Poezja w pozytywizmie.

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.01.2024 o 18:33

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 3.01.2024 o 8:12

Poezja pozytywizmu to nie tylko literacki zapis epoki, ale i wyraz nowego sposobu myślenia, nowej wrażliwości i nowych wyzwań, jakie przed człowiekiem postawiła szybko zmieniająca się rzeczywistość XIX wieku. Choć pozytywizm jest często postrzegany jako okres dominacji prozy, to jednak również wiersze z tego okresu odzwierciedlają dokonujące się przemiany cywilizacyjne, społeczne i moralne.

W poezji pozytywizmu widoczny jest wyraźny zanik tematyki romantycznej, dotychczas pełnej uniesień, heroicznych postaw i indywidualistycznych zapędów. Zamiast tego, pojawia się realizm i docenienie życia codziennego, a nawet jego prozaiczności, która jednakże skrywa w sobie niezbadane głębie. Poezja stała się w tym okresie formą nauki, wychowania i pracy nad sobą. Twórcy jak Adam Asnyk, Maria Konopnicka czy Cyprian Kamil Norwid w swoich utworach starali się odpowiedzieć na pytania dotyczące roli człowieka w społeczeństwie oraz sensu jego codziennych zmagań.

Adam Asnyk, uważany za poetę-ideologa pozytywizmu, w swoim dorobku posiada liczne sonety refleksyjne. W utworach tych, jak chociażby w cyklu "Nad przepaścią", poeta zastanawia się nad ludzkim losem oraz doczesną egzystencją, jednocześnie wskazując na potrzebę pracy u podstaw, a także na znaczenie nauki i poświęcenia dla dobra powszechnego. Jego wiersze nie są już tylko wyrazem intymnych przeżyć, ale stają się głosem pokolenia, które za cel stawia sobie poprawę losu społeczeństwa.

Z kolei Maria Konopnicka reprezentuje nurt poetyckiego zaangażowania społecznego i patriotycznego. W jej twórczości widoczna jest troska o losy chłopów, kobiet i dzieci. Poezja Konopnickiej nie stroni od mówienia o trudach życia codziennego, a przy tym zachęca do solidarności i wzajemnej pomocy. W poemacie "Rota", uznawanym za jeden z symboli polskiego narodowego ducha, Konopnicka wzywa do obrony wartości, czyniąc z poezji oręż w walce o lepszy świat.

Cyprian Kamil Norwid, choć często uznawany za romantyka, w swoich utworach również podejmuje tematykę charakterystyczną dla pozytywistycznych dążeń. Jego wiersze pełne są złożonych rozważań filozoficznych oraz refleksji nad rolą sztuki i artysty w społeczeństwie. Norwid podkreśla konieczność twórczej pracy i samoświadomości, która wiąże się z odpowiedzialnością za przekazywane treści. Przykładowo, w utworze "Fortepian Chopina", poeta kontempluje nad kulturą narodową i jej znaczeniem po upadku powstania styczniowego, wskazując na sztukę jako na nośnik wartości i sposób na zachowanie tożsamości narodowej.

Poezja pozytywizmu, mimo iż nie zawsze zajmowała czołowe miejsce w literaturze tamtych lat, odgrywała jednak istotną rolę. Utwory poetów tego okresu nie tylko odzwierciedlały realia epoki i ukazywały nowy sposób postrzegania świata, ale również odgrywały ważną rolę społeczną. Były one narzędziem edukacji, promocji idei pracy organicznej, jak również formą wyrazu patriotycznego i moralnego zaangażowania. Jak widać, poezja pozytywizmu to nie tylko piękno słowa, ale przede wszystkim głęboka treść, która miała za zadanie kształtować serca i umysły czytelników.