Działanie w pojedynkę czy we współpracy z innymi - co ułatwia osiągnięcie celu?

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 1.02.2024 o 17:51

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 31.01.2024 o 21:42

Działania ludzkie można kategoryzować na różne sposoby, jednak jednym z podstawowych podziałów jest działanie w pojedynkę lub we współpracy z innymi. Zagadnienie to jest obecne w wielu utworach literackich, które pokazują różne aspekty ludzkiego życia, wyzwania i sposoby ich przezwyciężania. W tej pracy skoncentruję się na analizie wybranych przykładów z literatury, koncentrując się głównie na "Potopie" Henryka Sienkiewicza oraz "W pustyni i w puszczy" tego samego autora, aby odpowiedzieć na pytanie: co ułatwia osiągnięcie celu?

"Potop" to druga część trylogii Sienkiewicza, w której przedstawiona jest historia Polski czasów zaborów. W powieści przedstawione są losy różnych postaci, z których jednym z głównych bohaterów jest Andrzej Kmicic, szlachcic, który początkowo działa impulsywnie i w pojedynkę, co prowadzi go do błędów i nieporozumień. Jego działania jednostkowe przynoszą więcej szkody niż pożytku, dopiero po przemyśleniach i zmianie postawy, gdy zaczyna działać w imię wyższych wartości i współpracować z innymi, przyczynia się do sukcesu narodowego powstania. Kolejną ważną postacią jest Jan Onufry Zagłoba - opisany jako mąż obrotu i sprytu, który również często działa samodzielnie, ale jego samotne poczynania są obliczone na oszukanie wroga i często przynoszą skutek dzięki sprytowi i inteligencji bohatera. Jednak to właśnie współpraca bohaterów, jak między Kmicicem a wojskami polskimi, jest kluczem do sukcesu w walce przeciwko potopowi szwedzkiemu.

"Potop" pokazuje, że współpraca jest kluczowa w osiąganiu celów szczególnie w sytuacjach kryzysowych, gdy przeciwności są wielkie i tylko dzięki zjednoczeniu można zapewnić sobie zwycięstwo oraz dobro wspólne. Natomiast pojedyncze działania, choć czasem mogą wydawać się skuteczne, często okazują się niewystarczające do zmierzenia się z większymi wyzwaniami.

Analogiczne spostrzeżenia można znaleźć w "W pustyni i w puszczy", gdzie główni bohaterowie, Staś Tarkowski i Nel Rawlison, będąc osieroconymi dzieciakami w trudnej sytuacji, muszą nauczyć się współpracy, by przetrwać w niegościnnym środowisku Afryki. Pierwsze próby rozwiązania problemów samodzielnie kończą się porażką, sieją zamęt i niebezpieczeństwo. Dopiero nauka współdziałania i wzajemnego wsparcia sprawia, że młodzi bohaterowie zaczynają odnosić sukcesy, zyskując szacunek wobec siebie, stając się wzajemnie bardziej odpowiedzialni i dorosłymi.

W obu powyższych tekstach literackich kluczową rolę odgrywa kontekst historyczny i społeczny, który wpływa na decyzje bohaterów. W "Potopie" kontekst wojenny wymusza współpracę i jedność narodową, ponieważ przetrwanie i wolność stają się celami wyższymi, które jednostka nie jest w stanie osiągnąć samodzielnie. W "W pustyni i w puszczy" kontekst egzotyczny i przygodowy każe bohaterom przystosować się do innych warunków, w których kluczem do przetrwania jest nauka współzależności i pracy zespołowej.

Podsumowując, analiza obu dzieł literackich Henryka Sienkiewicza pokazuje, że działanie we współpracy z innymi jest niezbędne w sytuacjach, gdy występują przeciwności losu i wyzwania przewyższające możliwości jednostki. Współpraca potrafi zwiększyć szansę na osiągnięcie celów i może stać się warunkiem koniecznym do pokonania trudności. Wydaje się, że przesłanie to można odnieść do wielu aspektów współczesnego życia, gdzie coraz bardziej widoczna jest złożoność problemów i potrzeba wspólnego działania.