"Człowiek nie tylko może zabić. Człowiekiem jest ten, który zabija" - odwołanie do tekstu Jana Kotta oraz tragedii Szekspira "Makbet".

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 16.10.2023 o 12:27

Pojęcie człowieczeństwa jest niezwykle skomplikowane i wielowymiarowe. W swoim rozważaniu na ten temat można odwołać się do tekstów wielkich mistrzów literatury, takich jak Jan Kott i William Szekspir. W tekście Jana Kotta "Makbet - Lubieżne burzanie naszych serc" oraz w tragedii Szekspira "Makbet" zawarte są głębokie prawdy na temat natury człowieka i jego zdolności do zadawania zła.

W swojej pracy Kott porusza kwestię destrukcyjnej ambicji człowieka, która prowadzi go do zła. Zdaniem Kotta, władza i jej obsesja stają się głównym motywem ludzkiej determinacji. Człowiek pragnie zająć pozycję wyżej od innych, być panem nad losem innych jednostek. Jak zauważa Kott, pod wpływem władzy człowiek traci swoją duszę i staje się bezwzględny w dążeniu do osiągnięcia celu. Jego uczucia i moralność zostają zdegradowane do drugorzędnych i nieistotnych. Ta sytuacja doskonale odzwierciedlona jest w postaci Makbeta, namiętnego i ambitnego szkockiego możnowładcy, który ze względu na pragnienie władzy zatracił swoje człowieczeństwo.

W tragedii Makbet Szekspir przedstawia nam człowieka, który z powodu swoich ambicji staje się zabójcą. Postać tytułowego bohatera pod wpływem proroctwa wiedźm decyduje się dopuścić do zabójstwa króla, aby samemu objąć tron. Makbet od początku jest poddawany ciągłej presji ze strony żony do zbrodni, co prowadzi go na skraj szaleństwa i utraty człowieczeństwa. Z biegiem czasu jego działania stają się coraz bardziej zbójeckie i okrutne. W wyniku tej żądzy władzy i bezwzględności, człowiek przestaje być zdolny do odczuwania empatii i zmiłowania, traci swoje człowieczeństwo. Zabija niemal bez emocji, aż do momentu, kiedy sam staje się ofiarą tego samego okrucieństwa.

Człowiek, który zabił, to tylko jedna strona medalu. Istnieją jednak ludzie, którzy nie tylko zabijają, ale także sprawiają, że inni tracą swoje człowieczeństwo. Kiedy jednostka potrafi tak wyniszczyć innych emocjonalnie i fizycznie, że nie są już w stanie być sobą, to wówczas człowiek ten traci prawo do określenia siebie jako człowieka. Przykładem takiej osoby jest Lady Makbet, która jest treścią i mocą napędową działań Makbeta. Jej manipulacje i szaleńcza ambicja sprawiają, że Makbet traci swoje człowieczeństwo. Ponieważ człowiek to nie tylko istota zdolna do zabijania, ale także do odczuwania miłości, współczucia i empatii, Lady Makbet pozbawiała Makbeta tych cech, uczyniła go marionetką w swojej intrydze.

Podsumowując, człowiek nie tylko posiada zdolność do zabijania, ale także do bezwzględnej ambicji i dewastacji innych ludzi. Przedstawione w tekstach Kotta i w tragedii Szekspira postacie Makbeta i Lady Makbet pokazują, jak łatwo człowiek może zatracić swoje człowieczeństwo pod wpływem władzy i pragnienia osiągnięcia swojego celu. Człowiekiem jest ten, który potrafi odczuwać empatię, współczucie i miłość, nie tylko działać z chłodną skrytością i bezwzględnością. Zdolność do zabijania nie jest wystarczająca, aby być człowiekiem, trzeba posiadać coś więcej – wrażliwość i troskę o drugiego człowieka.