Moje poglądy na wartość życia w świetle ballad Villona i innych tekstów kultury

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.02.2024 o 21:07

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 2.02.2024 o 12:24

Życie – zagadkowe, pełne wzlotów i upadków, tajemnic i odkryć – wydaje mi się wartością najwyższą i zawsze aktualną. Warto zatem na chwilę się zatrzymać i przemyśleć, co owo życie dla nas znaczy, jaką wartość mu przypisujemy i jak powinniśmy o nią dbać. Odwołując się do dzieł literackich, które przeczytałem, chciałbym się pokusić o analizę wartości życia, wskazując, że każda epoka, każdy pisarz, ma swoje spojrzenie na tę kwestię.

Na początek warto sięgnąć do twórczości François Villona, francuskiego poety z końca średniowiecza, który w swoich balladach zabiera nas w świat przemyśleń o przemijaniu, życiu i śmierci. Ballady Villona są głębokie, melancholijne, czasami nawet brutalnie szczere. W "Wielkim Testamencie" poeta z żalem ale i z ironią patrzy na ulotność życia. Jego słowa wskazują na to, że życie może być kruche i niedługie, a co za tym idzie, warto je doceniać w każdej sekundzie. Mówią o ludziach, którzy żyli, kochali, cierpieli i w końcu odeszli, zostawiając za sobą tylko wspomnienia.

Zupełnie inny obraz życia przedstawia Bolesław Prus w "Lalce". Tworząc postać Wokulskiego, pisarz ukazuje życie jako ciężką pracę na rzecz marzeń, które notabene mogą się nie spełnić. Wokulski z jednej strony jest wzorem przedsiębiorcy, który całym swoim życiem pokazuje, jak wielką wartość ma praca oraz zaangażowanie w realizację własnych pomysłów, z drugiej – jego tragiczny los ukazuje, że poświęcenie wszystkiego dla spełnienia marzeń może prowadzić do zupełnej pustki i rozczarowania. Warto więc zachować równowagę między pracą a innymi aspektami życia - miłością, przyjaźnią czy prostym cieszeniem się chwilą.

Poruszające są również teksty Wisławy Szymborskiej, która w swojej poezji wielokrotnie wraca do motywów życia i śmierci, wydobywając z nich głęboki sens i piękno codzienności. W wierszu "Nic dwa razy" podkreśla, że życie składa się z niepowtarzalnych chwil, z doświadczeń, które są jednorazowe i właśnie dlatego bezcenne. To skłania do przemyśleń na temat tego, jak ważne jest dostrzeganie i celebrowanie każdego momentu naszego bytu.

Czytając te i inne teksty kultury, dochodzę do przekonania, że życie to najcenniejszy dar, którego nie można marnować. Wartością życia jest zarówno możliwość doświadczania piękna, jak i zdolność do przezwyciężania cierpienia. Każde doświadczenie - dobre czy złe - jest integralną częścią naszej egzystencji, której wartość można zrozumieć tylko z perspektywy czasu.

Życie to także odpowiedzialność - za własne wybory, za innych i za świat wokół nas. Przekaz równości wszystkich ludzi wyrażony w "Przedwiośniu" Stefana Żeromskiego, choć umiejscowiony w konkretnej, rewolucyjnej rzeczywistości, jest uniwersalnym wezwaniem do pamiętania o tym, że jako ludzie jesteśmy zobowiązani do współczucia i wzajemnej pomocy.

Podsumowując, wartości życia można szukać w literaturze na wiele sposobów, jednak najistotniejszym wydaje mi się zdanie, iż należy je dostrzegać we wszystkich jego aspektach – w pracy, marzeniach, miłości i nawet śmierci, a także w codziennych drobnych doświadczeniach, które razem tworzą jego niepowtarzalną całość. To wyzwanie, by każdy dzień wypełniać świadomym uczestnictwem, docenianiem tego, co mamy, i aktywnym kształtowaniem tego, co przed nami.