Różne postawy bohaterów w "Dżumie" Alberta Camus

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 28.01.2026 o 9:29

Rodzaj zadania: Rozprawka

Dodane: 27.01.2026 o 9:06

Albert Camus, w swojej powieści "Dżuma", ukazuje szerokie spektrum ludzkich reakcji na sytuację kryzysową, jaką jest epidemia dżumy w fikcyjnym mieście Oran. W rozważaniach nad postawami poszczególnych bohaterów można dostrzec różnorodność moralnych wyborów, które stają się dla nas lekcją w obliczu nieuchronnego cierpienia oraz próbą odpowiedzi na fundamentalne pytania o sens życia, solidarność i wartość jednostki. Powieść, choć osadzona w fikcyjnych realiach, testuje granice ludzkiej odporności i solidarności, ukazując różnorodność dróg, jakimi podążają ludzie w obliczu zagrożenia.

Jednym z centralnych bohaterów jest doktor Bernard Rieux, który pełni rolę kronikarza wydarzeń. Rieux odznacza się postawą humanistyczną i głęboko racjonalną; jest uosobieniem zaangażowania i obowiązku wobec innych. Jako lekarz, Rieux staje na pierwszej linii frontu walki z epidemią, mimo świadomości niebezpieczeństwa i poczucia bezsilności wobec wszechogarniającej śmierci. Dla Rieux priorytetem jest działanie i pomoc ludziom, bez względu na trudności czy ryzyko. Jego pragmatyczne podejście jest wyrazem humanizmu, a poświęcenie ukazuje go jako bohatera niezłomnego, gotowego stawić czoła przeciwnościom losu w imię ratowania życia. Rieux, chociaż zmaga się z własnymi emocjami, nie przestaje wierzyć w sens walki z dżumą, przejawiając niezłomną wiarę w ludzką solidarność.

Innym kluczowym bohaterem jest Raymond Rambert, paryski dziennikarz, którego początkowa postawa znacznie różni się od Rieux. Rambert, początkowo skupiony na własnych problemach, chce jak najszybciej opuścić Oran, aby wrócić do ukochanej. Jego postawa na początku powieści symbolizuje egocentryzm i pragnienie ucieczki od odpowiedzialności wobec społeczeństwa. Jednak w miarę rozwoju wydarzeń Rambert przechodzi istotną przemianę, odkrywając wartość solidarności i ludzkiego braterstwa. Decyduje się zostać w mieście i dołączyć do walki z zarazą, co stanowi symboliczne zwycięstwo moralne nad własnymi egoistycznymi pragnieniami. Jego przemiana pokazuje, że człowiek w obliczu tragedii potrafi przezwyciężyć osobiste ograniczenia i znaleźć nowe znaczenie w życiu poprzez wspólnotowe działanie.

Postać Josepha Grand jest uosobieniem przeciętności i rutyny, które w obliczu epidemii nabierają głębszego sensu. Grand, skromny urzędnik, poświęca swoje życie pracy nad pisaniem doskonałego zdania, co można postrzegać jako metaforę niestrudzonego dążenia do doskonałości. Choć jego praca wydaje się nieistotna w obliczu zarazy, to jednak Grand odznacza się determinacją i oddaniem w walce z epidemią, pomagając w organizacji działań. Jego postawa dowodzi, że nawet najmniejszy wkład w czasie kryzysu ma znaczenie, a heroizm może przybierać formę codziennej wytrwałości i determinacji.

Cottard, kolejna postać z powieści, reprezentuje postawę, która różni się od moralnie zorientowanych działań innych bohaterów. Skazaniec, który żyje w społecznej izolacji i strachu przed aresztowaniem, odkrywa w epidemii na swój sposób wolność, gdyż ogólny chaos odwraca uwagę od jego przeszłości. Cottard korzysta z sytuacji, aby osiągnąć korzyści materialne, angażując się w nielegalne interesy. Jego postawa ukazuje, jak niektóre jednostki mogą poszukiwać własnych zysków kosztem innych, co stanowi moralne ostrzeżenie o niebezpieczeństwie egoizmu i moralnej zapaści w obliczu społecznej destabilizacji.

Tarant, ksiądz z Oran, początkowo interpretuje zarazę jako boską karę za grzechy, co prowadzi go do wygłaszania kazań nawołujących do pokuty. Jednak wraz z postępem epidemii jego poglądy ulegają zmianie. Zaczyna dostrzegać, że cierpienie dotyka wszystkich, niewinnych i winnych, co skłania go do głębszych refleksji nad naturą zła i miłosierdzia. Tarou staje się bardziej empatyczny i zaangażowany w pomoc cierpiącym, pokazując ewolucję duchową, która odrzuca doktrynalną ortodoksję na rzecz bezinteresownej miłości do bliźnich.

Efekty, jakie przynosi epidemia w Oranie, stają się dla bohaterów "Dżumy" próbą charakteru, odkrywając ich najgłębsze motywacje i wartości. Powieść Camusa ukazuje, że w obliczu kryzysu człowiek jest zmuszony do wyboru między egoizmem a solidarnością, między ucieczką a odpowiedzialnością. Każda z postaci, na swój sposób, wnosi coś do zbiorowego wysiłku walki z zarazą, pokazując, że heroizm ma wiele twarzy. "Dżuma" pozostaje uniwersalnym studium ludzkiej natury, które prowokuje refleksję nad tym, jak radzimy sobie z niepewnością i cierpieniem, a także jak możemy odnaleźć godność i sens nawet w najtrudniejszych okolicznościach.