"Oskar i Pani Róża"

Ta praca została zweryfikowana przez naszego nauczyciela: 10.11.2024 o 22:01

Rodzaj zadania: Esej

Dodane: 29.10.2024 o 21:14

Eric-Emmanuel Schmitt, wybitny francuski dramaturg i pisarz, w swojej krótkiej, lecz niezwykle głębokiej powieści "Oskar i Pani Róża", zaprasza czytelników do podróży po świecie, który harmonijnie łączy dziecięcą naiwność i wyobraźnię z nieustępliwą brutalnością rzeczywistości. Na pierwszy rzut oka historia wydaje się nieskomplikowana, ale w rzeczywistości kryje w sobie piękny wachlarz refleksji na temat istnienia, śmierci, wiary oraz sensu życia, które zachęcają do głębokiej zadumy.

Centralną postacią tej poruszającej opowieści jest dziesięcioletni Oskar, chłopiec zmagający się z chorobą nowotworową, który przebywa na stałe w szpitalu. Chociaż rodzice i personel medyczny robią wszystko, co w ich mocy, by zapewnić mu komfort i wsparcie, Oskar czuje się samotny w obliczu nieuchronnie nadchodzącego końca. Jego relacje z innymi dziećmi oraz członkami rodziny zdają się słabnąć, a ich siła z dnia na dzień maleje, głównie przez świadomość Oskara dot. zbliżającej się śmierci, która niczym cień kładzie się na jego młodym życiu. Właśnie w tym krytycznym momencie pojawia się Pani Róża, niezwykła wolontariuszka i była zapaśniczka, która z niezrównanym wdziękiem wprowadza chłopca w świat wyobraźni i życiowej filozofii. To ona zasiewa w Oskarze ideę pisania listów do Boga, co nie tylko staje się dla niego formą wyzwolenia emocji, lecz także sposobem na odnalezienie głębszego sensu w obliczu własnych trudności.

Pani Róża, z jej unikalnym podejściem do życia i niewątpliwie wielkim sercem, podejmuje się wyzwania, by pomóc Oskarowi zrozumieć i zaakceptować to, co nieuchronne. W czasie wspólnych rozmów proponuje Oskarowi, by kolejne dziesięć dni przeżył tak, jakby każdy z nich był dziesięcioma latami pełni życia. Dzięki tej metaforycznej podróży przez czas, chłopiec dostaje szansę doświadczenia wszystkich etapów życia – od dzieciństwa, przez wiek dojrzały, aż po starość – i zaznania ciepła miłości czy przyjaźni. Ta alegoryczna narracja, pełna uniwersalnych prawd, jest kluczowym elementem całej powieści, pozwalając na ukazanie bogactwa ludzkiego życia w kontraście do nieuchronności śmierci.

Schmitt z mistrzowską subtelnością przedstawia też relację Oskara z Panią Różą, w której na pierwszy plan wysuwają się motywy wiary i duchowości. Wbrew przewidywaniom, temat ten nie jest natarczywy ani moralizatorski. Większy nacisk kładzie się na indywidualne poszukiwania duchowe Oskara, który poprzez swoje listy do Boga dąży do odkrycia sensu istnienia oraz zrozumienia otaczającego świata. W czasie rozmów z Panią Różą, choć nie narzuca ona chłopcu swoich przekonań, pokazuje mu delikatnie i mądrze, jak wartościowe może być otwarcie się na wewnętrzną podróż duchową i refleksję, które przynoszą ukojenie i zrozumienie.

Nie sposób nie zauważyć literackich umiejętności Schmitta, które przekładają się na odbiór jego dzieła. Język, którym posługuje się autor, jest prosty, ale niezwykle wyrazisty, co sprawia, że powieść trafia zarówno do młodszych, jak i starszych czytelników. Schmitt nie unika trudnych pytań, ale jego narracja ani nie pozostawia czytelnika w kłopotliwej niewiedzy, ani nie oferuje łatwych odpowiedzi. Poprzez dialogi między bohaterami oraz wewnętrzne przemyślenia Oskara, autor zachęca do refleksji nad kruchością życia i nieuchronnością śmierci.

"Oskar i Pani Róża" to powieść pełna kontrastów, które ujawniają się nie tylko między światem dziecięcej niewinności a brutalnym realizmem choroby, ale również w relacjach międzyludzkich. Postać Pani Róży promieniuje ciepłem, znacznie kontrastującym z chłodem, który Oskar odczuwa w kontaktach z rodzicami, którzy, targani żalem i strachem, nie potrafią zaakceptować zbliżającego się końca życia syna. Schmitt w wielkim mistrzostwie pokazuje, jak kluczowe dla człowieka są zrozumienie i akceptacja w najtrudniejszych momentach egzystencji.

Powieść Schmitta to nie tylko opowieść o chorobie i śmierci, ale przede wszystkim o sile miłości, prawdzie i wewnętrznej uczciwości. Autor porusza serca czytelników, udowadniając, że choć życie bywa kruche, można je przeżyć w pełni i z poczuciem spełnienia, jeśli tylko zaakceptujemy emocje i doświadczenia, które napotykamy na swojej drodze. "Oskar i Pani Róża" to zachęta do głębokiego przemyślenia tego, co w życiu naprawdę się liczy, przypomnienie o ogromnej mocy wyobraźni i znaczeniu więzi międzyludzkich, szczególnie w chwilach największych życiowych prób. Schmitt, z wielkim wyczuciem i delikatnością, oddaje pełną sprawiedliwość tematowi, nie trywializując go, lecz traktując jako nierozerwalną część ludzkiego doświadczenia.