Przebieg epidemii dżumy w Oranie oraz zmiany w mieście i jego mieszkańcach na podstawie powieści „Dżuma” Alberta Camusa

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 9.11.2025 o 9:35

Rodzaj zadania: Wypracowanie

Dodane: 28.10.2025 o 1:52

Albert Camus w swoim wybitnym dziele "Dżuma" przedstawia miasto Oran jako miejsce, które zostaje nagle wrzucone w wir dramatycznej epidemii dżumy. Początkowo Oran funkcjonuje jako rutynowe, niemal monotonne miejsce o typowym rytmie życia, gdzie mieszkańcy wykazują swego rodzaju obojętność wobec otaczającej ich rzeczywistości. Właśnie w takim środowisku pojawiają się pierwsze symptomy epidemii – masowe wymieranie szczurów na ulicach. Początkowo budzi to jedynie zdziwienie, nie realną obawę, ale wkrótce sytuacja ulega dramatycznej zmianie, gdy ludzie zaczynają umierać.

Rozwój Epidemii

Najpierw władze bagatelizują zagrożenie, myląc pierwsze symptomy epidemii z innymi chorobami lub przypisując je tylko lokalnym przypadkom. Jednak gwałtowny wzrost zachorowań i śmierci zmusza urzędników miejskich do wdrożenia poważniejszych środków prewencyjnych. Miasto zostaje zamknięte, a kontakty zewnętrzne zakazane, co prowadzi do natychmiastowych zmian w codziennym życiu mieszkańców. Zamknięte granice wywołują gniew, smutek i depresję u osób, które czują się uwięzione i osamotnione.

Zmiany w Społeczeństwie

Epidemia wpływa również na zmiany w relacjach międzyludzkich. W miarę jak czas mija, mieszkańcy odczuwają coraz większą izolację nie tylko od świata zewnętrznego, ale także od siebie nawzajem. Wędrówki przez ulice stają się rzadkością, a powszechne miejsca spotkań zamieniają się w opustoszałe przestrzenie. Dla niektórych ludzi, takich jak Cottard, epidemia staje się okazją do odnalezienia samego siebie w kontekście osobistego odkupienia i nowe początkich działań, które wcześniej były dla niego niemożliwe.

Przemiana społeczna jest jednym z kluczowych motywów powieści. Solidarność i heroizm, ale też egoizm i bezwzględność są wyraźnie widoczne. Doktor Rieux i Jean Tarrou stają się symbolem oporu i humanitaryzmu. Biorą na siebie odpowiedzialność za organizowanie ochotniczych zespołów do walki z epidemią. Ich działania stają się latarnią nadziei dla innych mieszkańców i motywują ich do działania na rzecz wspólnego dobra. Tarrou, w swoich osobistych zapiskach, reflektuje nad relacjami międzyludzkimi, cierpieniem i nieuchronnością śmierci, co dodaje głębi jego postaci.

Zmiany Psychologiczne

Postawa dziennikarza Ramberta ukazuje drogę do solidarności i współdziałania. Początkowo zdeterminowany, by opuścić miasto w celu powrotu do ukochanej, ostatecznie dostrzega wartość pozostania i solidarności z mieszkańcami, stając się tym samym częścią walki z epidemią. Jego przemiana podkreśla, że w obliczu kryzysu bardziej ludzkie i moralne wartości stają się priorytetem.

Gdy epidemia zaczyna słabnąć, a życie w Oranie wraca do względnej normalności, doświadczone przemiany pozostawiają trwały ślad. Miasto po dżumie nie jest już tym samym miejscem, co przed wybuchem epidemii. Utrwalone doświadczenia zmuszają mieszkańców do skonfrontowania się z własnymi słabościami, lękami, ale też z siłą, solidarnością i nadzieją.

Symboliczne Przemiany

Camus, używając swojej powieści jako narzędzia, ukazuje reakcje społeczeństwa na sytuacje graniczne, prezentując głęboko zakorzenione w ludzkiej naturze mechanizmy reakcji. Podział społeczeństwa na tych, którzy próbują uciec, oraz na tych, którzy angażują się w pomoc, pokazuje dualizm ludzkiej natury.

"Dżuma" to opowieść wielowarstwowa, która ilustruje uniwersalne zagadnienia dotyczące ludzkiej egzystencji i moralnych wyborów. Camus, poprzez losy bohaterów, pokazuje, że w obliczu katastrofy człowiek zawsze staje przed koniecznością dokonania wyboru między własnym interesem a dobrem wspólnym. To właśnie w takich chwilach ujawnia się prawdziwa natura człowieka oraz jego zdolność do walki z przeciwnościami losu. W końcowym rozrachunku, doświadczenia te kształtują nowe, bardziej złożone i dojrzałe społeczeństwo.