Omów wiersz "Koniec wieku 19" autorstwa Kazimierza Przerwy-Tetmajera

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.10.2023 o 15:02

Wiersz "Koniec wieku 19" autorstwa Kazimierza Przerwy-Tetmajera jest doskonałym przykładem literatury poetyckiej epoki pozytywizmu. Przedstawia on nam refleksje oraz obrazy, które są charakterystyczne dla końca XIX wieku.

Wiersz rozpoczyna się opisem stojącego na wzgórzu mężczyzny, być może samego poety, który w cieniu wiekowych drzew przygląda się otaczającej go rzeczywistości. Od razu możemy zauważyć melancholiczny nastrój, który przeplata się przez cały utwór.

Autor ukazuje nam świat, który z łatwością może być określony jako pełen przemijania. Stare budowle, przedmioty, dotychczasowe porządki ustępują nowym. Przykładem tego jest opisane w wierszu zniszczone labiryntu czy katedry, które kojarzą się z historią, tradycją i przeszłością. Przerwa-Tetmajer ukazuje nam również zatartą, zapomnianą przeszłość, gdzie "zamglone cienie, zatriumfowały dawne istnienia".

Jednakże, autor utrzymany jest w duchu pozytywizmu, więc nie poddaje się całkowicie apatii i pesymizmowi. Przesłanie wiersza można odczytać jako próbę odpowiedzi na pytanie, jak należy się odnieść do przemijania. Przerwa-Tetmajer wskazuje, że należy być zafascynowanym historią, być świadomym jej wpływu na teraźniejszość. Nawiązuje również do kwestii moralności – że aby zrozumieć teraźniejszość, należy zrozumieć przeszłość.

Wiersz "Koniec wieku 19" cechuje się pięknym językiem, rytmem i bogatym w metafory opisem. Autor korzysta z wielorakich obrazów, które oddają przemijającą rzeczywistość. Powstają przed nami obrazy uśpionych, zapomnianych miejsc, które budzą mieszane uczucia smutku i nostalgii.

Podsumowując, wiersz "Koniec wieku 19" Kazimierza Przerwy-Tetmajera to doskonały przykład refleksji poety na temat przemijania. Autor przygląda się otaczającemu go świecie, malując obraz rozpadającej się przeszłości. Jednakże, mimo wizji przemijania, poeta pozostaje wierny duchowi pozytywistycznemu, podkreślając wagę historycznej świadomości oraz moralności. To utwór nie tylko pełen piękna poetyckiego, ale również wywołujący refleksje na temat kondycji człowieka w obliczu zmieniającego się świata.