Postawa Witka i Beckera w twórczości Tadeusza Borowskiego

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.10.2023 o 17:18

Tadeusz Borowski, polski pisarz i publicysta, znany głównie z twórczości poświęconej obozowi koncentracyjnemu Auschwitz-Birkenau, w swoim zbiorze opowiadań "Pożegnanie z Marią" przedstawia nam dwie postaci - Witka i Beckera, które wyróżniają się z różnych stron spektrum ludzkich zachowań.

Witek, główny bohater opowiadania "Dzień nauczyciela", bez wątpienia wydaje się być postacią bardziej empatyczną i wrażliwą. Już na samym początku opowiada narzeka na trudną sytuację w obozie, podkreślając swoje moralne upadki i uczucia nienawiści. Mimo to, nie traci on jednak człowieczeństwa i wrażliwości na cierpienie innych. Dowodem na to jest jego zachowanie wobec kolegi, Kowalskiego, który w wyniku próby ucieczki zostaje brutalnie ukarany przez esesmana. Witek nie tylko opatruje rany Kowalskiego, ale również współczuje mu i pociesza w jego bezsilności. Troska o drugiego człowieka, pomimo własnych doświadczeń i cierpień, wyróżnia go spośród innych więźniów.

Z drugiej strony, mamy Beckera, postać drugoplanową, ale równie istotną w przekazie Borowskiego. Becker, jako przywódca więźniów, reprezentuje przede wszystkim pragmatyzm i bezwzględność. Poprzez wykorzystywanie swojej pozycji, stara się zapewnić sobie jak najlepsze warunki, czasami na szkodę innych. Wydaje się, że dla niego liczy się przede wszystkim przetrwanie za wszelką cenę. Jego postawa pozbawiona jest jednak jakiejkolwiek empatii czy refleksji nad cierpieniem innych więźniów. Widok tragicznych wydarzeń i śmierci, które mają miejsce codziennie w obozie, nie wywołują w nim żadnego głębszego wewnętrznego konfliktu. Jest to postać, która w swojej bezwzględności i braku współczucia przedstawia morale zagubionych w koszmarze obozu.

Mimo tego, że postacie Witka i Beckera wydają się być ich przeciwieństwami, są także ze sobą powiązane. Są to bowiem dwie skrajne postawy, które można odnaleźć wśród więźniów obozu. Borowski przedstawia nam ich w celu ukazania złożoności ludzkiej natury w trudnych warunkach, gdzie cierpienie i walka o przetrwanie stają się codziennością.

Różnice w postawach Witka i Beckera mogą prowadzić do refleksji nad moralnymi dylematami i granicami człowieczeństwa. Czy w takich ekstremalnych warunkach można zachować empatię i solidarność? Czy przetrwanie może usprawiedliwiać wszelkie czyny?

Wypracowanie Tadeusza Borowskiego "Postawa Witka i Beckera" ukazuje nam z jednej strony postać wrażliwego i empatycznego więźnia, który mimo własnych cierpień, zachowuje człowieczeństwo. Z drugiej strony mamy bezwzględnego i pragmatycznego przywódcę, który dąży do przetrwania bez względu na konsekwencje dla innych. Borowski stawia przed czytelnikiem pytania o granice ludzkiej natury, etyczną dychotomię w ekstremalnych warunkach oraz konsekwencje braku empatii i moralnej odpowiedzialności.