Motyw biblijny w Hymnie świętego Franciszka z Asyżu Jana Kasprowicza

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 26.10.2023 o 21:00

Hymn świętego Franciszka z Asyżu Jana Kasprowicza to jedno z najbardziej znanych dzieł polskiego poety, które odzwierciedla postać świętego Franciszka z Asyżu - jednego z najważniejszych świętych Kościoła katolickiego. W utworze tym nie brakuje motywów biblijnych, które podkreślają duchową głębię i religijność zarówno samego świętego, jak i samego poety.

Pierwszym zauważalnym motywem biblijnym w Hymnie świętego Franciszka jest nawiązanie do stworzenia świata i samej natury. Franciszek, podobnie jak Bóg w Księdze Rodzaju, widzi piękno i harmonię we wszystkim, co stworzone. Przyroda, zwierzęta i wszystkie stworzenia dla Franciszka mają swoje miejsce w planie Bożym i powinny być szanowane. Poeta odwołuje się do fragmentów biblijnych, takich jak "w niebie fryganie kwitną" czy "po ziemi blisko liliowy dąb".

Kolejnym motywem biblijnym jest odniesienie do Ewangelii i naśladowania Chrystusa. Franciszek, jak sługa Boży, pragnie podążać za Jezusem, żyć Ewangelią w prostocie, ubóstwie i miłości. Poeta w swoim utworze używa określeń takich jak "Panie Wozu gospodarza" czy "Kajdany twe weź", które odnoszą się do słów Jezusa z Ewangelii, a które oddają postawę i dążenie Franciszka do pełnienia woli Bożej.

W Hymnie świętego Franciszka pojawia się również nawiązanie do męki i krzyża Jezusa. To właśnie krzyż dla Franciszka jest wyrazem największej miłości i ofiary Chrystusa dla zbawienia ludzkości. Kasprowicz w swoim utworze porównuje Franciszka do Jezusa, mówiąc o nim jako "Sanktuariusz wielki ubecwany" oraz "Tobie Karawel żywe udanej".

Ostatnim motywem biblijnym, który można zauważyć w Hymnie świętego Franciszka, jest nawiązanie do rajskiego ogrodu. Franciszek pragnie, podobnie jak Adam i Ewa, odnaleźć stracony raj na ziemi. Kasprowicz używa w swoim utworze zwrotów takich jak "w naiwnym raju dnia" czy "w pełni raju letniej krystallicznej".

Motyw biblijny w Hymnie świętego Franciszka z Asyżu Jana Kasprowicza jest niezwykle istotnym elementem utworu, który podkreśla głęboką wiarę i oddanie zarówno samego świętego Franciszka, jak i samego poety. Nawiązania do Pisma Świętego dodają religijnego wymiaru wierszowi, ukazując znaczenie duchowości i poszukiwania Boga.