Opis szkoły w nowomowie

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 25.10.2023 o 13:29

Szkoła, miejsce, w którym spędzamy większość naszego czasu w okresie edukacji. To tutaj kształtujemy nasze umiejętności, zdobywamy wiedzę i przygotowujemy się do dorosłości. Jednak co by się stało, gdybyśmy spojrzeli na naszą szkołę w zupełnie inny sposób? Co gdybyśmy spojrzeli na nią przez pryzmat Nowomowy, języka opisanego przez George'a Orwella w jego powieści "Rok 1984"? Nasza szkoła jest pełna strukturalnej harmonii i perfekcji. Jest jednym z elementów państwowego systemu edukacji, która ma za zadanie jednoczyć i kontrolować młodzież. Kiedy wchodzimy w progi naszej szkoły, nie dostrzegamy już murów, ale świadomość, że jesteśmy pod stałą obserwacją. Wszystko, co mówimy, robimy, myślimy - jest doskonale monitorowane przez oczy Big Brothera. Przechodząc przez pracownie, możemy dostrzec bezgłowe istoty przy biurkach, które powtarzają mechanicznie to, czego nauczyli się z podręczników. Wiedza jest przekazywana w sposób jednolity i monotonny, pozbawiony wszelkich odcieni i indywidualności. Każde zdanie musi być idealnie dopasowane do z góry narzuconych ram, nie pozwalając uczniom na jakiekolwiek odbieganie od normy. W korytarzach panuje milczenie, a ściany są pokryte monotonnymi plakatami z cytowaniami w stylu: "Praca jest naszym obowiązkiem", "Dyscyplina to klucz do sukcesu". Każdy krok ucznia jest kontrolowany, każdy gest, każde spojrzenie są analizowane, by utrwalić ideologię wyniesioną z programu nauczania. W klasach zasiadamy przy okrągłych stołach, aby ostrożnie zniwelować każdą osobowość, każde indywidualne zdanie. Nie ma przestrzeni na dyskusję, na będące wynikiem intelektualnych sporów. Wszystko, co pozostaje, to rodzaj przyuczenia do życia, w którym każde słowo musi być przemyślane, tak aby nie wzbudzić podejrzeń. Podczas przerw panuje niezwykłe mrużenie oczu i skrócenie naszych myśli. Zamiast swobodnej rozmowy i spontanicznych działań, młodzież siedzi w ciszy, powtarzając ustaloną Nowomowę. Rzadko wydają odgłosy, a komunikacja między uczniami jest niemal nieobecna. Wszystko to dzieje się na rzecz utrzymania porządku, jednolitości i kontroli. Pod koniec dnia opuszczamy mury szkoły, by zatracić się w tłumie, w którego wnętrzu nikt nie jest naprawdę sobą. Opuszczamy swobodną wymianę myśli i poglądów, jednak zawsze wiedząc, że szkoła jest nad nami. Jest naszym stałym cieniem, nieustannie monitorującym nasze działania i myśli. Tak wygląda obraz szkoły przez pryzmat Nowomowy. Jest to miejsce, w którym indywidualizm jest zduszany, a kontrola jest wartością nadrzędną. To państwo w państwie, które wykorzystuje edukację jako narzędzie zniekształcania naszej własności i kontroli umysłów. Jaką certyfikację tego obrazu zyskać? Może czas zwrócić uwagę na naszą rzeczywistość i działać na rzecz prawdziwej równowagi między oczekiwaniem, a indywidualnością.