Motyw przyjaźni w wybranych utworach literatury polskiej

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 12.02.2024 o 15:45

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 12.02.2024 o 9:21

Przyjaźń od niepamiętnych czasów była przedmiotem fascynacji i analizy. Jest ona jedną z uniwersalnych potrzeb człowieka, odpowiadającą za głębokie więzi emocjonalne, które pomagają przetrwać trudne momenty życia i są źródłem radości. W literaturze motyw przyjaźni został ukazany na liczne sposoby, od przeżyć bohaterów szukających głębokiego porozumienia i wzajemnego wsparcia do tych, którzy doświadczyli zdrady i fałszu.

Johann Wolfgang Goethe, wielki niemiecki poeta, powiedział: "Wszystko jest tymczasowe, tylko przyjaźń jest trwała". Ten cytat doskonale wprowadza w tematykę pracy i podkreśla wartość prawdziwej, szczerej przyjaźni.

Według Słownika języka polskiego, przyjaźń to "silne uczucie, przywiązanie oparte na wspólnocie interesów, upodobań, wywołujące potrzebę pomocy, wspierania się". Przymiotniki takie jak "dozgonna" czy "bezinteresowna" stanowią o jakości prawdziwej przyjaźni, w przeciwieństwie do "nieszczerej" czy "fałszywej", które wskazują na jej pozorny charakter.

Michel de Montaigne pisał o przyjaźni jako o uczuciu tak jedynym i wyjątkowym, że jest ono w stanie znieść nawet najsroższe próby, co idealnie wpasowuje się w kontekst dwóch omawianych przyjaźni polskiej literatury – bohaterskiej i fałszywej.

W "Kamieniach na szaniec" Aleksandra Kamińskiego przyjaźń trzech harcerzy: Alek, Zośka i Rudy, jest przykładem niezachwianej lojalności. Ich przywiązanie, lojalność oraz wspólne cele objawiają się poprzez wspólne działanie w trakcie okupacji, nawet kosztem największych poświęceń.

Z kolei w "Innym świecie" Gustawa Herlinga-Grudzińskiego pokazana została przyjaźń w warunkach łagru sowieckiego. Tam przyjaźń nabiera nowego wymiaru – jest wyrazem dążenia do przetrwania, rezygnacji z egoizmu na rzecz pomocy innym.

Motyw przyjaźni nieszczerej wyjątkowo mocno został przedstawiony w bajce "Przyjaciele" Ignacego Krasickiego. Przygody zająca, który został opuszczony przez swoich "przyjaciół" stanowią ostrzeżenie przed lekkomyślnym zaufaniem i ukazują ludzkie słabości.

W wierszu Adama Mickiewicza "Przyjaciele" relacje między Leszkiem i Mieszkiem są poddane próbie podczas zagrożenia. Prawdziwa twarz przyjaźni ujawnia się dopiero, gdy pojawia się kryzys, demaskując jej iluzoryczny charakter.

Podczas omawiania przyjaźni nie można pominąć "Małego Księcia" Antoine de Saint-Exupéry'ego, gdzie proces przyjaźni zostaje pięknie przedstawiony poprzez nauczki lisa o oswojeniu i budowaniu głębokiej więzi, ukazując przyjaźń jako proces poznawania i wzajemnego wsparcia.

W obecnych czasach, kiedy życie pędzi nieubłaganie szybko, a materializm często dominuje nad wartościami duchowymi, wartość przyjaźni może być bagatelizowana. Znajdowanie czasu na rozwój głębokich relacji stało się wyzwaniem.

Podsumowując, przedstawienie przyjaźni w literaturze polskiej wyraźnie rozgranicza się na oblicze prawdziwej i fałszywej przyjaźni. Przykłady literackie pokazują, że głęboka, szczera przyjaźń jest bezcenna i stanowi ideał, do którego warto dążyć, niezależnie od przeciwności losu. Ewokując podnoszone kwestie, apeluję o przemyślenie i docenienie wartości prawdziwej przyjaźni w naszym życiu oraz zwrócenie uwagi na dążenie do idei przyjaźni, która pomimo przeszkód, staje się trwałym fundamentem w życiu każdego człowieka.