Kochankowie w wierszu B. Leśmiana pt.: „Po ciemku”

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 30.01.2024 o 21:56

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 30.01.2024 o 19:33

Bolesław Leśmian, który był jednym z najbardziej wybitnych poetów epoki Młodej Polski, w swojej twórczości nie tylko odkrywał przed czytelnikami tajniki ludzkiej duszy, ale także z niezwykłą subtelnością opisywał uczucie miłości. "Po ciemku", reprezentujący tom "Łąka" z 1920 roku, to przykład poetyckiego wniknięcia w świat intymnych doznań dwojga kochanków, gdzie natura staje się pełnowartościowym świadkiem tej bliskości.

Centralnym motywem wiersza jest zmysłowe doświadczenie miłości w kontekście natury. Choć wiersz nie opowiada konkretnego wydarzenia, to ukazuje emocjonalne i fizyczne obcowanie dwojga ludzi, oddanych sobie bez reszty. Leśmian wprowadzając czytelnika w utwór, roztacza przed nim scenerię pełną delikatności, co staje się początkiem analizy treści utworu.

Wiedza ciał, że należą do siebie, to przesłanie znajdujące swe umocowanie w cytatach takich jak "Wiedzą ciała, do kogo należą...". Poeta skupia się na głębokim zrozumieniu fizyczności, co jest istotne z punktu widzenia intymnego doświadczania miłości. To właśnie ciało staje się medium komunikacji między zakochanymi, a ich bliskość jest tak naturalna, jak samo istnienie.

Ciemność, pełniąca w wierszu fundamentalną rolę, stanowi symbol tajemnicy i bliskości. Jest ona przestrzenią, w której kochankowie mogą oddać się sobie bez ograniczeń. Ciemność pozwala na to, by skoncentrować się wyłącznie na sobie nawzajem, co dodatkowo wzmacnia atmosferę intymności. Leśmian pisze: "dwa po ciemku pałające ciała...", co przywołuje obraz jedności i wspólnego płonąćia emocji.

Środki artystyczne zastosowane przez Leśmiana, takie jak rytmika, melodia wiersza czy subtelna stylizacja języka, przywodzą na myśl muzyczną harmonię uczuć. Delikatność opisów i zastosowanie rymów pełni funkcję nie tylko estetyczną, ale również narzędzie budujące odpowiedni nastrój.

Wiersz "Po ciemku" można także podzielić według dwóch płaszczyzn: świata ludzi i natury. Elementy przyrody, na czele z mewami, nie stanowią jedynie tła. Zyskują one własny głos i biorą udział w opowiedzianej historii. Interpretacja wypowiedzi mew jest różnorodna, natomiast milcząca mewa wprowadza element komiczny. Równocześnie przyroda staje się cichym obserwatorem i odzwierciedleniem stanów emocjonalnych kochanków.

Miłość w "Po ciemku" nabiera znaczenia ponad codziennego. Wszystko inne, co jest częścią świata zewnętrznego, traci swoją wagę w obliczu uczucia. Poeta podkreśla, że miłość jest wartością, zdolną przezwyciężyć każdą przeciwność. W ten sposób Leśmian odnosi się do miłości jako ostatecznego i najwyższego szczęścia.

Porównując poezję Leśmiana do twórczości innych poetów, można dostrzec, iż jego ujęcie tematu miłości i erotyki jest niezwykle wyjątkowe. Szczególne miejsce, jakie zajmuje w literaturze, wynika z osobistej i głęboko ludzkiej perspektywy, w której miłość jest najcenniejszą wartością.

Podsumowując, wiersz "Po ciemku" stanowi unikalne połączenie opisu miłości i natury, co buduje niezapomniany klimat utworu. Związki między uczuciem a przyrodą są nie tylko sekwencją wizualną, ale przede wszystkim duchowym doświadczeniem, oddającym uniwersalne przesłanie o wartości miłości. Wiersz ten z pewnością zasługuje na szczególne miejsce w XX-leciu polskiej tradycji lirycznej oraz w sercach czytelników, którzy doceniają subtelne piękno poetyckiego obrazu miłości.

Bolesław Leśmian w swoim dziele "Po ciemku" uchwycił istotę miłości, tworząc poetycki obraz, który przenosi czytelnika w przestrzeń pozbawioną czasu i granic. Jego poezja dowodzi, że miłość jest nie tylko istotną cechą ludzkiej egzystencji, ale również niekończącym się źródłem inspiracji dla każdego, kto zechce ją doświadczyć. Warto zatem, zanurzając się w literaturze, czerpać z niej to, co najważniejsze – przesłanie o miłości jako odwiecznej wartości, do której zawsze powinniśmy dążyć.