Analiza sonetu Adama Mickiewicza pt. "Widok gór ze stepów Kozłowa"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 15.02.2024 o 18:01

Rodzaj zadania: Analiza

Dodane: 15.02.2024 o 14:09

Sonet "Widok gór ze stepów Kozłowa" Adama Mickiewicza to jeden z utworów wchodzących w skład "Sonetów krymskich", cyklu literackiego będącego wynikiem podróży poety na Krym. Sonety te powstały w ramach tzw. pielgrzymki poetyckiej i stanowią swoistą refleksję nad spotkaną przyrodą, kulturą oraz historią regionu. Zmiana tytułu tego sonetu na "Czatyrdah" wpisuje się w fascynację autora egzotyką i dążenie do wytłumaczenia tajemnicy, jaką kryje w sobie przyroda, przez pryzmat wschodniej kultury i symboliki.

W "Widoku gór ze stepów Kozłowa", Mickiewicz przedstawia dwa kontrastujące spojrzenia na przyrodę, reprezentowane przez postaci Pielgrzyma i Mirzy. Pielgrzym, będący romantycznym bohaterem, pragnie poznania, jest obcy krymskiej rzeczywistości, czego doświadczenie stanowi dla niego ścieżkę do zgłębienia tajemnic natury. Z kolei Mirza jako przewodnik, związany z naturą poprzez wiedzę empiryczną, posiada racjonalne, przyziemne spojrzenie na nią, bazujące na doświadczeniu i tradycji.

Te odmienne podejścia przejawiają się w percepcji natury. Pielgrzym jest zafascynowany krajobrazem, widzi w nim drogę do poznania absolutu, do kontaktu z boskością. Jego tęsknota i zachwyt krajobrazem są ujściem emocji oraz dążeniem do poznania tajemnicy świata. Mirza przez pryzmat swych doświadczeń, widzi w górze przede wszystkim źródło rzek, zwraca uwagę na jej aspekty praktyczne, nie pozwalając emocjom zaburzać percepcji rzeczywistości.

Czatyrdah, symbol tajemnicy, potęgi i absolutu, jest przedstawiony w sonecie poprzez różnorodne metafory i obrazy, takie jak lód, chmura, mury, pożar, czy też latarnia morska. Dążenie Pielgrzyma do przezwyciężenia tej tajemnicy przyrody staje się metaforą dążenia do wolności i absolutnego poznania. W sonetowym opisie pojawiają się elementy orientalne i baśniowa kolorystyka niebiesko-złota, wprowadzając czytelnika w oniryczną, nieco tajemniczą atmosferę.

Kontrast pomiędzy postaciami podkreśla odmienne sposoby postrzegania świata i natury - romantyzm i dążenie do poznania absolutu przez Pielgrzyma w przeciwieństwie do pragmatyzmu i empiryzmu Mirzy. Przestrzeń sonetu ukazuje również ograniczenia ludzkiego poznania oraz propaguje akceptację tajemnic, które pozostają nieodkryte.

Styl, język i forma sonetu wskazują na oryginalne podejście Mickiewicza do konwencji sonetowej. Wprowadzenie dodatkowych wersów, zamiast klasycznej struktury 14-wersowej, zawarcie puenta, użycie metafor, metonimii, kolorystyki i motywów orientalnych – te elementy tworzą specyficzny nastrój i głębię interpretacyjną. Funkcja wypowiedzi Pielgrzyma, pełna pytań i wykrzyknień, podkreśla jego zachwyt i pragnienie poznania.

Podsumowując, "Widok gór ze stepów Kozłowa" w kontekście "Sonetów krymskich" i romantyzmu jest odzwierciedleniem głębokiego zainteresowania Mickiewicza naturą, kulturą Wschodu i ludzką dążnością do poznania. Kontrast pomiędzy sposobami postrzegania przyrody przez bohaterów i bogata symbolika góry Czatyrdah wyrażają główne idee sonetu, jednocześnie wywołując refleksję na temat postrzegania przyrody, tajemnicy jej istnienia oraz ludzkich ograniczeń w dążeniu do absolutnego poznania.