Człowiek wobec cierpienia i śmierci - rozważania na podstawie "Dżumy" Gustawa Herlinga.

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 22.10.2023 o 1:09

Człowiek wobec cierpienia i śmierci stanowi jedno z fundamentalnych zagadnień ludzkiej egzystencji. Temat ten nabiera szczególnego wyrazu w utworach literackich, gdzie pisarze starają się przedstawić różne oblicza tego nieuchronnego losu. Przykładem takiego dzieła jest powieść "Dżuma" autorstwa Alberta Camusa oraz teksty Gustawa Herlinga. W obu przypadkach, oprócz analizy samego tematu, istotne jest również odniesienie do dwóch dodatkowych kontekstów - filozoficznego i historycznego.

W "Dżumie" Camus przedstawia nam postać doktora Rieux, który staje w obliczu masowej śmierci i cierpienia, związanych z epidemią dżumy w fikcyjnym mieście Oran. Powieść stanowi wyraz walki człowieka ze swoim losem, ze śmiercią i cierpieniem nie tylko jako jednostki, ale również jako społeczeństwa. Rieux podejmuje heroiczną walkę, stawiając opór zarazie. Jego postawa jest przykładem człowieka, który nie akceptuje biernego poddania się cierpieniu i śmierci, ale podejmuje walkę o każdego człowieka, nawet jeśli nie osiąga w niej pełnego sukcesu. Powieść ukazuje, że człowiek wobec cierpienia i śmierci ma możliwość samorealizacji, gdy podejmuje działania, które przekraczają jego własne egoistyczne potrzeby.

Podobną problematykę porusza również Gustaw Herling w swoich tekstach. Jego obecność w obozie koncentracyjnym i doświadczenie cierpienia oraz śmierci wpływają na sposób patrzenia na świat. Herling ukazuje, że człowiek wobec cierpienia i śmierci ma do wyboru albo bierność i poddanie się, albo walkę i zachowanie godności. Jego teksty odnoszą się przede wszystkim do innej tragedii - doświadczeń obozowych. Autor analizuje, jak człowiek radzi sobie z ekstremalnym cierpieniem i styka się ze śmiercią w warunkach obozowych. Herling porusza również problematykę nadziei i sensu istnienia w obliczu cierpienia i śmierci, zwracając uwagę na siłę woli i determinację jednostki.

Analiza filozoficznego kontekstu pozwala nam zrozumieć, jak różne podejścia do cierpienia i śmierci wpływają na człowieka. Filozofowie starożytni często podkreślali konieczność zaakceptowania nieuchronności śmierci i jednoczesne skupienie się na celowości i wartościach życia. Epiktet mawiał: "Śmierć i cierpienie niezależą od nas, ale nasza reakcja na nie zależy". Z kolei eksystencjalizm Sartre'a stawia człowiekowi przed wyborem i odpowiedzialnością za własne działania wobec cierpienia i śmierci.

W kontekście historycznym teksty Herlinga oraz powieść Camusa ukazują również, jak człowiek mierzył się z ogromem niewyobrażalnego cierpienia i śmierci w XX wieku. Wspomniane utwory ukazują tragedie dwóch różnych epok - epidemii dżumy i obozów koncentracyjnych, a zarazem pokazują, jak cierpienie i śmierć wpływały na psychikę jednostek oraz na całe społeczeństwo.

Wreszcie, analizując człowieka wobec cierpienia i śmierci w kontekście tekstów Camusa i Herlinga, nie można pominąć faktów z życia autorów, które wpływały na ich twórczość. Sam Camus był świadkiem masowych cierpień i śmierci w trakcie II wojny światowej, co odzwierciedla się w jego powieści. Herling natomiast przeżył kilka lat pobytu w obozie koncentracyjnym, co znacząco wpłynęło na jego sposób patrzenia na temat cierpienia i śmierci.

Wnioskiem płynącym z analizy tekstów Camusa i Herlinga jest to, że człowiek wobec cierpienia i śmierci ma różnorodne możliwości reakcji. Może poddać się, biernie akceptować swoje losy, albo podejść do nich z determinacją i szukać sensu i wartości. Ważne jest również odniesienie się do filozoficznego i historycznego kontekstu, które pomagają lepiej zrozumieć problematykę.