Człowiek i cywilizacja europejska w opowiadaniach Tadeusza Borowskiego.

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.10.2023 o 16:17

Tadeusz Borowski, polski pisarz i więzień Auschwitz-Birkenau, był jednym z najważniejszych przedstawicieli literatury obozowej. W swoich opowiadaniach, takich jak "Pożegnanie z Marią" czy "Tajny dziennik", Borowski kreuje brutalny obraz człowieka i cywilizacji europejskiej w okresie Holocaustu. Jego teksty ukazują brutalność i dehumanizację, które charakteryzowały życie w obozach koncentracyjnych.

Obraz człowieka, który pojawia się w opowiadaniach Borowskiego, jest przerażający. Autor pokazuje jednostki zdezorientowane, pozbawione godności i samego siebie. Przykładem jest bohater opowiadania "U nas, w Auschwitzu", który zmuszony jest do wykonywania prac niewolniczych, nie mając nadziei na jakiekolwiek wydostanie się z obozu. Człowiek ten stał się bezużytecznym, zdrowotnie zniszczonym narzędziem w rękach nazistów. Borowski ukazuje, że człowiek w obozie tracił swoją tożsamość i stawał się anonimową częścią masowej śmierci.

Cywilizacja europejska, która była uważana za symbol postępu i rozwoju, zostaje również ukazana w opowiadaniach Borowskiego w kontekście zagłady i okrucieństwa. Pisarz odsłania hipokryzję społeczeństwa, które wiedziało o zbrodniach popełnianych w obozach, a jednak pozostawało obojętne. W "Pożegnaniu z Marią", główny bohater wraca do normalności po wojnie, jednak nie może się pogodzić z obojętnością społeczeństwa wobec mordowania i torturowania niewinnych ludzi. Borowski przedstawia cywilizację europejską jako obojętną, zapatrzoną w swoje własne wygody i materialne dobra, pomijając tragedię, która miała miejsce w obozach.

Opowiadania Borowskiego ukazują również zmienne oblicze człowieka w czasach zagłady. Autor ukazuje nie tylko ofiary, ale także kolaborantów, którzy podporządkowują się nazistom w celu przetrwania. W "Opowiadaniach oczami śledczego" Borowski pokazuje, że nie wszyscy więźniowie byli bezbronni i bezlitościanie mordowani. Część z nich była w stanie zgodzić się na kolaborację, zdradzając swoich współwięźniów i podporządkowując się systemowi obozowemu. Tym samym pisarz pokazuje skomplikowane zachowanie człowieka w ekstremalnych warunkach.

W swoich opowiadaniach Tadeusz Borowski kreuje on obraz człowieka jako zagubionego, pozbawionego godności i nadziei jednostki. Pokazuje również oblicze europejskiej cywilizacji, która stała się obojętna w obliczu masowej zagłady. Jednocześnie ukazuje zmienne oblicze człowieka, od ofiar po kolaborantów. Opowiadania Borowskiego są nie tylko literackim dziełem, ale także ważnym świadectwem okrucieństwa i dehumanizacji, które towarzyszyło czasom zagłady.