Spróbuj odpowiedzieć na pytanie dotyczące człowieka naszego czasu – "czy powinien być dumny, czy zacząć zastanawiać się nad własną postawą i tym, co go jeszcze czeka?"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 29.01.2024 o 15:32

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 29.01.2024 o 15:00

W momencie refleksji nad postawą współczesnego człowieka, stajemy przed złożonym wyzwaniem oceny naszych działań, aspiracji oraz ich wpływu na otoczenie. Czy będziemy sobie gratulować osiągnięć, czy też pogłębimy samokrytykę, zależy od wielu czynników.

Duma może być prawdziwym silnikiem motywacyjnym – rodzice, którzy z ufnością śledzą rozwój swojego dziecka, sportowcy przekraczający granice wytrzymałości, aby zdobyć medale na arenie międzynarodowej, czy uczniowie, których sukcesy naukowe otwierają drzwi do oczekiwanej przyszłości, wszyscy oni czerpią energię do działania z poczucia dumy. Niemniej jednak, należy zadać sobie pytanie, czy ta duma jest zawsze uzasadniona i czy nie nosi w sobie zarodka egoizmu i braku empatii, do których tak łatwo prowadzą współczesne ambicje. Często słyszy się o dążeniu do celu bez względu na środki, co budzi konieczność moralnej oceny postaw – gdzie zaczyna się nadmierna ambicja, a gdzie kończy zdrowa duma?

Żaden dyskurs nad postawami współczesnego człowieka nie może obyć się bez uwzględnienia wpływu technologii. Ewolucja zabawek i programów dla dzieci stworzyła świat, w którym na pierwszym miejscu jest techniczna funkcjonalność, a na dalszym planie znajduje się nauka empatii i współczucia. Technologia, mimo iż jawi się jako narzędzie postępu, może również prowadzić do izolacji i wpływać na konstruowanie życia wirtualnego kosztem realnych relacji.

Obserwując historyczne i kulturowe konteksty w poszukiwaniu odpowiedzi na nasze pytanie, warto wrócić do Renesansu, który wyróżniał się dążeniem do pełni człowieczeństwa – harmonii między ciałem a duchem, co dzisiaj mogłoby służyć jako reprymenda dla naszej technologicznie osaczonej egzystencji. Twórczość Jana Kochanowskiego, głosząca równowagę między ambicją a moralnością, może stać się inspirującym źródłem wskazówek, jak zachować własną godność w świecie skłonnym do przesadnej samochwalności i konsumpcjonizmu.

Analiza współczesnego świata często eksponuje egoizm jako dominujący motyw w finansach, polityce, a nawet relacjach społecznych. Następstwa negatywnych postaw to m.in. frustracje, migracje ludności, czy coraz powszechniejsze odczucie bezsensu. Te zjawiska sygnalizują, że człowiek powinien zastanowić się nad kierunkiem swojego rozwoju.

Klucz do rozwoju leży w zdolności do samokrytyki, w pogłębionej refleksji nad własnym postępem, gdzie trzeba szukać miejsc do poprawy, a poprzez wzrost empatii i zrozumienia dla innych – doskonalić się jako obywatel świata. Ważne jest stawienie czoła wyzwaniu wyboru: czy chcemy być ludźmi pełnymi wewnętrznego bogactwa, czy ograniczać się jedynie do osiągania materii?

Podsumowując, współczesny człowiek powinien być dumny ze swoich osiągnięć tylko wtedy, gdy ta duma idzie w parze z poczuciem odpowiedzialności za innych i świadomością globalnych konsekwencji swoich działań. Apeluję, abyśmy wszyscy przyjęli na siebie ciężar zmiany postaw na bardziej refleksyjne, empatyczne i skoncentrowane na wspólnym dobru. Tylko poprzez pracę nad sobą, począwszy od najmniejszych działań, możemy wpływać na wzrost jakości życia na poziomie globalnym. To pierwszy, najważniejszy krok ku poprawie sytuacji i przejaw prawdziwie odpowiedzialnej dumy.