i są dowodem na to, że postawa Judyma nie jest przeżytkiem.

Rola Judymów we współczesnym społeczeństwie jest niezaprzeczalna, zwłaszcza w kontekście globalnych wyzwań takich jak zmiany klimatyczne, konflikty czy pandemie. W obliczu takich kryzysów społecznych, potrzeba ludzi o wielkim sercu, zdolnych do poświęcenia własnych korzyści dla dobra ogółu. Altruizm i poświęcenie są wartościami, które mogą balansować dominujący indywidualizm.

Zakończmy afirmacją postawy Tomasza Judyma jako niezbędnego katalizatora postępu społecznego. Ludzkość potrzebuje takich postaw, aby móc rozwijać się w duchu solidarności i współczucia. Podsumowując, postać Tomasza Judyma pomimo upływu lat, wciąż może stanowić przykład do naśladowania. Postawy heroiczne i altruistyczne, jakimi kierował się Judym, są i będą potrzebne – być może teraz bardziej niż kiedykolwiek. W tym kontekście warto przywołać słowa ks. Jana Twardowskiego: „Nie ma czasu na pośpiech”. Są one przypomnieniem, że miłość i dobroć, które rozsiewamy na swojej życiowej drodze, mają wartość, której czas nie jest w stanie zniszczyć.