Recenzja filmu pt. „Pornografia”- Jana Jakuba Kolskiego

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.02.2024 o 20:57

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 14.02.2024 o 14:09

Film Jana Jakuba Kolskiego „Pornografia”, zrealizowany w 2003 roku, to adaptacja powieści Witolda Gombrowicza, pozycji wnikliwie badającej ludzką psychikę, seksualność i relacje międzyludzkie w skomplikowanych czasach II wojny światowej. Reżyseria Kolskiego, znanego z niebanalnego podejścia do literatury i unikatowego stylu, proponuje widzowi przeżycie głębokiego spotkania z dziełem Gombrowicza, w którym przeszłość i przyszłość, realność i absurd, splatają się w nieoczekiwany sposób.

Osobiście, zbliżając się do „Pornografii” Kolskiego, odczuwałem niejaką niepewność, skąd pochodziła mieszanka ekscytacji z lekkim niepokojem. Gombrowicz jest bowiem autorem wyjątkowym, a jego proza wymyka się prostym klasyfikacjom. Kolski, z kolei, ma dar dopełniania literackich arcydzieł filmową wizualizacją, która potrafi zachwycić, jak i zaintrygować.

Opierając się na czasie i miejscu akcji rozgrywającym się w zaciszu wiejskiego dworku, na tle okupowanej Polski, film skupia się na głównych bohaterach: Witoldzie i Fryderyku, dwojgu intelektualistach, którzy przybywają do majątku, na którym poznają młodego Karola i jego przyjaciółkę Henię. Główny wątek filmu skupia się na przeplatających się relacjach międzyludzkich, intrydze miłosnej i skomplikowanym planie zamachu, co tworzy tło dla rozgrywającego się dramatu.

Kolski, wierny duchowi oryginału, wprowadza jednak szereg innowacji, aby jak najlepiej oddać niepowtarzalny klimat książki. Praca reżysera jest szczególnie widoczna w dążeniu do uchwycenia atmosfery niepokoju i strachu panującego w okresie wojny. Zmiany wprowadzone przez Kolskiego nie odejmują fabule głębi, lecz sprawiają, że wielowymiarowość dzieła Gombrowicza staje się bardziej dostępna dla współczesnego odbiorcy.

Film „Pornografia” szczyci się głęboką analizą postaci. Fryderyk, przedstawiony jako postać centralna, uosabia dwoistość natury ludzkiej, będąc zarówno obserwatorem, jak i manipulatorem. Pozostałe postacie, w tym Witold, Henia i Karol, także przekonująco odgrywają swoje role, zasługując na uznanie zarówno pod względem aktorskim, jak i charakterologicznym.

Narrację filmu zdominował element groteski, podkreślający absurdalność ludzkich działań i relacji. Różnica pokoleniowa, wyrażana poprzez kontrast między młodzieńczą energią a dojrzałą refleksją, dodatkowo wzbogaca tekst filmowy.

W skład elementów wizualnych, które wyróżniają „Pornografię”, wchodzi praca operatora Krzysztofa Ptaka. Idylliczne krajobrazy dworku kontrastują z brutalnością zewnętrznego świata, co wzmacnia dramatyzm wydarzeń. Scenografia i kostiumy, dbające o realizm i detal, wraz z muzyką Zygmunta Koniecznego, tworzą unikalną atmosferę, która towarzyszy widzowi przez cały film.

Ale choć adaptacja Kolskiego cieszy się uznaniem za wierność pierwowzorowi i pomysłowość w dostosowaniu treści do formy filmowej, nie brak też głosów krytycznych. Niektórzy widzowie mogą odczuwać pewną rezerwę wobec sposobu przedstawienia niektórych wątków, mając na uwadze oryginalną strukturę i głębię dzieła Gombrowicza.

Reżyseria Kolskiego i kreacje aktorskie, szczególnie rola Krzysztofa Majchrzaka, spotkały się z pozytywnym odbiorem. Majchrzak, wcielając się w rolę Fryderyka, dostarcza widzowi warstwy emocjonalne i intelektualne, dopełniając całości obrazu.

Film, utrzymany w tonie i klimacie dzieła Gombrowicza, stanowi wyzwanie w dostosowaniu literackiego pierwowzoru do formy filmowej. Kolski, za sprawą swojej kreatywności i rozumienia tekstu, przekazał esencję „Pornografii”, zachowując jej ducha.

„Pornografia” Jana Jakuba Kolskiego to film, który zmusza do refleksji, prowokuje i zaskakuje. Mimo pewnych słabych stron, takich jak momentami zbytnie uproszczenie złożonych relacji międzyludzkich, dzieło to pozostawia trwały ślad w polskiej kinematografii. Rekomendacja filmu wynika nie tylko z unikatowego połączenia wizji dwóch wielkich artystów – Kolskiego i Gombrowicza – ale także z wartości, jakie film przekazuje, zachęcając do głębszej refleksji nad ludzką naturą i kondycją w obliczu historycznych tragedii.

Na koniec, „Pornografia” Kolskiego to film, który, będąc świadectwem twórczego dialogu pomiędzy kinem a literaturą, zasługuje na szczególną uwagę. Prócz zachęty do obejrzenia filmu, warto sięgnąć po powieść Gombrowicza, by samodzielnie odkrywać bogactwo i wielowymiarowość obu dzieł. Adaptacje literackie odgrywają kluczową rolę w kulturze współczesnej, utrwalając i reinterpretując wartości literackie, czyniąc je dostępnymi na nowo w zmieniającej się rzeczywistości.