Rozważenie podanego problemu z uzasadnieniem własnego zdania, oparte na utworach literackich oraz kontekstach historycznoliterackich i biograficznych

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.01.2026 o 9:27

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 7.12.2024 o 20:55

Miłość do ojczyzny to jedno z najgłębszych uczuć, które może przyjąć różne formy i postawy. W literaturze polskiej temat ten jest priorytetowy i znajduje swoje odbicie w wielu utworach, które kształtują naszą tożsamość narodową i społeczną. Różne postawy wyrażające miłość do ojczyzny można odnaleźć zarówno w starociach, jak i w literaturze nowoczesnej.

Jednym z najważniejszych utworów literatury polskiej, traktujących o miłości do ojczyzny, jest epopeja narodowa Adama Mickiewicza "Pan Tadeusz". Utwór ten ukazuje szeroki wachlarz postaw Polaków wobec ojczyzny, skupiając się na tęsknocie za utraconą wolnością i chęci jej odzyskania. Główny wątek utworu oscyluje wokół powrotu Tadeusza do rodzinnego gniazda oraz przygotowań do powstania przeciwko zaborcom. Mickiewicz w mistrzowski sposób ukazuje, jak miłość do ojczyzny manifestuje się w działaniach i marzeniach bohaterów. Dla wielu z nich, zwłaszcza dla postaci takich jak Jacek Soplica, miłość do Polski łączy się z wewnętrzną przemianą i próbą odkupywania dawnych win. Istotna jest także sama ziemia ojczysta, Litwa, którą Mickiewicz opisuje z wnikliwością, budując obraz nostalgii za utraconym rajem.

Drugim przykładem literackiej analizy miłości do ojczyzny jest wiersz "Kamienie na szaniec" Aleksandra Kamińskiego. Ten utwór, oparty na faktach historycznych, przedstawia losy młodych harcerzy, którzy w czasie okupacji niemieckiej w Polsce walczyli o wolność swojej ojczyzny. Ich miłość do Polski objawia się przez bezkompromisowe poświęcenie i gotowość do największych ofiar. Bohaterowie "Kamieni..." wyrażają swoją miłość do ojczyzny nie przez słowa, ale przez czyny - działają jako dywersanci, narażając swoje życie w walce z okupantem. Postawa bohaterów Kamińskiego to heroiczna miłość, która przekracza granice zwykłego patriotyzmu i przekształca się w głębokie oddanie i odpowiedzialność za los narodu.

Miłość do ojczyzny można również rozpatrywać w kontekście filozoficznym i historycznym. W tradycji romantycznej, której przedstawicielem był Mickiewicz, miłość do ojczyzny była często łączona z ideą mesjanizmu oraz walką o niepodległość. Tak jak w "Panu Tadeuszu", gdzie podkreślona jest wartość zakorzenienia w ziemi ojców, tak w późniejszej literaturze i historii miłość do ojczyzny często oznaczała całkowite poświęcenie, a nawet możliwość utraty życia w imię wolności.

Podobnie w kontekście historycznym – literatura polska pełna jest przykładów różnych postaw patriotycznych, które kształtowane były przez konkretne wydarzenia dziejowe, takie jak rozbiory, powstania, czy II wojna światowa. W każdej z tych sytuacji można zauważyć, że miłość do ojczyzny nie była jednolita i przyjmowała odmienne formy w zależności od okoliczności. Dla niektórych był to wojujący opór, dla innych współpraca i próba reformowania kraju od środka.

Przykładami takich postaw mogą być działania Polaków w czasach Solidarności, kiedy to miłość do ojczyzny i pragnienie wolności wyrażane były w formie pokojowego oporu i negocjacji ze stroną rządzącą. Ruch Solidarności, chociaż początkowo oparty na zachodnich ideach demokratycznych, szybko stał się ruchem narodowym, wyrażającym najlepsze tradycje polskiego patriotyzmu: solidarność, jedność i powaga.

Podsumowując, miłość do ojczyzny w literaturze polskiej jest uczuciem dynamicznym, kształtowanym przez wiele czynników. W zależności od okresu historycznego i osobistych doświadczeń jednostek, przybiera ona różne formy – od romantycznej tęsknoty za utraconą wolnością, przez heroiczne poświęcenia, aż po pokojowe ruchy oporu. Moją osobistą refleksją jest, że prawdziwa miłość do ojczyzny polega na trosce o jej przyszłość i działaniach zmierzających do jej rozwoju, bez względu na okoliczności historyczne. Taka postawa wymaga odwagi i determinacji, które były cechami bohaterów zarówno Mickiewicza, jak i Kamińskiego.