"Szczęście" - interpretacja
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 16:27
Rodzaj zadania: Analiza
Dodane: 2.08.2024 o 15:58
Streszczenie:
W analizie "Szczęścia" Bolesława Leśmiana podkreślono trudność osiągnięcia pełni szczęścia. Utwór ukazuje sprzeczności między pragnieniem radości a doświadczanym smutkiem i lękiem. Ostatecznie Leśmian przedstawia szczęście jako ulotne i nieustanne poszukiwanie. ?
"Szczęście" - interpretacja
1. Wprowadzenie do tematu
Dwudziestolecie międzywojenne, okres literacki między pierwszą a drugą wojną światową, to czas intensywnego rozwoju literatury polskiej. Charakteryzował się on różnorodnością nurtów literackich, z których najważniejszymi były: ekspresjonizm, futuryzm, awangarda krakowska oraz Skamander. Był to czas poszukiwania nowych środków wyrazu, buntu przeciwko tradycji oraz próby odpowiedzi na pytania dotyczące nowoczesności, tożsamości narodowej i egzystencji. Jednym z wybitnych twórców tego okresu był Bolesław Leśmian, którego twórczość łączyła elementy romantyzmu, baroku i Młodej Polski, a równocześnie wyróżniała się oryginalnym stylem i głęboką refleksją filozoficzną.By bardziej zrozumieć kontekst jego poezji, warto wspomnieć o samym autorze. Leśmian był nie tylko poetą, ale także krytykiem literackim, prozaikiem i dramaturgiem, a jego wszechstronność pozwalała mu na kreowanie niezwykle złożonych i bogatych w symbolikę utworów. Jego twórczość często dotykała tematów egzystencjalnych, takich jak śmierć, miłość, przemijanie, a także szczęście - co jest tematem niniejszej analizy.
Pomimo swojego intensywnego życia twórczego, Leśmian nie zawsze był doceniany za życia. Wiersz „Szczęście” pochodzi z tomu „Dziejba Leśna”, wydanego pośmiertnie w 1938 roku. Publikacja ta jest wyjątkowa, gdyż stanowi swoistą retrospektywę twórczości Leśmiana i ukazuje ewolucję jego myśli oraz stylu na przestrzeni lat.
2. Przedstawienie utworu
Wiersz „Szczęście” to utwór, który ukazuje głęboką refleksję na temat poszukiwania radości i spełnienia w życiu. Leśmian w charakterystyczny dla siebie sposób maluje obraz emocji i trudności, które napotykamy, dążąc do szczęścia. Pomimo iż szczęście zwykle kojarzy się z radością, w wierszu tym dominuje nastrój melancholii i smutku, co nadaje utworowi niejednoznaczny charakter. Podmiot liryczny, zwracający się do ukochanej osoby, przenosi nas w świat wewnętrznych przeżyć, pełen lęków i nostalgii za przeszłością. Ten kontrast pomiędzy pragnieniem szczęścia a doświadczanym smutkiem stanowi główny temat utworu i jest kluczem do jego zrozumienia.Analiza formalna i stylistyczna
1. Budowa wiersza
Budowa wiersza Leśmiana odgrywa niebagatelną rolę w zrozumieniu jego treści. „Szczęście” składa się z trzech zwrotek, każda po cztery wersy. Taka struktura stroficzna pozwala na zachowanie rytmiczności i harmonii, która jednak jest dynamicznie przełamywana przez zastosowanie przerzutni. Wersy mają od 9 do 12 zgłosek, co tworzy pewną zmienność rytmiczną, nadając wierszowi dynamikę. Układ rymów krzyżowych (abab) z kolei sprawia, że tekst płynie naturalnie, rytmicznie zmierzając do konkluzji. Przerzutnie dodatkowo dynamizują wypowiedź, sprawiając, że poszczególne myśli łączą się ze sobą, tworząc spójną całość.2. Charakter liryki
„Szczęście” to wiersz liryki bezpośredniej. Podmiot liryczny ujawnia się czytelnikowi poprzez użycie zaimków osobowych („myślmy długo czekali”, „oprócz mego lęku”), co wskazuje na głęboką osobistą więź z adresatem wypowiedzi. Apostrofy, takie jak „Oprócz twoich łez”, „Ty masz duszę gwiezdną”, czy „Słyszysz burzy świst?”, potwierdzają obecność osoby, do której podmiot liryczny się zwraca, budując intymny, pełen emocji dialog. Wiersz przedstawia subiektywne odczucia i refleksje podmiotu lirycznego na temat miłości, szczęścia i trudności, które napotyka, dążąc do spełnienia.3. Środki stylistyczne
Leśmian w wierszu „Szczęście” korzysta z szeregu środków stylistycznych, które wzmacniają przekaz emocjonalny utworu i dodają mu głębi. Epitety, takie jak „dusza gwiezdna i rozrzutna” oraz „pomieszane tchnienia”, nadają tekstowi poetyckość i wyrazistość, pozwalając czytelnikowi lepiej wyobrazić sobie opisywane emocje i obrazy. Porównania, np. „wicher puka do drzwi, jakby przyniósł list”, wprowadzają elementy wizualne, które ożywiają tekst i czynią go bardziej pociągającym.Wykrzyknienia („jaki ruch w niebiosach!”) oraz pytania retoryczne („Czy pamiętasz pośpiech pomieszanych tchnień?”, „Słyszysz burzy świst?”) dodają dramatyzmu i podkreślają intensywność emocji. Wielokropki wskazują na refleksję i urwane myśli, podkreślając niepewność i wewnętrzny niepokój podmiotu lirycznego. Metafory, takie jak „Ty masz duszę gwiezdną i rozrzutną”, budują bogaty w znaczenia obraz wewnętrznego świata bohaterów, a ożywienia („Szczęście przyszło”, „wiatr do drzwi puka”) nadają wierszowi dynamikę i ukazują świat jako żywy, pełen emocji i wrażeń.
Ocena nauczyciela:
Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 2.08.2024 o 16:27
O nauczycielu: Nauczyciel - Monika D.
Mam 8‑letnie doświadczenie w pracy w liceum ogólnokształcącym i w przygotowaniu do egzaminów. Stawiam na prostotę metod: jasny plan, dobre przykłady, precyzyjne tezy; z ósmoklasistami ćwiczę czytanie ze zrozumieniem i krótkie formy wypowiedzi. Na zajęciach dbam o spokój i uważność — bez pośpiechu, ale konsekwentnie. Moi uczniowie cenią klarowny feedback i poczucie, że każdy krok ma sens.
Twoje wypracowanie jest bardzo dobrze napisane i przemyślane.
Komentarze naszych użytkowników:
Oceń:
Zaloguj się aby ocenić pracę.
Zaloguj się