Analiza drugiego kazania ojca Paneloux z książki "Dżuma"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.11.2023 o 11:32

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 27.11.2023 o 9:21

Drugie kazanie Ojca Panelouxa w powieści "Dżuma" Alberta Camusa stanowi ważny moment w kontekście rozwoju fabuły oraz ukazywania postaci Ojca Panelouxa jako symbolu wiary i jej upadku w obliczu choroby. Kazanie to może być interpretowane na różne sposoby, ale można się zgodzić, że ma ono głębokie znaczenie dla narracji oraz ukazuje ważne aspekty związane z zagadnieniem cierpienia, wiary i putującej nad nimi władzy.

Podczas drugiego kazania Ojciec Paneloux stawia przed obecnymi wyzwania duchowe, związane z podejściem do choroby i cierpienia. Najważniejszą częścią tego kazania jest twierdzenie, że "dżuma jest sprawiedliwa" i stanowi karę od Boga za grzechy. Ta deklaracja odzwierciedla główny motyw powieści - walkę z chorobą i próbę znalezienia sensu w cierpieniu. Ojciec Paneloux uważa, że dżuma jest karą za zbyt wiele grzechów popełnionych przez społeczność Oranu. To przekonanie ma na celu skłonienie mieszkańców miasta do pokuty i zmiany swojego dotychczasowego sposobu życia.

Jednakże, wraz z rozwojem fabuły Ojciec Paneloux zaczyna dostrzegać, że zbyt prosta i absolutystyczna wykładnia cierpienia jako kary jest niewystarczająca. Mury zakładu dla chorych stają się dla niego miejscem, w którym obserwuje skrajne cierpienie chorych ludzi oraz ich rosnącą liczbę. To doświadczenie powoduje, że zaczyna on poddawać w wątpliwość swoje przekonania dotyczące natury Boga i sensu cierpienia. Jego osobisty dramat staje się w konsekwencji dramatem całego społeczeństwa, które musi stawić czoła i próbować znaleźć odpowiedź na pytania o sens i cel cierpienia.

Kazanie Ojca Panelouxa zawiera również przemówienie skierowane do samego Boga, w którym wyraża swoje wątpliwości i niepewność. To moment, w którym zwraca się do Boga z pytaniem, dlaczego cierpienie odwiedziło Oran, jak również, dlaczego Bóg milczy na ten temat. Jest to przełomowy moment dla ojca Panelouxa, gdyż to właśnie w tym momencie po raz pierwszy zaczyna on wątpić w sens swoich dotychczasowych przekonań.

Drugie kazanie Ojca Panelouxa jest więc kluczowym momentem dla rozwoju postaci i fabuły "Dżumy". Ukazuje on wewnętrzne zmaganie duchownego z chorobą i śmiercią oraz jego próbę odnalezienia sensu w obliczu cierpienia. Pokazuje również, jak silna wiara może zostać poddana wątpliwościom w obliczu tragedii.

W efekcie analizy tego drugiego kazania w "Dżumie", możemy dojść do wniosku, że Ojciec Paneloux jest postacią złożoną i ewoluującą, która staje przed trudnymi pytaniami na temat wiary i sensu cierpienia. Jego filozofia ewoluuje i zmienia się wraz z przeżyciem i obserwacją cierpienia. Jest on symbolem wewnętrznego konfliktu człowieka w obliczu tragedii i trudności oraz niedoskonałości tradycyjnych religijnych odpowiedzi na te pytania.