Bycie patriotą: czy to takie łatwe? "Syzyfowe prace" i "Latarnik"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 14.03.2024 o 11:09

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 11.03.2024 o 10:54

Patriotyzm, rozumiany jako miłość do ojczyzny, przywiązanie do niej i gotowość do podejmowania dla niej różnych ofiar, jest jednym z najczęściej poruszanych tematów w literaturze. Pisarze wielokrotnie zastanawiali się nad tym, co oznacza być prawdziwym patriotą, w jaki sposób można wyrazić swoje przywiązanie do kraju, a także przed jakimi wyzwaniami i trudnościami stają ludzie, którzy tę miłość do ojczyzny traktują jako fundamentalną wartość swojego życia. Do dwóch dzieł literackich, które w szczególny sposób przyglądają się temu zagadnieniu, należą "Syzyfowe prace" Stefana Żeromskiego oraz "Latarnik" Henryka Sienkiewicza. Obie opowieści wskazują na to, że bycie patriotą wcale nie jest łatwe i wymaga wielkiego poświęcenia oraz niezwykłej wytrwałości.

"Syzyfowe prace" to powieść opowiadająca o zmaganiach młodego Marcina Borowicza ze szkolnym systemem rusyfikacji w zaborze rosyjskim. Mimo młodego wieku, Marcin doświadcza na własnej skórze brutalności i niesprawiedliwości polityki zaborczej. Jego szkolne lata stają się ciężkim okresem walki o zachowanie polskości, której zacieranie jest głównym celem rosyjskich władz. Trudności, z jakimi mierzy się główny bohater, są symbolicznym obrazem syzyfowej pracy - niekończącej się, wyczerpującej i pozornie bezsensownej walki. Marcin nie poddaje się jednak i walczy o swoją tożsamość, co pokazuje, że bycie patriotą to nieustanna praca nad zachowaniem kultury i tradycji narodowej, mimo przeciwności losu.

"Latarnik" z kolei opowiada historię Skawińskiego, człowieka, który po wielu latach tułaczki i pełnieniu rozmaitych obowiązków na rzecz ojczyzny, decyduje się na samotne życie latarnika. Co interesujące, mimo odosobnienia, jego przywiązanie do Polski w żaden sposób nie maleje. Dzięki znalezionemu przez przypadek egzemplarzowi "Pana Tadeusza", Skawiński ponownie łączy się z ojczyzną - książka staje się dla niego symbolem niezłomnego ducha narodowego. Jego historia pokazuje, że patriotyzm to także pielęgnowanie pamięci o kraju, kulturze i języku, nawet wtedy, gdy wydaje się, że wszystko już stracone.

Obydwie opowieści pokazują, że bycie patriotą wymaga poświęceń oraz umiejętności radzenia sobie z przeciwnościami. Zarówno Marcin Borowicz, jak i Skawiński, choć w różny sposób, doświadczają bólu związanego z utratą lub oddaleniem od ojczyzny. Jednakże obaj nie tracą nadziei i walczą o to, aby zachować swoją tożsamość narodową. Wbrew wszystkim przeszkodom, ich działania dowodzą, że miłość do kraju może przybierać różne formy, a bycie patriotą to nie tylko wielkie gesty, ale często cicha praca na rzecz ojczyzny, którą wykonuje się każdego dnia, niezależnie od okoliczności.

W świetle przedstawionych argumentów można zauważyć, że bycie patriotą wcale nie jest łatwe. Wymaga to zarówno odwagi, jak i wytrwałości w dążeniu do zachowania swojej indywidualności kulturowej. Historie Marcina Borowicza i Skawińskiego pokazują, że pozostanie wiernym swoim ideałom w obliczu przeszkód jest trudne, ale możliwe i niezwykle ważne. Dzięki ich postawom staje się jasne, że patriotyzm to nieustanna walka o tożsamość, która wymaga zarówno odwagi, jak i poświęcenia.